บาปคือความเศร้าหมองของจิต ย่อมเกิดขึ้นกับเจ้าของจิตนั้นก่อน ไม่ว่าจะกระทำกับผู้บรรลุธรรมแล้วหรือคนที่ยังไม่บรรลุธรรม บาปย่อมเกิดขึ้นกับคนผู้ทำนั้นก่อน ซึ่งระดับหนักเบาอยู่ที่เจตนากับระดับจิตของผู้ถูกกระทำ
ถ้าล่วงเกินด้วยกายวาจาหรือใจกับผู้บรรลุธรรม ย่อมส่งผลแก่ผู้กระทำนั้นหนักเบาตามระดับขั้นของจิตผู้ถูกกระทำ แต่ผู้บรรลุธรรมแล้ว เขาย่อมไม่ผูกเวรกับใครๆอีก
เรื่องนี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อนครับ ทำให้เกิดความสงสัยนั่นนี่เป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าได้ปฎิบัติจนเข้าถึงธรรม ไม่ว่าระดับใด มันจะหายสงสัยไปทีละขั้นตามลำดับครับ
ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ เป็นสิ่งที่รู้ได้เฉพาะตนครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
