#องครักษ์พิทักษ์เจ้าสาว1
ณ เมืองอัศวินปุระ
องค์ ชาย นาวินทร์ (ชื่อเต็ม อัศวนาวินทร์) เดินทางเข้าเมืองซึ่งตอนนี้ได้ไปประจำการ อารักษ์ขาเมือง รุ่งอรุณปุระ
ซึ่งมีอสูร ซุ่มโจมตี เพราะเป็นเมืองชั้นนอก และมียาสมุนไพรวิเศษรักษาอาการต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี
จึงเป็นที่หมายปองของอสูร แต่ตอนนี้ได้ปราบอสูรเจ้าเมืองสำเร็จ และพลเมืองอรุณปุระก็อยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข แต่ตอนนี้
กษัตริย์ อัศวเทวิน ได้มีรับสั่งให้
องค์ชายอัศวนาวินทร์ เข้าเฝ้าเป็นการด่วน โดยให้ องค์ชาย เตชินผู้น้องไปรักษาการแทน
องค์ชายอัศวนาวินทร์ : " เจ้ารู้หรือไม่ท่านพ่อมีเรื่องอันไดที่ต้องให้ข้าเข้าเฝ้าอย่างเร่งด่วน "
องค์ชาย อัศวเตชิน : " มีงานด่วนมานะ ท่านพี่ท่านพ่อจะรับสั่งกับท่านพี่เอง ท่านพี่ไม่ต้องห่วง ข้าจะดูแลเมืองนี้ให้เอง"
องค์ชายอัศวนาวินทร์ : " สถานะการณ์กำลังเริ่มดีขึ้นแต่ก็ไม่น่าวางใจ เจ้าระวังไว้ด้วย"
องค์ชายอัศวเตชิน : " ท่านพี่วางใจได้ ข้าจะดูแลรักษาการเป็นอย่างดี "
องค์ชายอัศวนาวินทร์ : " งั้นเจ้าก็รับช่วงดูแลต่อไป อย่าประมาทเด็ดขาด อสุรชอบชุ่มโจมตี "
องค์ชาย อัศวเตชิน : ได้ท่านพี่ ข้าจะระวังตัว ข้าขอลาท่านตรงนี้ " พูดเสร็จองค์ชาย เตชินก็เดินออกไปพร้อมทหาร นักรบ
องค์ชายอัศวนาวินทร์ เดินทางเข้าประตูเมืองต่อไป องค์ชายอัศวนาวินทร์ คือ บุรุษรูปงามผมยาวตาคมไปหน้าได้รูปรูปร่างสง่าผ่าเผยเป็นเอก บุรุษแต่ยังไม่มีนางในดวงใจ
ไม่มีความรัก เพราะตั้งแต่เล็กจนโตได้แต่ร่ำเรียนการต่อสู้ ศาสตร์การรบ
จนไม่ได้มีเวลาเหลือให้ตัวเองตอนนี้เดินทางเข้าสู่เมือง หลวงเพื่อเข้าเฝ้าท่านพ่อ
ณ ห้องโถงรับรองเมือง อัศวินปุระ เป็นรูปโดมใหญ่ภายในตกแต่งด้วยทองคำและหินอ่อนผ้าม่านเป็นผ้าไหมชั้นดี ตกแต่งกว้างขวาง โอ่อ่า เป็นอย่างมาก
มเหสีทิพย์มณี : " ท่านพี่ท่านคิดว่าลูกจะทำตามที่ท่านสั่งหรือไม่ "
กษัตริย์อัศว เทวิน" มันถึงเวลาของเขาแล้ว ดูอัศวเมธี สิ ยังยอมแต่งงานแต่โดยดี กับ ธิติกานดา ใช้ชีวิตไปได้ด้วยดี มันถึงเวลาของอัศวนาวินทร์ จะได้มีคู่ครอง อย่างคนอื่นบ้าง"
มเหสีทิพย์มณี : "แต่ทำไมส่งเขาไป
เมืองภูมิมณีปุระ ปุระล่ะ นั่นคือว่าที่เจ้าสาวของเมือง รุ่งอรุณปุระ ส่งอัศวินในเมืองไปอารักษ์ขา แทนก็ได้"
กษัตริย์อัศวเทวิน : " เขาต้องไปเรียนรู้กฎต่าง ๆ ก่อน ตอนนี้เมืองเรา มีหน้าที่อารักษ์ขาเราต้องทำหน้าที่เราเสียก่อน "
สักครู่ก็มี นางสนมเดินมาโค้งคำนับ
