ความเจ็บปวดชอกช้ำแสนสาหัสจากการโดน "BULLY"
ห้วงชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยรับรู้ว่าตัวเองเคยโดนบูลลี่มาก่อน หรือ อาจจะไม่รู้ตัวก็ได้ เอาเป็นว่าผ่านห้วงวัยเยาว์มาแบบไม่เคยมีคนมารังแก ช่วงเวลาที่คนจะโดนบูลลี่กันน่าจะเป็นตอนเรียนประถมและมัธยม ผมได้มีโอกาสเห็นเพื่อนบางคนโดนบูลลี่ ซึ่งผมจำไม่ค่อยได้ว่าเป็นเรื่องอะไร ย้อนไปในอดีตสังคมยังไม่ได้ตระหนักถึงการบูลลี่ และการแก้ปัญหาเหล่านี้มากนัก อีกทั้งครูบางคนยังสนับสนุนการต่อยหรือการใช้กำลังด้วยซ้ำ "สมัยก่อนนะรุ่นพี่จะเรียกรุ่นน้องที่ ไม่เชื่อฟังขึ้นไปบนหอประชุม ชั้น 4 " คำพูด บรรยากาศ ภาพความทรงจำยังดังก้องอจ่มชัด ถ้อยแถลงที่คนเป็นครูกล่าวออกมา เมื่อปี 2543 ผมยังจดจำได้ เพราะฉะนั้น จะโทษอะไรคงโทษได้แต่ตัวเอง ที่ทำตัวเป็น "ชาวบ้าน" ความชั่วไม่มี ความดีไม่ปรากฎ
ผมลองย้อนสำรวจความรู้สึกตรรกะของผมตอนนั้น น่าจะใช้คำว่า "สองจิตสองใจ" ลังเลใคร่ครวญว่าจะทำอย่างไร เปรียบเทียบคงเหมือนการ "บีบสิว" สิว คือ ความบันเทิงมาตรฐานที่ผู้คนเข้าถึงได้ ธรรมชาติประทานสิวมาให้โดยไม่แบ่งชนชั้น สิวหัวดำ หัวขาว อักเสบ สิวเสี้ยน ล้วนแล้วแต่มีความเริงรมย์เฉพาะตัว หลักฐานที่ประจักษ์คมชัดที่สุด คือ คลิป VDO บีบสิว ที่มีมากมาย แถมยอด View ก็สูง ผมเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ต้องมี Starter ในการสร้างสมาธิเพื่อการทำงาน หนึ่งใน Option ของผมคือ การดู บีบสิว ผมพยายามทำความเข้าใจว่าทำไม การบีบสิวมันถึงสร้างพลังชีวิตให้กับเราได้
ทุกท่านน่าจะเคยได้ยินว่าเราควรหา "ความสำเร็จเล็กๆ" เพื่อหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณความเป็นคนให้ก้าวมุ่งต่อไป ผมไขความได้กระจ่างว่าการบีบสิว คือ ก้าวเล็กๆประจำวัน ให้เราได้ชัยชนะ ลองจินตนาการภาพตาม หรือใครคิดว่าจินตนาการไม่เก่ง ให้ลองดูคลิปบีบสิวตามไปด้วย สิวหัวดำ การที่เราเห็นสีของมันดำตัดกับผิวของเรา ทำให้เรารู่สึกว่าหน้าเป็นรูโบ๋ เมื่อเราลงมือหรือตัดสินใจที่จะบีบมัน จริงๆมีขั้นตอนไม่ยากแค่บีบเข่นคั้นมันออก เราจะเห็นภาพที่มีเสียง "ปรู๊ด" ก้อนสิวสีน้ำตาลผมเหลืองมันจะผุดออกจากรูหน้าของเรา ก้อนสิวจับตัวชัดเป็นก้อน ต่างจากสิวอุดตัน ลักษณะจะมีความนูนของผิว ถ้าเราไปกดสิวที่คลินิก เขาจะเอาเข็มจิ้มก่อน แล้วบีบมันออก ลักษณะการออกของมันจะเหมือน "หนอน" ออกมาเป็นเส้น คล้ายกับการบีบหลอดยาสีฟัน ไม่จับเป็นก้อนแข็ง สามารถบดสลายไปกับมือได้ ซึ่งสิวมีจุดร่วมจุดหนึ่งที่เหมือนกัน คือ "รู้สึกสำเร็จ" เราบีบมันออกมา ผมเชื่อว่าใจเรามันมีความสุข มีชัยชนะเล็กๆที่จะพาราก้าวผ่านวันเวลาแห่งทุกข์ไปได้
บางทีผมก็สงสัยว่าเราควรจะมีสิวเยอะๆ ดี หรือเราควรจะหน้าใสดี เพราะการบีบสิวบนหน้าของเรากับการดูคนอื่นบีบบนหน้าคนอื่นมาต่างกัน ความรู้สึกเจ็บจากการบีบที่เป็นสุข การเสียดผ่านของสิวที่รู้ขุมขน และเสียงของการผุดงอก มันผสานลงตัวถ้ามันอยู่บนหน้าเรา แต่ก็อีกนั่นแหละ ที่มันทำให้เราดูไม่หล่อไม่สวย หรือดู Drop ได้ จุดนี้อีกที่เรียกว่า Dilemma คราวนี้มันจึงทำให้ผมนึกถึง Plot หนังที่เราคุ้นเคยกัน "การย้อนเวลา"
การย้อนเวลา จินตนาการความสามารถที่จะแก้ไขเรื่องราว หรือทำซ้ำๆ ลองคิดดูว่าถ้าคุณสามารถย้อนเวลาได้ ไม่ต้องมาก แค่ย้อนเวลาได้ 5 นาที แค่ 5 นาทีเท่านั้น คุณจะหาความสุขอะไรได้บ้าง บางคนที่สมรรถภาพทางเพศต่ำ ก็อาจหาความสุขทางเพศสัมพันธ์ได้ บางคนอาจจะหาจากการกิน แต่ถ้าเป็นผม ผมจะย้อนเวลาเพื่อบีบสิว สมมตว่าเรามีสิวหัวดำและสิวอุดตันอยู่อย่างละเม็ดแน่นอนว่าไม่น่าทำให้เราดูไม่ดี เมื่อเราบีบมันเสร็จ หากเราย้อนเวลาเพื่อบีบสิวนั้นได้ใหม่ไม่รู้จบ คิดดูสิว่ามันจะมีความสุขแค่ไหน เราสามารถสะสมความสุขได้ Unlimit แน่นอน
เพราะฉะนั้น เฉกเช่นการช่วยคนที่จะถูกบูลลี่ เราสามารถทดลองช่วยพวกเขาเหล่านั้น และสามารถย้อนเวลากับไปแก้ไขหากไม่เวิร์คเท่าไรก็ได้ แต่สิ่งที่ผมกำลังโดนบูลลี่นั้นหนักหน่วงและห้วงเวลาเพียง 5 นาทีมันย้อนไม่ได้ !!
