เรื้อน
เรื้อน เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Mycobacterium leprae เป็นเชื้อที่เกิดจากสัตว์ป่า มาสู่คน เช่น ตัวนิ่ม ลิง นางอาย เป็นต้น จนพัฒนาเป็นการติดต่อส่งผ่านทางสายเลือด
ปัจจุบัน ติดต่อจากคนสู่คน เนื่องจากผู้ป่วยบางรายไม่ทราบว่าตัวเองเป็นเรื้อน เนื่องจากไม่มีอาการ คัน ปวด แสบร้อน (หากจำแนกเรื้อนตามแพทย์แผนไทย เรื้อนวิมาลา หากบริเวณที่เป็นเปื่อยจะคัน เรื้อนดอกหมาก เหงื่อออกจะคัน เรื้อนมะไฟ จะแสบร้อน พุพอง)
โดยลักษณะของเรื้อนดังกล่าวแบ่งออกลักษณะได้ดังนี้
อาการที่พบคือ มีไข้ ผิวสาก เป็นผื่นจางๆ (ทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นกลาก) วงแดงรอบๆ หรือ เป็นตุ่มเนื้อนูนขึ้นที่ผิวหนัง ไม่คัน ปวดแสบ ปวดร้อน
เชื้อจะกินปลายประสาท เนื้อเยื่อ กระดูก และเกิดอาการบวมในบริเวณที่เป็น
เรื้อนกวาง
อาการ : เริ่มเป็นตามข้อมือ ข้อเท้า และชายผมบริเวณต้นคอ(กำด้น)
การเปรียบเทียบโรคทางแผนปัจจุบัน : อาการคล้ายโรคผิวหนังอักเสบเรื้อรังเกิดในผู้ที่มีภาวะภูมิแพ้จากกรรมพันธุ์ (autopic dermatitis)
เรื้อนมูลนก
อาการ : ผุดขึ้นเป็นแว่นเป็นวงตามผิวหนังเล็กก็มีใหญ่ก็มี สีขาว ขอบนูนคล้ายกลาก คัน ถ้านานเข้าจะลามไปทั้งตัว รักษาหายบ้างไม่หายบ้างแต่ไม่ตาย
การเปรียบเทียบโรคทางแผนปัจจุบัน : คล้ายโรคสะเก็ดเงินซึ่งเป็นโรคผิวหนังเรื้อรัง เกิดจากการหนาตัวของชั้นหนังกำพร้า ไม่ทราบสาเหตุแน่ชัด เชื่อว่าอาจ เป็นกรรมพันธุ์
เรื้อนวิมาลา
อาการ : ผุดขึ้นที่ใบหูและชายผมบริเวณต้นคอก่อน แล้วเปื่อยพุพอง คัน ลักษณะคล้ายมะเร็งไร(เป็นเม็ดเล็ก ๆ ละเอียดเป็นปื้นและแถวขึ้นมา) ยิ่งเกายิ่งคัน
การเปรียบเทียบโรคทางแผนปัจจุบัน : คล้ายโรคผิวหนังอักเสบที่เกิดจากการสัมผัสสารระคายเคือง เช่น การสัมผัสสบู่ ผงซักฟอก ยาย้อมผม พลาสเตอร์ และอื่นๆ
เรื้อนหูด
อาการ : ผุดเป็นตุ่มทั่วตัว เท่าเมล็ดพริกไทย เมล็ดถัวเขียว ผลตะขบ ผลมะนาว มะกรูดก็มี ให้เมื่อยไปทั้งตัวแต่ไม่ตายทันที
การเปรียบเทียบโรคทางแผนปัจจุบัน : ตุ่มเนื้องอกตามเส้นประสาท ถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์
เรื้อนเกล็ดปลา
อาการ : มักเริ่มขึ้นที่หน้าก่อน แล้วลามถึงต้นคอ ทรวงอก ลามเป็นเกล็ดทั่วตัว ผิวดำ
การเปรียบเทียบโรคทางแผนปัจจุบัน : โรคผิวหนังเกล็ดปลา ถ่ายทอดทางพันธุกรรม
เรื้อนหิด
อาการ : มักเริ่มเป็นเม็ดเล็ก ๆ ขึ้นทั้งตัวแล้วลามออกคล้ายเป็นกลาก
การเปรียบเทียบโรคทางแผนปัจจุบัน : โรคผิวหนังอักเสบจากตัวหิด ซึ่งเป็นตัวไรเล็ก ๆ ชื่อ Sarcoptes scabiei
เรื้อนดอกหมาก
อาการ : มักเริ่มผุดตามตัวเป็นสีขาว ๆ คล้ายดอกมาก จะคันมากเมื่อเหงื่อออก ต้องเกาจนน้ำเหลืองซึมจึงหายคัน
การเปรียบเทียบโรคทางแผนปัจจุบัน : เกลื้อนดอกหมาก (Pityriasis vesicolor) จากเชื้อรา ชื่อ Malassezia furfur หรือ Pityrosporum orbiculare
เรื้อนบอน
อาการ : แรกผุดขึ้นเป็นรูปรุ มองไม่ค่อยเห็นหรือเห็นไม่ชัด มีสีขาว ๆ แดง ๆ จาง ๆ
การเปรียบเทียบโรคทางแผนปัจจุบัน : ยังไม่ชัดเจนที่จะระบุว่าเป็นโรคใด แต่ลักษณะเป็นเกลื้อนชนิด erythematous type ซึ่งมีสีแดง พบในผู้ที่มีผิวขาวเกิดจากการขยายตัวของหลอดเลือดบริเวณผิวหนังทำให้มองเห็นเป็นรอยแดง
เรื้อนมะไฟ
อาการ : เริ่มเกิดเป็นเกล็ดแดง ขอบขาวใหญ่เท่าผลมะไฟ มักร้อนเหมือนถูกไฟและผิวหนังจะพองขึ้น
การเปรียบเทียบโรคทางแผนปัจจุบัน : กลากหรือเกลื้อน จากเชื้อราชนิดตื้นในกลุ่มเดอมาโตไฟต์(dermatophyte) ซึ่งทำให้เกิดโรคผิวหนังแทบทุกส่วนของร่างกาย ที่พบบ่อยคือตามลำตัว (tinea corporis)
การรักษาตามแพทย์แผนไทย
ยาทานใช้ตัวยาในการปรับเลือดตามคัมภีร์มหาโชติในการรักษา โดยการปรับเลือดจะต้องมีกระบวนการ 3 ขั้นตอน ดั้งนี้
1. ประจุโลหิต
2. รุน้ำเหลือง
3. บำรุงน้ำเหลือง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