นางสนม : " ขอถวายบังคมเพคะ ตอนนี้ องค์ชายอัศวนาวินทร์ สเด็จมาถึงแล้วเพคะ "
กษัตริย์ เทวิน : "ให้เขาเข้ามาได้ "
นางสนม : " เพคะ" นางสนมเดินออกไปสักครู่ ก็เดินนำ อัศวนาวินทร์ มาเข้าเฝ้า
อัศวนาวินทร์ ทำความเคารพท่านพ่อท่านแม่
แล้วก็ยืนนิ่ง
กษัตริย์ เทวิน : เอาละที่พ่อเรียกเจ้ามาในวันนี้เรื่อง มีอยู่ว่า เจ้าคงทราบมาบ้างว่า
เมืองรุ่งอรุณปุระกับเมือง ภูมณีปุระได้มีการหมั้นหมายกันไว้ "
อัศวนาวินทร์ : " ลูกทราบพะยะค่ะท่านพ่อ "
กษัตริย์เทวิน : " แต่ตอนนี้เมืองรุ่งอรุณ ปุระ มีปัญหาทางการรบ เลยต้อง ชลอการแต่งงานจึงร้องขอมาอีกเรื่องขอ องค์รักษ์ ไปคุ้มครองเจ้าสาวคือเจ้าหญิงแห่งเมืองภูมณีปุระ เป็นการคุ้มครอง จนกว่าเมืองรุ่งอรุณปุระจะแก้ไขปัญหาของเมืองให้สงบสุขเสียก่อน "
อัศวนาวินทร์ " ท่านพ่อก็ส่งทหารองครักษ์ไปก็ได้นี่พะยะค่ะ "
กษัตริย์เทวิน " พ่อเลือก เจ้าเจ้าเหมาะสมกับงานนี้กว่าใครทั้งปวงในนครนี้ "
อัศวนาวินทร์ : " พะยะค่ะในเมื่อท่านพ่อวางใจข้าก็จะทำงานนี้ให้ลุล่วงไปด้วยดี "
กษัตริย์ เทวิน : " ดี มากลูกรัก เจ้าไปพักผ่อนเถอะ เดินทางมาไกล อีก 5 ราตรี เจ้าเตรียมตัวเดินทางไปนคร ภูมณีปุระได้ "
อัศวนาวินทร์ : " ลูกขอลาไปพักผ่อนพะยะค่ะ " พูดเสร็จ อัศวนาวินทร์ก็เดินออกไป
เมื่อเจ้าชายอัศวนาวินทร์มาถึงห้องพักก็ได้คุยกับทหารคนสนิท ชื่อ ธานนท์ กับภูผา
" อะไรนะองค์ชาย ท่านจะได้ไปเป็นองครักษ์พิทักเจ้าสาวขององค์ชายอรุณอัมรินทร์ รึ "
เสียงทหารคนสนิท อุทานพร้อมกัน
อัศวนาวินทร์ : " ข้าสงสัยว่าท่านพ่อคิดอะไรอยู่นะสิ "
ธานนท์ : "นั่นนะสิ่ องค์ชาย ดูแปลกๆ"
ภูผา : " องค์หญิงเมืองนี้สวยงามยิ่งนักข้าเคยได้ยินพวกพ่อค้าเขาคุยกัน "
อัศวนาวินทร์ : " พวกเจ้าเตรียมตัวเถิดอีก 5 ราตรี เราจะออกเดินทางไปเมืองภูมณีปุระ "
"ขอรับองค์ชาย " ภูผาและธานนท์ตอบรับและเดินออกไป
อัศวนาวินทร์ มองไปยังท้องฟ้าที่กว้างไกล แต่วันนี้ หลังจากที่นางสนมต่างรู้ว่า
อัศวนาวินทร์กลับมาจากชายแดน
ต่างก็มาแอบมองในความรูปงามขององค์ชาย แต่ก็ไม่ได้ทำให้อัศวนาวินทร์ หวั่นไหว
เพราะด้วยความที่ไม่เคยชิดใกล้สตรี คิดแต่ฝึกวิชาการรบเลยมองข้ามมุมของความรัก ความชอบในสตรีไป
และด้วยความที่ท่านพ่อกษัตริย์ อัศวเทวิน ก็ไม่เจ้าชู้ไม่หลง ระเริงในกามาจึงเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูกชายที่จะเดินตามรอยกษัตริย์ผู้เป็นพ่อ
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
