เรื่องเล่าผ่านสายน้ำแห่งความทรงจำ ณ คลองห้วยยาง
รู้หรือไม่ว่าในทับเที่ยงมีคลองไหลผ่านในตัวเมืองกี่สาย ? ตอบ... 2 สายนั่นคือ คลองน้ำเจ็ด และคลองห้วยยาง ในระหว่างวันที่ 22 – 26 พฤศจิกายน 2566 ตรังเราจะมีกิจกรรมใหญ่ผ่านคลองห้วยยาง นั่นคืองาน มา – แต่- ตรัง แอดมินในฐานะคนต่างถิ่นมาอยู่ตรังเลยสงสัยว่าในอดีตคลองห้วยยางเป็นยังไง ? ไปหาคำตอบ ผ่านเรื่องเล่าของเด็กคลองห้วยยางมาฝาก ขอบคุณลุงแอ๊ว อ.สุกิจ โกเล็ก ลุงหวัง พี่เอ๋ คุณพิชญา โกติน ป้าน้อย สำหรับคำบอกเล่า รวมทั้งอ.สุนทรี และพี่ภราดร สำหรับคำปรึกษาในครั้งนี้ค่ะ
เส้นทางในตัวเมืองหลัก ๆ ที่คลองห้วยยางไหลผ่าน คือ ศาลเจ้าท้ายปักกุ้ง(หนองเทา) ถนนเพลินพิทักษ์ ถนนสังขวิทย์ มูลนิธิกุศลสถานตรัง โบสถ์คริสต์จักร วัดตันตยาภิรม ไปออกทุ่งน้ำผุด ซึ่งในปัจจุบันมีสะพานข้ามคลองหลายแห่งโดยเส้นทางที่คนนิยมเดินคือ เส้นถนนวิเศษกุล ถนนราชดำเนิน ถึงตรังชาตะ คริสตจักร วัดตันตยาภิรม ไปออกทุ่งน้ำผุดชึ่งเชื่อมต่อกับทุ่งปอน บ้านท่าจีน ที่มีคลองปอนไหลลงแม่น้ำตรัง (ข้อมูลจากเพจ Suntaree Sungayut เล่าเรื่องเมืองตรัง)
“ตอนเด็ก ๆ แถวนี้มีแต่ป่ากล้วยพังลา (กล้วยตานี) มีต้นสาคูบ้าง แต่ไม่เยอะ” เด็กคลองห้วยยางอย่างลุงแอ๊ว พี่สุกิจและคนอื่น ๆ เริ่มคำบอกเล่าเป็นเสียงเดียวกัน ภาพคลองห้วยยางอดีตประมาณปีพ.ศ.2500 ผ่านความทรงจำเริ่มผุดขึ้นทีละน้อย เราเริ่มเห็นภาพคลองน้ำใส ซึ่งในอดีตก่อนมีการตัดถนนในสมัยพระยารัษฎา ฯ เส้นทางเดินเรือเป็นเส้นทางหลักที่ใช้เดินทาง
มีเรือสินค้าแล่นไปมา มีผักตบชวาประปราย และปลามากมาย ทั้งปลาสลิด ปลาช่อน ปลาดุก ปลาลายเสือ และยังมีกุ้งตัวโตอีกด้วย คลองห้วยยางจึงเป็นแหล่งตกปลาของเด็ก และผู้ใหญ่ ทั้งเด็กหลาดใหม่ เด็กสวนผัก และเด็กคลองห้วยยาง ที่มาตกปลา และวิ่งเล่นกันอย่างสม่ำเสมอ
“เล่น ๆ กัน บางครั้งก็ทะเลาะกัน อาวุธหลักคือ หนังสติ๊ก “เอามายิงกันข้ามคลองก็มีบ่อย บางครั้งเราก็แอบหนีแม่ไปเล่นในคลองฝั่งโรงพระ (มูลนิธิกุศลสถาน) พอแม่รู้แม่ก็ตี แต่ไม่เข็ดไปอีกเรื่อย ๆ ” เรื่องเล่าของอ.สุกิจทำเอาชวนยิ้ม
สวนกล้วยพังลาที่มีอยู่ในบริเวณนี้ส่วนใหญ่จะขึ้นเองตามธรรมชาติ มีเมล็ดเยอะไม่เหมาะกินสุก แต่ใบตองห่อขนมได้ดี “ยามว่างจากการทำงานแม่ก็ตัดใบกล้วยมาพับ ๆ แล้วเอาไปแลกหมูในตลาดสด” อ.สุกิจยังเล่าต่อ...ใกล้ ๆ กันยังมีโรงน้ำแข็ง โรงซีอิ้ว โรงคั่วกาแฟ และปั๊มน้ำมันสามทหาร และโรงหนังหลายโรงทั้ง เฉลิมรัฐ เฉลิมตรัง ศรีเมือง ตรังรามา และเพชรรามา
“จำได้ว่าซีอิ้ว หอมอร่อย แม่เอาขวดเปล่าไปใส่แล้วซื้อที่โรงซี้อิ้ว บ้านเพื่อนเป็นโรงคั่วกาแฟ วันไหนคั่วก็จะหอมไปทั่วบริเวณ เดินตรงไปที่บ้านพักอัยการเป็นปั๊มน้ำมันตราสามทหาร ขายเบนซินลิตรละ 2 บาท” อ.สุกิจเล่าจนอยากกลับไปอยู่ในอดีตด้วยเลย...
เหตุการณ์สำคัญในอดีตที่คนทับเที่ยงพูดถึง คือ น้ำท่วมใหญ่เมื่อปี 2505 โกเล็กเล่าว่าจำแม่นเพราะกลับมาจากโรงเรียนแล้วเข้าบ้านไม่ได้ยืนร้องไห้อยู่หน้าสะพาน ส่วนอ.สุกิจบอกว่าน้ำท่วมครั้งนั้นทำให้หมูที่บ้านตาย... ประมาณปี 2508 - 2509 เกิดเหตุโรงน้ำแข็งระเบิด ริมคลองห้วยยาง
(ปัจจุบันเป็นอู่จอดรถทัวร์) โกตินร้านยินจี้ถ่องเล่าว่าตอนนั้นรถดับเพลิงของเทศบาลออกประกาศให้คนในละแวกโรงน้ำแข็งรวมทั้งถนนราชดำเนินอพยพ หรืออยู่ใต้ร่มไม้ เพราะมีก๊าซแอมโมเนียรั่วออกมา "ที่บ้านของโกตินสมัยก่อนมีสวนหลังบ้าน ป๊า ม๊า พาไปหลบใต้ต้นมะกรูด (ต้นใหญ่มาก) ที่อยู่บริเวณนั้น"
ปี 2518 – 2519 น้ำท่วมและไฟไหม้ตลาดในช่วงปีไล่ ๆ กัน ถือเป็นสิ่งที่อยู่ในความทรงจำของคนทับเที่ยงไม่เคยลืม และน้ำท่วมใหญ่ครั้งที่สามประมาณปี 2537
เวลาผ่านไปวิถีชีวิตคนคลองห้วยยางเริ่มเปลี่ยนเพราะน้ำในคลองจากใสสะอาดกลายเป็นเน่าเสีย ทำให้เด็ก ๆ หยุดตกปลาโดยปริยาย
จุดเปลี่ยนจากน้ำสกปรกลายเป็นน้ำใสได้อย่างไร โปรดติดตามตอนสองในสัปดาห์หน้าค่ะ
#มาแต่ตรัง #TrangRenown
#จังหวัดตรัง
#เทศกาลท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์
#Creativetourismfestival
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
