เกร็ดประวัติแม่ชีโสดา เคนยา
เรื่อง หลวงปู่ชอบ เล่าถึง พระอาจารย์จวน แม่ชีโสดา โสสุด แสดงฤทธิ์
เขียนบันทึกโดย..ครูบากล้วย พระวีระศักดิ์ ธีรภัทโท.
หลวงปู่ชอบท่านบอก แม่ชีโสดาภายในนั้นโลดโผน เป็นผู้มีความเพียรในการปฏิบัติจนผู้ชายอกสามศอกอย่างท่าน (หมายถึงเรา) สู้ไม่ได้..
สมัยแม่ชีโสดาปฏิบัติกับพระอาจารย์จวนที่ภูทอก พอกลางคืนดึก แม่ชีโสดาใช้ฤทธิ์เหาะขึ้นไปยืนอยู่บนอากาศเหนือภูทอก พระอาจารย์จวนเดินจงกรมอยู่ เห็นแม่ชีโสดาลอยอยู่เหนือหัว ท่านเลยเหาะขึ้นไปไล่ให้แม่ชีโสดาลงมา..
หลวงปู่ชอบ “ ท่านจวนว่าไห่แม่ชีโสดา เหาะข้ามหัวครูบาอาจารย์ บ่ย่านเป็นกรรมบ้อ ”..
ฟังหลวงปู่ชอบท่านว่า เราถึงกับร้องโห้ นึกอัศจรรย์ในคุณแม่ชีโสดาบ้านดงหม้อทอง อัศจรรย์ใจในฤทธิ์ธรรมของท่านพระอาจารย์จวนภูทอก..
บันทึกไปใจก็นึกถึงพระอาจารย์จวนตอนเราเป็นเด็ก ท่านยื่นจีวรของท่านให้เราจับ ท่านบอกให้เราจับแน่นๆ พอเราจับแน่นๆ แล้วท่านก็กระตุกจีวรอย่างแรงจนตัวเราเซถลาเข้าไปหาท่าน..
ท่านพูดหยอก บักห่ามึงมาลักปลากัดวัดกู..
ถามหลวงปู่ชอบ ผู้หญิงกับผู้ชายใครบรรลุธรรมได้ง่ายกว่ากัน..
ท่านบอก “ ผู้ชายจะเด็ดขาดในการปฏิบัติกว่าผู้หญิง ผู้หญิงจะคาวิตกวิจารณ์การตัดสินใจจะบ่เด็ดขาดคือผู้ชาย ”..
ถามหลวงปู่ชอบ อุบาสิกาที่หลวงปู่รู้ว่ามีธรรมนั้น มีใครบ้าง..
องค์ท่านบอก “ แม่ชีแก้ว มุกดาหาร แม่ชีนารี สกลนคร แม่ชีโสดา แม่ชีโยมแม่ท่านมหาบัวบ้านตาด แม่ชีกี นครนายก อีกคนหนึ่งเป็นคนจันบุรีเฮาจำซื่อบ่ได่ คนๆ นี้เคยไปปฏิบัติจำศีลภาวนากับพระครูเข้ม วัดป่าคลองกุ้ง เคยไปปฏิบัติกับท่านฟักอยู่เขาน้อยสามผาน อุบาสิกาผู้นี้สำเร็จธรรมได้ห้าวันก็ละขันธ์เข้านิพพาน ”..
ตนเองถาม ใช่คนที่พ่อแม่เขาเอาอัฐิลูกสาวที่แปรเป็นพระธาตุมาถามหลวงปู่ ที่ศาลาโรงรถวัดป่าโคกมนใช่ไหม..
องค์ท่านว่า “ แม่นแม่หญิงอายุสามสิบปีคนจันบุรีผู้นี่หล่ะ ยามเฮาบอกไห่จดไว้มันกะบอก จื่อได่ๆ (จำได้ๆ) ถ่าเฮาบ่ทวนความมันกะจำบ่ได่ ”..
นึกได้ เออ.. ถ้าหลวงปู่ชอบท่านไม่เอ่ยเรื่องอุบาสิกาสำเร็จธรรมได้ห้าวันไปลาพ่อแม่ละขันธ์ที่บ้านของตนเอง อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี ตนเองก็จะลืมเรื่องนี้ไปเลย
วันที่พ่อแม่ของอุบาสิกาท่านนี้เอาอัฐิธาตุของลูกสาวที่แปรเป็นพระธาตุ และที่ยังไม่ได้แปรเป็นพระธาตุเอามาให้หลวงปู่ชอบท่านพิจารณา วันนั้นองค์ท่านบอกให้เราบันทึกเรื่องนี้ไว้ แต่ตอนนั้นเราขี้เกียจเขียนบันทึก จึงบอกองค์ท่านว่าจำได้อยู่หรอก.. สุดท้ายเราก็ลืมเรื่องนี้ไป จนหลวงปู่ชอบท่านบอกให้บันทึกเรื่องนี้ที่วัดป่าดงหวาย อำเภอบ้านม่วง พร้อมกับเรื่องของ คุณแม่ชีโสดา โสสุด ธิดาธรรมของ ท่านพระอาจารย์จวน กุลเชฏโฐ..
หลวงปู่ชอบบอก ก่อนพระอาจารย์จวนท่านจะใช้กรรมชาติสุดท้าย (เครื่องบินตก) พระอาจารย์จวนขอให้ท่านกับ หลวงปู่หลุย จันทสาโร อย่าทิ้งภูทอกให้เป็นกำพร้า หลวงปู่ชอบท่านรับปากพระอาจารย์จวนในเรื่องนี้
ตนเองถึงเข้าใจว่า ทำไมหลวงปู่ชอบท่านจึงต้องมาภูทอกเจติยาคิรีวิหารปีละสองครั้งเป็นอย่างน้อย เพราะองค์ท่านรับปากสัญญากับท่านพระอาจารย์จวนนี้เอง..
ถามหลวงปู่ชอบ ทำไมท่านพระอาจารย์จวนจึงฝากคุณแม่ชีโสดาให้หลวงปู่ดูแล..
ท่านบอก “ ผู้สิจับลิงได่ต้องไวกั่วลิง(คนจะจับลิงได้ต้องไวกว่าลิง) โสดาจริตโลดโผน จิตโสดาเร็ว นอกจากท่านจวนกับเฮาแล้วผุอื่นกะเอาบ่อยู่ โสดามีวาสนาธรรมฮ่วมกันกับเฮา กับท่านจวน”..
ถามหลวงปู่ชอบ ธรรมนี้อยู่ในหทัยใจดวงไหน..
องค์ท่านบอก “ ธรรมบ่ได้อยู่ที่เพศหญิงเพศชาย ธรรมอยู่ที่การปฏิบัติของบุคคลผู้นั้น ความเป็นพระอยู่ที่ภูมิธรรมในใจของคนปฏิบัติ บ่ได้อยู่ที่คนห่มผ้าเหลืองผ้าลาย ผ้าเหลืองผ้าลายเป็นเพียงเครื่องห่มกายให้โลกรู้ฐานะ ธรรมจริงอยู่ที่ใจของผู้ปฏิบัติ ”..
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
