มันจะช่วยเราได้พอสมควรเลยล่ะครับไม่ว่าจะเป็นการเข้าถึงธรรมหรือไม่ก็ตาม แต่หากคิดในแง่ประโยชน์แล้วผมว่าใช่เลยล่ะ
คือเมื่อหลายปีมาแล้ว ผมเคยติดทหารเกณฑ์ครับ คงจะเพราะสภาพแวดล้อมในค่ายทหารนั่นแหละทำให้ผมเครียดมาก หลังจากพ้นออกมาแล้วช่วงแรกๆ ยังตกใจทั้งเสียงรถ ตกใจทั้งเสียงนกหวีด และฝันว่าจริงๆ แล้วยังไม่ได้ผ่านเรื่องนั้นมาเลย
(เวลาเข้ายามหน้าคลังอาวุธ เมื่อรถของพวกเจ้านายท่านขับผ่านมาเราจะต้องตะเบ๊ะ เป่านกหวีดดังๆ แล้วก็แหกปากลั่นว่า "กุ'ม๊อนิ่ง เซอร์....." หรือไม่ก็ "กุ'อั๊ฟ'นูน เซอร์...." แบบนี้ดังๆ น่ะครับ เอาจริงแล้วก็ฟังไม่รู้เรื่องเป้นภาษาคนหรอกแต่พวกเจ้านายแกชอบฟังหรืออย่างไรก็ไม่รู้ และถ้าเราไม่ทำอย่างที่ว่าจะโดนทำโทษนั่นเอง
ส่วนนกหวีดนั้นอันนี้เป็นเครื่องมืออันทรงพลังของพวกทหารเลยทีเดียว ตั้งแต่พลทหารยังตัวนายร้อยเลยล่ะครับ หากได้ยินเสียงนกหวีดสั้นๆ ปรี๊ด! แล้วไม่มีอาการชะงักแสดงว่าคนนั้นไม่ใช่ทหารที่ผ่านการฝึกมาแล้วจริงๆ อย่างแน่นอน เมื่อ ปรี๊ด! แล้ว ก็มักจะมีคำสั่งว่า "หมอบ" ตามมาด้วย
มีเรื่องเล่าว่า มีนายทหารคนหนึ่ง วิ่งออกกำลังอยู่ในค่ายตอนเย็น จ่าคนหนึ่งพาทหารไปวิ่งแถวนั้นด้วย และด้วยความที่มันมืดมองไม่เห้นกันถนัด พอนายทหารคนนั้นวิ่งมาใกล้ จ่าสำคัญหรือจริงๆ แค่อยากแกล้งนายตัวเองก็ไม่ทราบ ได้เป่านกหวีด ปรี๊ด! ขึ้น พร้อมกับออกคำสั่งอันเป็นอาญาสิทธิ์ของคนที่มีนกหวีด "หมอบ" นายทหารคนนั้นก็โผลงข้างคลองหมอบอยู่อย่างงั้นในบัดดล เช้าวันต่อมาจ่าคนนั้งเหมือนจะโดนขังหรือยังไงนี่แหละ)
แต่นั่นก็แค่เรื่องตลกล่ะมั้งครับ สิ่งที่จะบอกคือ หลังจากปลดทหารออกมา ผมรู้สึกว่าตัวเองมีอาการทางจิตอย่างหนึ่ง คือผมจะ "กลัว" อะไรที่เป็นจุดๆ ที่อยู่รวมกันเป็นกลุ่มๆ เมื่อเห็นของแบบนี้ปุ๊บ ผมจะหวาดเสียวขึ้นมาจากหัวจรดเท้าเลยทีเดียว ผมลองค้นคว้าข้อมุลในอินเทอร์เน็ต แล้วพบว่าตัวเองมีอาการเดียวกันกับเจ้า "โรคกลัวรู (Try pophobia)" นี่เอง จริงๆ แล้วแม้ตอนนี้ก็ยังรู้สึกขนลุกอยู่ แต่ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมากแล้ว และกลวิธีหนึ่งที่ผมใช้ในการรักษาจิตใจตัวเองก้คือการคิดว่า
"สิ่งนั้นก็เป็นอย่างนั้นเป็นธรรมดาของมัน"
นี่แหละครับ พอคิดอย่างงี้แล้ว ใจมันก็เบาลงได้อยู่จริงๆ นะ แต่แน่ละ อาการผมอาจไม่หนักมากก็เป็นได้ แต่ที่แน่ๆ คือ วิธีคิดนี้มีผลต่อใจของเราอย่างแน่นอนครับ และสำหรับผมมันเป็นผลที่ดีมากๆ เลยล่ะ 🥰
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
