Ep. 23 นาฬิกาปลุก
เป็นเช้าแบบกึ่งหลับกึ่งตื่น มันเป็นความฝันที่เหมือนความจริงร่างกายถูกห่อเป็นดักแด้ด้วยถุงนอนกับอากาศที่แสนเย็น ในความฝันผมนั้นเหมือนมีคนมาวิ่งรอบเต็นท์ที่ผมใช้พักผิงยามนอนในความฝันผมได้เปิดเต็นท์ออกมาตะลึงกับสิ่งที่เห็นก็คือเด็ก เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กอายุคราวประมาณ
7-8 ขวบมาวิ่งเล่นและได้ปลุกให้ผมตื่นบอกว่า พี่ๆ พี่ตื่นได้แล้วไม่ออกไปดูหมอกเหรอ ผมก็เลยถามว่าหนูมากับใครทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ น้องคนนั้นก็ตอบบ้านหนูอยู่ด้านล่างนี้เองในฝันนั้นผมถึงกับตกใจมาก อยู่ๆก็มียายคนหนึ่ง
เดินมาตามหลานและได้บอกกับหลานตัวเองว่า อย่าไปกวนพี่เค้าเลยพี่เค้ากำลังนอน ยายดูสีหน้ามีความสุขและกล่าวบอกผมว่าไอหนุ่มขอบคุณสำหรับอาหารมากๆเลยนะ ทุกคนได้กินกันหมดเลย ผมถึงกับสตั้นและคิด ห๊ะ ยายใช้คำว่าทุกคนแสดงว่ามีมากกว่าสองคนยายหลานอ่ะดิ และยายก็เรียกหลานกลับบ้าน น้องคนนั้นเลยบอกผมว่าพี่ๆทุกคนเดินทางปลอดภัยนะ หนูกลับบ้านก่อน
มันเลยทำให้ผมสดุ้งเป็นสปริงลุกมานั่ง กูฝันอะไของกูว่ะ
เนี่ยมันไม่ควรฝันเลย จากนั้นผมเลยเก็บความฝันนั้นไว้ในใจแล้วลุกออกไป ระหว่างที่ผมเปิดเต็นท์ทุกอย่างในป่าสีขาวโพนไปทั้งหมด รู้สึกถึงไอน้ำในอากาศมาปะทะใบหน้า
มันเย็นเยือกมากๆ
พี่แจ๊คถ่ายมาทางเต็นท์ผมที่อยู่บนสันเขา
ขาวมากๆตรงจุดที่ผมกางเต็นท์
ระหว่างตื่นและลุกออกไปยืนมอง
เหมือนคราวว่าผมหลงเข้าไปในยุคจูแรสซิกเลย หมอกลงถาโถมเข้าใส่กลางป่าที่พวกเราพักแรมกัน ผมก็เลยยืนอึนอยู่พักใหญ่จากอาการฝันและพึ่งเดิน แล้วเดินไปหยิบยาสีฟันกับแปรงมาแปรงฟันก่อน หลังจากนั้นเดินกลับเต็นท์กลับไปแต่งตัวเดี๋ยวน้ำค่อยไปอาบที่อุทยานล่ะกัน จากนั้นเดินไปหาพี่ๆเจ้าหน้าที่ เล่าความฝันให้พวกพี่เขาบอกทุกคนพอได้ยินสิ่งที่ผมเล่าต่างพากันบอก เอาแล้วไงหวยมาออกที่ผม พี่ๆเล่าว่าเมื่อคืนอ่ะตอนที่ปิ้งไส้กรอกระหว่างย่างไม้ไส้กรอกที่ผิงไฟย่างมันเอียงตกลงบนพื้นไปสองรอบตอนนั้นพวกเขาบอกว่าลืมวางอาหารให้
เจ้าที่เจ้าทางหลังจากนั้นก็กลับมากินกันต่อ กลับมาต่อที่หลังจากที่ผมเล่าให้พี่ๆฟัง พี่ๆเลยเล่าว่าจุดที่เรานอนกับผู้ช่วยใหญ่ครั้งนึงเมื่ออดีตที่นี่เคยเป็นหมู่บ้านม้ง และด้านล่างเป็นที่ฝังศพของพวกเขา พอฟังแล้วยิ้มแห้งเลยครับผู้อ่านแต่ผมไม่ได้กลัวมากแค่แอบตกใจว่าทำไมหวยต้องมาออกผม ดีนะที่เขามาดี
รูปนี้คือตอนขอขมาก่อนเดินทางมาที่นี่
โปรดรออ่าน Ep. 24
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
