ดูที่ความรู้สึกของตัวเอง อย่าไปดูที่ตัวหนังสือหรือตำรา หรือว่าโลกข้างหน้า มันมีอยู่ทุกขณะที่จิตของเราสงบเย็น ไม่ร้อนเป็นทุกข์ เป็นสิ่งที่ธรรมชาติมอบให้เราตลอดเวลา แต่เราไม่ค่อยสนใจ เพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องเกินวิสัยที่จะทำได้
ถ้าถามว่าเราจะรู้ได้อย่างไรว่าความเข้าใจของเราถูกต้อง ลองตรวจสอบกับความรู้สึกของเราดูครับ ระหว่างที่ความรู้สึกของเราเป็นปกติ กับความรู้สึกของเราที่ดิ้นร้อนเร่า เต็มไปด้วยความโลภโกรธหลง อันไหนจะมีความเย็นมากกว่ากัน ความเย็นนั่นแหละคือภาวะของนิพพาน และเราก็อยู่กับนิพพานน้อยๆนี่อยู่แล้ว แต่มันไม่ตลอดเวลาเท่านั้นเองครับ
เป็นเรื่องที่ต้องฝึกหัดให้จิตมีความคุ้นเคยและเคยชินจนเป็นนิสัย แล้วปัจจัตตังก็จะเกิดกับเรา สิ้นสงสัยในนิพพานครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
