เกษตรโลกสวย
มื่อวานผมพูดถึงประเด็นเรื่องลาออกจากงานประจำไปเป็นเกษตรกร อ่านในกลุ่มเรื่อยๆเห็นว่าอาชีพเกษตรกรที่ประสบความสำเร็จต้องมีความพร้อมขั้นพื้นฐานหลายอย่าง เช่น
- ต้องมีที่ดินเป็นของตัวเอง ไม่มีภาระติดจดจำนองใดๆ หรืออย่างเลวร้ายที่สุดหากไม่มีที่ดินเลยก็ต้องเช่าที่ดินของคนอื่นราคาถูกมาก จ่ายค่าเช่าเป็นรายปีก็ได้หรือตามตกลง
- นอกจากเรื่องที่ดินแล้ว คุณต้องมี "เงินทุน" เอาไว้หมุนใช้จ่ายในกิจการเกษตร และเอาไว้ซื้ออาหาร จ่ายค่าต่างๆที่จำเป็นในชีวิตประจำวัน
- ไม่มีทางลัด ไม่มีสูตรสำเร็จ ต้องพร้อมเรียนรู้ความผิดพลาดของตัวเองตลอดเวลา หลายคนพูดตรงกันว่าอาชีพเกษตรกรคือของยาก ไอ้ที่เราเห็นคนอื่นสำเร็จ ร่ำรวย นั่นเป็นเพราะว่าเขาผ่านความเจ็บปวดมามากมายแล้วแต่ทนฝ่าความยากลำบากมาได้จนสำเร็จด้วยความคิดและน้ำแรงลงมือทำจริง
แค่ 3 เรื่องนี้ก็เป็นตัวชี้วัดขั้นต้นแล้วว่าลาออกจากงานมาทำอาชีพเกษตรกรจะพอไปรอดใน stage แรกๆหรือเปล่า
ในระดับปัจเจก คนที่ไม่มีอะไรติดตัวเลย มีแต่หมอยและรอยยิ้ม การเริ่มต้นด้วยเส้นทางเกษตรกรยังไงก็ต้องเริ่มจากการเป็นแรงงานในที่ดินของคนอื่นเสียก่อน ต้องสะสมทุนด้วยแรงงานตัวเอง เอาแรงงานแลกเงิน หากมีหัวคิด มองการไกล เขาก็สามารถเก็บเงินสะสมทุน เอามาหาซื้อที่ดินแปลงแปลงเล็กๆเป็นของตัวเองได้ หรือมีความสามารถสะสมต้นทุนหมุนเวียนต่อได้
ในระดับชุมชน คนในชุมชนที่อาจจะมีที่ดินของตัวเอง มากบ้างน้อยบ้าง ต่างกันไป หลายครั้งการรวมกลุ่มกันเองในชุมนุมเพื่อทำกิจการเกษตรที่ถนัดก็เป็นทางเลือกที่ดีครับ เพราะบางคนมีที่ดินแต่ไม่มีเวลาทำก็ปล่อยเช่าถูกๆ บางคนไม่มีที่ดินแต่มีความรู้ก็ดึงพรรคพวกคนอื่นมาทำช่วยกันได้ บางคนอาจจะมีเงินทุนแต่ไม่มีที่ดินไม่มีความรู้ก็สามารถช่วยเริ่มต้นเงินทุนให้ได้ ฯลฯ
บางชุมชนมีผู้นำเข้มแข็ง เป็นที่พึ่งพาของคนอื่นได้ ก็เป็นหัวเรือใหญ่ พาคนรวมกลุ่มและทำกิจการเกษตร ช่วยกันแก้ปัญหา ช่วยกันระดมทรัพยากรของแต่ละบ้านที่มีอยู่มาร่วมหุ้นทำเกษตร การรวมตัวด้วยการริเริ่มของผู้นำชุมชมก็เป็นโมเดลที่น่าสนใจสำหรับกิจการเกษตรในท้องถิ่น
อาชีพเกษตรกรจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสำเร็จ
ปัจเจกที่สำเร็จต้องฝ่าความเหี้ยมโหดของระบบทุนนิยมมานักต่อนักจะรอดได้ และต้องมีปัจจัยการผลิตขั้นพื้นฐานเป็นของตัวเอง ต้องมีความรู้ในเรื่องที่ต้องการทำ ต้องลงมือทำเอง หากไม่มีอะไรติดตัวมาเลยก็ยิ่งยากคูณสอง
ชุมชมที่รวมกลุ่มทำเกษตรสำเร็จก็เพราะว่าพวกเขารู้จักการจัดสรรทรัพยากรและช่วยกันลงแรงทำงาน ได้กำไรกลับมาก็แบ่งกันไป แบ่งปันความรู้ในการทำเกษตรและการตลาด ชุมชนดิ้นรนหาช่องทางเอาตัวรอดกันเอง
การโรแมนติไซส์อาชีพเกษตรกร การทำเกษตร อยากลาออกจากงานประจำเพื่อมาทำเกษตร จึงกลายเป็นยาฝิ่นชนิดหนึ่งของกรรมกรห้องแอร์ เพราะพวกเขาถูกกดขี่ขูดรีดเอาแรงงานไปทุกวัน ชีวิตจึงมีแต่ความทุกข์ทั้งๆที่ทำงานในห้องแอร์เย็นฉ่ำ หากยังไม่สามารถหลบหนีจากนรกห้องแอร์ได้พ้น การจินตนาการถึงโลกเกษตรกรรมอันสวยงาม สถานที่ที่เราจะเป็นนายของตัวเองได้อย่างอิสระเสรี จึงกลายเป็นยาฝิ่นทางชนชั้นไปโดยปริยาย
สำหรับคนรวย ผู้มีอันจะกิน ผู้รากมากดี การโรแมนตีไซส์โลกเกษตรกรรมก็มีสถานะเป็นแฟนตาซีทางชนชั้นของตนเองเช่นเดียวกัน ก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรอยู่แล้ว ทำไร่ทำสวนอย่างไรก็ได้ จ้างคนงานมาทำงานเท่าไหร่ก็ได้ ส่วนฉันก็จะป่าวประกาศความสำเร็จอาชีพเกษตรกรของฉันให้ทุกคนรับรู้ทั่วกันในอินสตาแกรมหรือติ้กต่อกก็ย่อมได้
@น้าบอล
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