ด้วยตัวงานของผมที่จำจะต้องคิด หนังโฆษณา ด้วยต่อให้คิด Story เฉยๆ บางทีก็อาจไม่เพียงพอ ต้องวาดลงไปในกระดาษเพื่อที่จะบ่งบอกเจตจำนงค์ที่ชัดเจนของหนังเหล่านั้น แม้ผมจะเคยสอบตกวิชาศิลปะครั้งหนึ่งได้ 13 เต็ม 30 ก็ตามแต่นั่นไม่เกี่ยวกับฝีไม้ลายมือในการวาดของผม เนื่องจากโจทย์ คือ ให้ระบายสี เอกรงค์ ซึ่งเอาจริงๆผมลืมว่า ไอ้สีเอกรงค์นี่มันเป็นยังไง ผมก็ระบายมันไปธรรมดา แต่ความจริงมันคือ การไล่เฉดของสีเดียวนั่นเป็นที่มาของการสอบตกครั้งนั้น ถ้าจะให้สาธยายอีกคงเป็นเรื่อง "ปอเนาะ"
สมัยเรียนปี 2 มีวิชาหนึ่ง เรียนที่กองวิชาประวัติศาสตร์ ผมลืมไปว่าชื่อวิชาอะไร แต่จำข้อสอบได้ข้อหนึ่ง ปอเนาะ คืออะไร ผมยอมรับว่าผมมีเวลาที่ไม่ตั้งใจเรียนอยู่บ้าง แต่ถึงตรงนั้นแล้ว ข้อสอบตรงหน้าแล้วผมไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ หากเป็นคำถามที่ให้บรรยายถึง ความรักในธรรมชาติหรือศาสนา อันนี้มันทำได้ มันอยู่ในจิตใจอยู่แล้ว แต่ ปอเนาะ มันเป็นคำถามห้วนๆ ที่ไม่รู้จะทำอย่างไร ตอบอย่างไร But The Show Must Go On ผมคิดว่าต้องลองเสี่ยง ปอเนาะมันดูเป็นอะไรที่น่ารักดี ดูเป็นภาคเหนือ ดูต๊ะต่อนยอนดี ผมเลยคิดว่าเอาล่ะเรา Scope พื้นที่น่าจะได้แล้ว ต้องเกี่ยวกับภาคเหนือแน่ๆ หากเราพูดถึงภาษาที่เราไม่คุ้นหูนัก ก็น่าจะมาจากชนเผ่าต่างๆ ที่กระจายอาศัยตามภูเขา ทางเหนือ เมื่อผมประมวลดูแล้วประกอบภาพ เหตุผล หลักวิชา ผมเขียนคำตอบไปว่า "ประเพณีอันศักดิ์สิทธิ์ของชาวเขาภาคเหนือ" ซึ่งไม่ได้มีใครมาเฉลยคำตอบ จำได้ว่าได้ B
ฉันใดก็ฉันนั้น ความพยายามในการว่าด Storyboard การพยายามสร้างมโนภาพหมอกขวัญแห่งจินตนาการใมห้ออกมาเป็นกลุ่มก้อนผ่านลายเส้น จนในที่สุดมันก็สำเร็จเสร็จสิ้น ผมจึงนำไปให้ กลุ่มผู้ชมได้ดู แน่นอนความคาดหวังของผม ผมคาดหวังที่ผู้คนจะสนใจในเนื้อเรื่องเนื้อหาที่พยายามจะสื่อสาร แต่ผลตอบรับ สิ่งที่ Return มาหาผมมันกระทบใจผม มันทำให้รู้ว่าการโดนบูลลี่เป็นอย่างไร คำพูดที่หยาบโลน ชั่วช้าสามานย์เท่าที่จะหลุดออกจากปากเพื่อนมนุษย์ ที่เราต้องแบ่งปันลมหายใจบนโลกนี้ร่วมกัน
" ให้พี่ช่วยไหม พี่เคยได้รางวัลวาดรูปตอน ป.1 "
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
