EP : 1,234 Fraction
ต้องยอมรับว่าผลงานแนวกุโระของ อ. Shintarou Kago ที่ผมได้อ่าน เกือบทั้งหมดผมจะไม่เข้าใจแนวคิด สิ่งที่ อ. ต้องการนำเสนอ ที่ใช้คำว่าเกือบเพราะมันก็มีบ้างบางเรื่องที่ถูกนำเสนอแบบง่ายๆที่คนอ่านทั่วไปอย่างผมเข้าใจ ทั้งที่มีสัดส่วนอ่านไม่เข้าใจเยอะมากกว่า แต่งานของ อ. ท่านนี้ก็ยังเป็นงานที่ผมหามาอ่านอยู่เสมอเมื่อถูกจัดทำมา
Fraction ก็คือเรื่องล่าสุดของ อ. ที่ผมได้หามาอ่าน และต้องบอกว่ามันเป็นเล่มที่มีส่วนผสมของเนื้อหาและการนำเสนอที่ผสมปนเปทั้งเข้าใจและไม่เข้าใจ อาจจะด้วยเป็นผลงานที่รวมเรื่องสั้น 5 เรื่องไว้ด้วยกันก็ได้ ที่ทำให้แต่ละเรื่องมันถูกนำเสนอในแบบที่หลากหลายได้
และเพราะมันเป็นเรื่องสั้นที่แยก ไม่เกี่ยวกันด้วยเนื้อเรื่อง เลยขอรีวิวแยกเป็นเรื่องๆ เพื่อความเข้าของทุกท่านที่ได้เข้ามาอ่านกันนะครับ
“เศษเสี้ยว”
ฉันคือ “จอมเชือด” ฆาตกรโรคจิตที่กำลังก่อคดีสุดโหดอยู่ในตอนนี้ แม้คนอื่นจะไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรมันถึงเกิดการฆาตกรรมแบบนี้เกิดขึ้น แต่นั้นคือภารกิจอันทรงคุณค่าที่มีเฉพาะฉันเท่านั้นที่ทำได้... เพราะแบบนั้น ฉันถึงโมโหอย่างมาก เมื่อพบว่า มีใครบางคนกำลังลอกเลียนแบบวิธีการฆ่าของฉัน ไอ้โง่คนนั้นคือใคร ที่คิดวิธีการฆ่าด้วยตัวเองไม่ได้ ฉันจะต้องตามหามันให้เจอและทำให้มันรู้ว่าใครกันแน่คือ “จอมเชือด” ที่แท้จริง
ต้องบอกว่าเป็นเรื่องที่ทำให้ผมคาดเดาผิดและโดนหลอกก็ว่าได้นะ กับเนื้อหาที่ออกแนวฆาตกรรมต่อเนื่องแบบนี้ กับการเริ่มต้นเรื่องและเล่าเรื่องที่อ่านแล้วเข้าใจได้ง่าย และชวนติดตาม ตามแบบของมังงะแนวสืบสวนสอบสวน จนทำให้ผมรู้สึกระหว่างอ่านว่า เรื่องนี้ อ. กลับมาใช้วิถีแบบคนปกติในการนำเสนอแล้วโว๊ยยย
เท่านั้นแหละ ... เมื่อผมคิดอย่างนั้น อ. ก็นำเสนอความบิดเบี้ยวชวนเหวอให้ผมได้อ่าน ซึ่งปกติแล้วเนื้อหาแนวนี้เราคาดเดาอยู่แล้วว่ามันจะต้องมีอะไรชวนเหวอแน่ๆ ไม่ว่าจะเป็น ลักษณะของคดี เรื่องราวและบุคลิกของฆาตกร การสืบคดี หรือคำเฉลยในส่วนต่างๆ ที่จะต้องมีคำตอบที่ทำให้เรารู้สึกว่าเรื่องราวชวนสยองขวัญกับคดีสั่นประสาทแบบนี้มันช่างน่ากลัว สะท้อนสังคมหรือหักมุมจริงๆเลย
