ฎีกาใหม่ “จำนอง”
คำพิพากษาฎีกาที่ 2492/2565
จำเลยที่ 3 จดทะเบียนจำนองที่ดินของตนเป็นประกันการชำระหนี้ของจำเลยที่ 1 โดยมีข้อตกลงยอมรับผิดชดใช้เงินที่ขาดจำนวนหากขายทอดตลาดที่ดินทรัพย์จำนองได้เงินน้อยกว่าที่ค้างชำระจนครบถ้วน เป็นการต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 727/1 จึงตกเป็นโมฆะ อันมีผลให้จำเลยที่ 3 ไม่ต้องรับผิดในหนี้นั้นเกินราคาทรัพย์สินที่จำนองในเวลาที่บังคับจำนอง
แต่หาได้มีผลไปถึงจำเลยที่ 2 ผู้ค้ำประกันไม่ จำเลยที่ 2 ยังคงมีความผูกพันในอันที่จะต้องรับผิดต่อโจทก์ตามสัญญาค้ำประกันแม้ไม่ต้องรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ก็ตาม เช่นนี้หากขายทอดตลาดที่ดินทรัพย์จำนองของจำเลยที่ 3 แล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้ โจทย์ย่อมมีสิทธิบังคับชำระหนี้จากทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ 1 และที่ 2
- ★กรณีที่บุคคลภายนอก ซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้นำทรัพย์ของตนไปจำนอง ประกันหนี้ของบุคคลอื่น หากมีข้อความระบุในสัญญาจำนองว่า “หากขายทอดตลาดทรัพย์จำนองแล้วได้เงินน้อยกว่าที่ค้างชำระ ผู้จำนองจะต้องรับผิดส่วนที่ขาดจนครบถ้วน” ข้อตกลงนั้นต้องห้ามตามมาตรา 727/1 วรรคหนึ่ง และมีผลตกเป็นโมฆะเฉพาะข้อตกลงนี้ตามมาตรา 727/1 วรรคสอง แต่สัญญาจำนองในส่วนอื่นยังคงมีผลผูกพัน ตามมาตรา 173
- ★หากขายทอดตลาดทรัพย์จำนองแล้ว เงินไม่พอชำระหนี้ จำเลยที่ 1 (ลูกนี้) และจำเลยที่ 2 (ผู้ค้ำประกัน) ยังคงต้องรับผิดในหนี้ส่วนที่ขาดอยู่
ติดตามข่าวสารเพิ่มเติม :
มหาวิทยาลัยราชภัฎบ้านสมเด็จเจ้าพระยา www.bsru.ac.th
สาขาวิชานิติศาสตร์ https://site.bsru.ac.th/law/
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
