คนใกล้ตัว เป็นธรรมดาอยู่แล้วที่แนวโน้มจะเป็นอย่างนั้นค่ะ ถึงเราอาจจะแค่อยากให้เขารับฟัง แต่ถ้าการพูดคุยนั้น มีส่วนพาดพิงหรือไปกระทบส่วนใดส่วนหนึ่งของเขา เขาก็ย่อม defend ตัวเองเป็นธรรมดา
หรือแม้แต่ว่า เขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับปัญหา แต่คนฟังส่วนใหญ่มักอดไม่ได้ที่จะมีอารมณ์ร่วม แล้วก็เสนอแนะ อยากให้เราเชื่อเขา ทำตามเขา (ความปรารถนาดีกับความเจือก มันก้ำกึ่งกันมาก!!)
หรือเขาอาจะมองปัญหาไม่เหมือนเรา หรืออาจเป็นที่ตัวเราเอง ที่แปลเจตนาของเขาผิดๆไปเอง หรือ ฯลฯ
สำหรับคนใกล้ตััว การทะเลาะหรือกระทบกระทั่งกัน ก็เป็นเรื่องปกติธรรมดามากๆเช่นกันค่ะ ผลที่ตามมาไม่ได้มีแต่ด้านลบเสมอไป ขอเพียงทั้งคู่ร่วมมือกัน ปรับจูนเข้าหากัน โน้มตัวเข้าหากัน ในที่สุดทั้งคู่ย่อมจะพบวิธีอยู่ร่วมกันอย่างสันติ
ในส่วนของตัว "ปัญหา" ไม่ว่าใหญ่โต หยุมหยิม ดราม่าเบอร์ไหน เรามักใช้หลักคร่าวๆประมาณนี้ค่ะ
- ●ระบุปัญหาให้ชัด โดยแยกอารมณ์ความรู้สึกออกจากเหตุการณ์ปัญหา
- ●ระบุขอบเขตของปัญหาและผลกระทบ
- ●ตัวเรามีส่วนอย่างไรในปัญหานั้น เราเป็นสาเหตุหลักของปัญหานั้น หรือเป็นสาเหตุแค่บางส่วน หรือเป็นผู้ได้รับผลกระทบ
มองปัญหาให้ชัดเสียก่อน แล้วจึงค่อยมองหาทางออก ไม่จำเป็นเสมอไปที่ต้องแก้ปัญหาไปซะทุกเรื่อง บางเรื่องก็คลี่คลายไปเองโดยที่เราไม่ต้องทำอะไรนะคะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