ซึ่งเรื่องนี้มันก็มีคำตอบออกมาแบบที่ต้องการทุกอย่าง แต่เพิ่มเติมคือความเพี้ยนปั่นประสาทในแบบของ อ. ที่ผมดันเผลอว่ามันจะไม่มีอยู่ในเรื่องนี้ เพราะมันถูกเล่าในตอนต้นให้ออกมาทำนองว่าเป็นเรื่องราวสืบสวนคดีพิสดาร โหดๆ แบบทั่วไป เลยโดนเล่นงานซะหนักเลยเมื่อเรื่องเฉลยมาในตอนท้ายครับ
เรื่องนี้ถือว่ามีการเล่าที่ผสมผสานดี คือปกติก็มี เพี้ยนก็มา แต่ภาพรวมผมถือว่าเป็นตอนที่อ่านสนุกมาก ตั้งแต่ต้นจนจบ แม้จะมีบางส่วนที่ถูกนำเสนอออกมาให้ชวนงง แต่ก็ยังอยู่ในกรอบของความน่าสนใจอยู่ดีครับเรื่องนี้ นี่คือตอนที่มีจำนวนหน้ามากที่สุดในเล่ม จะบอกว่า 3 ใน 4 ของเล่มนี้เลยก็ว่าได้ และถือว่าเป็นเรื่องที่ผมชอบที่สุดในเล่มนี้ครับ
“กลับมาจากแนวหน้า”
เขากลับมาจากแนวหน้า กลับมาหาเมียด้วยสภาพผู้อ่านสงคราม และเธอก็ดูแลเขาอย่างดี อย่างที่เขาเคยดูแลเธอมาก่อน!
เรื่องนี้มาแนวการเล่าของ อ. แบบเดิมๆ และเต็มๆเลยครับ นั่นก็คือ มีอะไรหลายๆอย่างที่ไม่เข้าใจในการนำเสนอ แต่ก็พอรู้เรื่องว่าทำไม อย่างไรอยู่บ้าง ส่วนที่ไม่รู้เรื่องนี้คือการตีความและการแทรกบางอย่างที่เราต้องหาคำตอบเอาเองเข้ามานำเสนอครับ
“สั่นสะเทือน”
เล่าเกี่ยวกับชายผู้มีปัญหาเกี่ยวกับการ “สั่น” ของทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวเองครับ
เหมือนตอนที่แล้วครับ แต่หนักกว่า นี่ถือเป็นลักษณะการเล่าในแบบที่ผมคุ้นเคยเวลาอ่านงานของ อ. นะ หาที่มาที่ไปไม่ได้ โดดๆ ออกมา แต่ก็มีลักษณะการนำเสนอที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของ อ. ครับเรื่องนี้
“พัง”
เล่าถึงชีวิตของหญิงสาวหน้าบ้านๆคนนึง กับความคิดและสิ่งที่เธอทำ ที่แล้วแต่ว่าใครจะเข้าใจ
เรื่องที่แล้วงง อย่างไร เรื่องนี้งงอย่างนั้น เปลี่ยนเรื่องราวมาเป็นผู้หญิงแทน และนำเสนอในแบบของ อ. ที่สุดงุนงง แต่ก็รุนแรงตามเดิมครับเรื่องนี้
“ภาวะอยากคัน”
หลังจากกลับมาจากต่างประเทศ เพื่อนสาวของเธอก็ไม่ได้มาทักทายเธอเหมือนอย่างเคยเลย เธอเลยมาหาเพื่อนเธอถึงห้อง เพราะสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นเธอถึงไม่มาหา และนั่นทำให้เธอเจอเรื่องสยองของเพื่อนเธอ
ในแง่เนื้อหาผมชอบเรื่องนี้นะ ดูเข้าใจง่ายและสยองมากๆ อยู่ อาจจะด้วยมันมีที่มาที่ไปและสิ่งที่นำเสนอชัดเจน เป็นอีกตอนในเล่มนี้ ที่ผมว่าเข้าใจง่ายและนำเสนอความน่ากลัวออกมาได้ตรงในแบบที่คนอ่านทั่วไปจะเข้าใจและรับรู้ถึงสิ่งที่ต้องการเล่าได้แบบง่ายๆครับ
