15 ก.ย. 2023 เวลา 11:38

ก็รู้อยู่...อย่าเอาทุกข์สุขของเราไปฝากไว้กับใคร

แปลกอะไรหากฉันจะซึมและเศร้า
เมื่อเพื่อนเก่าคือความเหงาเค้าแวะมาหา
มาทิ่มตำมาย้ำเตือนทุกเวลา
มาด้อยค่าความเป็นคนฉงนใจ
ตราบที่แม่นกถูกกักขัง
จะคงยังเป็นนกได้หรือไม่
ปีกกางป้องลูกให้พ้นภัย
แต่ปีกไร้อิสระจะโบยบิน
ที่ให้ลูกกินได้คือเลือดเนื้อ
จะเชือดเถือจนกว่าจะหมดสิ้น
จะรอวันเสียงนี้มีคนยิน
จะรอถิ่นพักใจในนิจนิรันดร์
โฆษณา