จดหมายถึงในหลวง
เธอบอกแม่ว่าจะเขียนจดหมายถึงในหลวง
“พระองค์ไม่สบาย หนูจะเขียนจดหมายถึงพระองค์ ขอให้หายเร็ว ๆ”
เธออายุหกขวบ เรียนชั้น ป. 1 เธอเคยสงสัยว่าคนในภาพเป็นใคร ทำไมมีรูปของบุคคลผู้นี้ทั้งในและนอกบ้าน เธอถามแม่ แม่ก็เล่าเรื่องราวต่าง ๆ ของคนในรูป เรื่องแล้วเรื่องเล่า เหมือนพระราชาที่ดีในนิทานที่เธอได้อ่าน
เธอบอกแม่ว่าโตขึ้นเธออยากเป็นหมอ บางทีหากพระองค์ประชวร เธอจะเป็นคนรักษา
แต่ตอนนี้เธออยากจะเขียนจดหมายถึงในหลวง ขอให้หายประชวรไว ๆ
เธอเคยดูหนังจักร ๆ วงศ์ ๆ ที่ใช้คำราชาศัพท์กับพระมหากษัตริย์ ถามแม่ว่า “หนูต้องใช้คำแบบไหนคะ แม่”
แม่ก็บอกว่า “ลูกก็เขียนไปเลย ไม่ต้องสนใจว่าจะต้องเป็นคำราชาศัพท์หรือเปล่า ให้เขียนตามความรู้สึกของลูก”
เธอถามแม่ทุกวันว่าจดหมายเธอถึงในหลวงไหม แม่บอกว่า “ไม่รู้เหมือนกันจ้ะ”
เธอสงสัยว่าถ้าจดหมายไปถึง พระองค์จะมีเวลามาอ่านไหม
เธอถามว่า “ในหลวงจะตอบหนูไหมคะ?”
แม่บอกว่า “ท่านงานเยอะนะลูก อาจจะยังไม่ได้ตอบนะ”
เธอก็ไม่หวังว่าจะมีคำตอบกลับมา
หนึ่งเดือนถัดมาจดหมายประทับตราสำนักราชเลขาธิการเดินทางมาถึงบ้าน ท่อนหนึ่งของจดหมายเขียนว่า “ได้นำความกราบบังคมทูลพระกรุณาทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทแล้ว ทรงขอบใจ”
[เด็กหญิงชลลดา พุ่มอิ่ม ราษฎรในรัชกาลที่ 9]
จากหนังสือ ท่ามกลางประชาชน : เรื่องเล็ก ๆ ในรัชสมัยอันยิ่งใหญ่ / วินทร์ เลียววาริณ
- 10
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