นี้คือทั้ง 5 เรื่องในเล่มนี้ ที่แม้จะมีบางเรื่องเข้าใจได้ง่าย บางเรื่องมาโทนตีความเอาเอง แต่ก็ต้องบอกว่ามันก็เป็นในแบบที่ อ. ชอบนำเสนออยู่ดี ถือว่าปนๆ กันไป กับการนำเสนอแต่ละเรื่องแบบนี้แล้วกันครับ รวมถึงความสยองของงานภาพก็เช่นกัน มาแบบเต็มๆ ในทุกเรื่อง แต่ก็ถือว่ายังมีจำนวนน้อยกว่าเรื่องอื่นๆที่เคยอ่าน เพราะในเรื่องนี้ความสยองที่นำเสนอหลายเรื่องมันมีที่มาที่ไปให้เข้าใจได้ แตกต่างจากเรื่องอื่นที่บางทีหยิบมาใส่แบบห้วนๆ จนเราปรับตัวไม่ทัน แต่ก็นะนั่นเป็นสไตล์การนำเสนอของ อ. เขาแหละครับ
Fraction เล่มนี้ยังคงเป็นผลงานจาก ค่ายไพเรท BH Comic เจ้าเดิมที่เน้นงานแนวโหด สายกุโระ อยู่เสมอ โดยครั้งนี้ทางค่ายยังคงทำออกมาด้วยรูปเล่มขนาด BB แบบปกสองชั้น ปกนอกเป็นภาพสีเลือกใช้ภาพที่หวือหวาใช้ได้ ส่วนปกในเป็นภาพขาวดำรูปเดียวกัน ภาพรวมงานปกไม่มีปัญหาอะไรครับ
ตัวเล่มเปิดอ่านแบบญี่ปุ่น ด้านในพิมพ์ขาวดำทั้งเล่ม บนกระดาษกรีนรีด ภาพคมชัดดี รวมถึงงานแปล ที่ยังคงทำได้ดีเช่นเดิม อ่านแล้วเข้าใจได้ แม้จะงงพฤติกรรมของตัวละครในบางเรื่องก็ตาม และที่สำคัญ ไม่เซ็นเหมือนเคยตามจุดขายของงานเฉพาะกลุ่มครับ
สำหรับแฟนๆ อ. เล่มนี้คงถูกใจกันไม่น้อย อย่างที่บอกว่าผมมองว่าเล่มนี้มีส่วนผสมของงานที่อ่านได้ง่าย เข้าใจไม่ยาก แต่ชวนเหวอในสิ่งที่นำเสนอ และมีเรื่องที่ชวนตีความตามแบบฉบับของ อ. รวมผสมอยู่ด้วย เพราะงั้นก็น่าจะเป็นเล่มที่ขาจรพอหยิบขึ้นมาอ่านได้ไม่ยาก โดยเฉพาะเรื่องแรกและเรื่องสุดท้ายผมว่าเข้าทางนักอ่านทั่วไปเลยนะ เพียงแต่ว่าคุณต้องรับได้ว่าภาพมันโหด และ อีหยังหว๋า กับคำตอบที่ถูกนำเสนอออกมาด้วยนะ ทำใจไว้เลยว่าจะต้องเจอ ไม่งั้นอาจปาหนังสือทิ้งได้ 5555
ภาพ 8.8/10
เรื่อง 8.5/10 ถ้าเรื่องแรกอย่างเดียวให้ 9.3/10 นะทำผมเหวอดี
ความประทับใจ 8.9/10 (ให้เพราะเรื่องแรกและเรื่องจบล้วนๆ)
#Manga #รีวิวการ์ตูน #จบ #BHComic #การ์ตูนแนวดาร์ก #การ์ตูนแนวกุโระ #MangaAnimeReviews #การ์ตูนแนวสยองขวัญ #8คะแนน #Fraction #หนังสือการ์ตูน #Rate21 #เล่มเดียวจบ #การ์ตูนแนวรวมเรื่องสั้น #เธอๆอ่านเรื่องนี้หรือยัง
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
