ความสุขของผู้ป่วยในกาดนั่งก้อม
ขนมไทยบ้านแม่นุช ขายขนมไทย คุ๊กกี่ ขนมปัง เป็นร้านที่อยู่ร่วมกันมาตั้งแต่เริ่มต้นตลาด และเป็นที่รู้จักของผู้คนในตลาด เจ้าของร้านมีลูกชายคนหนึ่ง ชื่อ ขุน ตอนอายุ 14 พบเนื้องอกในสมอง (ปัจจุบันอายุ30) จึงต้องฉายแสงและผาเอาออกแต่ไม่ได้ร้ายแรงไปกว่านั้น ส่งผลให้เป็นคนที่ช้า หรือลืมบางส่วนที่ผ่านไปแล้ว ขุนจะมีหน้าที่ขายของให้แม่ และวันอาทิตย์ตะเดินตามช้างราวกับว่าตัวเองเป็นควาญช้าง
ถึงแม้จะหลงลืมไปบ้างแต่เรื่องร้องเพลงไม่แพ้ใครร้องได้หลายเพลงทำให้มีอีกหน้าที่หนึ่งคือคอยเอาขนมไปให้นักร้องหน้าเวที ที่แม่ได้เตรียมไว้ให้ทุกครั้ง ตั้งแต่เริ่มเปิดตลาดผ่านมาหนึ่งปีกว่าเราเห็นว่า น้องขุน มีพลังมากขึ้น สดใส ร่าเริ่ง คุณแม่นุช เล่าให้ฟังว่า กาดนั่งก้อมเปิด 6.00 น. ตีสามกว่า ขุนตื่นมาเตรียมของขาย ใส่รถพร้อมเดินทางมาที่กาดนั่งก้อม ตั้งแต่ตีสี่ ซึ่งแม่กำลังตื่นเพราะเตรียมขนมไว้เมื่อคืน
ผู้ค้าที่มาเช้าๆก็จะเจอน้องขุนเดินทักทายตอนเช้ามืดทุกวัน ใครมาถึงเช้าๆก็จะได้รับความรู้สึกอันไมตรีของ น้องขุนแบบนี้ตลอดเลย
ว่าที่ควาญ
มีผู้ค้าที่เปิดเผยตนอีกสามคน อีกสองคนไม่เปิดเผยที่ยอมรับว่าเป็นโรคซึมเศร้า
ก็บอกว่าทุกวันนี้มาตลาดเพื่อแก้เหงา ให้มีอะไรทำ ไม่อยากอยู่คนเดียว บางครั้งเราจะเห็นเขานั่งเงียบๆ ยืนนิ่งๆ ดูโมโหเรื่องอะไรไม่รู้ แม้กระทั้งยืนพูดคนเดียวกับตัวเอง ตอนนี้เราดูแลกลุ่มนี้โดยการใช้กระบวนการกลุ่มให้เพื่อนๆในกลุ่มช่วยดูแล
เวลาไม่ปรกติให้เข้าใจและควรกำลังใจหรือช่วยสังเกตุพฤติกรรม แล้วเติมสิ่งดีๆให้กัน เรื่องนี้เรายังไม่ได้ดูแลอย่างถูกวิธีนัก แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องหนึ่งที่เราภูมิใจ เมื่อผู้ป่วยบอกว่าอยากมากาดนั่งก้อม และดูภูมิใจว่าฉันเป็นผู้ค้าในกาดนั่งก้อมที่เป็นห้องรับแขกของจังหวัดลำปาง
บรรยากาศกาดนั่งก้อม
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
