2 ก.ค. 2024 เวลา 03:27 • ท่องเที่ยว

เป็นทริปที่ไม่คาดคิดว่าจะได้ถ่ายรูปนกหัวขวานใหญ่หงอนเหลือง (Greater Yellownape) ครอบครัวนี้เลยนะครับ

เพราะหนึ่งเลยเป็นปุ๊ปปั๊บทัวร์เอามากๆ เพราะคนไปด้วย ทั้งเพิ่งจะสร่างจากอาการป่วยและสองต้องพกงานไปทำด้วย แพลนที่ว่าจะไปเที่ยวเลยไม่มีความแน่นอน แต่พออาการป่วยดีขึ้นเราก็หอบข้าวของขึ้นรถออกมาเลย ตอนแรกที่คุยกันคือจะไปกางเต้นท์นอนที่บ้านกร่าง ไม่ทำอาหาร จะฝากท้องที่ร้านค้าสวัสดิการ แต่ยังไม่ถึงอำเภอแก่งกระจานดีเลยก็มีเหตุให้ต้องแวะจอดที่ปั้ม ปตท ตรงวงเวียนแยกจานบินเพราะงานเข้า เราแวะสั่งกาแฟและใช้สถานที่และไฟในการทำงาน พักใหญ่ถึงได้ออกเดินทางต่อ แวะซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับน้ำที่ร้านขายของชำในตัว
อำเภอ อุดหนุนชุมชนซะหน่อยแล้วก็ขับรถต่อมุ่งหน้าทางเขื่อน พอเลยที่ทำการอุทยานแค่นั้นแหละ เราคุยกันใหม่ว่าหาที่กางเต้นท์แถวนี้ดีกว่าจะได้ใช้ไฟชาร์จโน๊ตบุ๊คและใช้สัญญาณไวไฟในการทำงานด้วย ตกลงกันได้แล้วก็เลี้ยวขวาเข้ารุ่งเรืองรีสอร์ตที่เคยมาพักทีนึงเมื่อนานมาละ กางเต้นท์ พักเหนื่อยแป้ปนึง สั่งข้าวร้านปากซอยมากินกันสองคนแล้วก็ขับรถขึ้นบ้านกร่างกัน ใจผมคิดละว่าเที่ยวนี้ค่อยๆ ขับไป เจอนกก็จอดดูแบบไม่รีบไม่ร้อนดีกว่า ไหนๆ ก็ไม่ได้นอนที่บ้านกร่างแล้ว ไปไม่ถึงก็คงไม่เป็นไร และก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เพียงแต่
กลายเป็นว่าไม่เจอนกเลย จนมาถึงโป่งข้างทาง ผมไม่แน่ใจว่าเรียกตำแหน่งนี้ว่าอะไร แต่เป็นโป่งเดียวที่มีลานจอดรถ เห็นคนนั่งเฝ้าพร้อมตั้งกล้องรออยู่ 2 คน ผมเลยจอดรถและเดินเข้าไปถามว่าเฝ้านกอะไร น้องผู้ชายคนอยู่ใกล้(อายุน้อยกว่าผมแน่ๆ) ก็บอกว่านกหัวขวานใหญ่หงอนเหลือง ผมเลยรีบเดินมาที่รถ หอบกล้อง เก้าอี้สนามตัวเล็ก เบิร์ดไกด์ และน้ำดื่ม มาซุกตัวในพุ่มไม้ฝั่งตรงข้าม แล้วก็รอ ระหว่างรอ น้องคนเดิมก็ให้ข้อมูลผมเพิ่มเติมว่า พ่อแม่นกมาป้อนตอนบ่าย 3 โมงครึ่ง คิดว่าอีกไม่นานน่าจะมาอีกรอบ แล้วเราก็รอ พักใหญ่ก็มี
สมาชิกมารอถ่ายรูปกับเราเพิ่มอีก 5-6 คน แต่เหมือนรู้งาน ทุกคนมีอุปกรณ์พร้อม และคุยกันเบาๆ แต่ฟ้าฝนก็ไม่ค่อยเป็นใจ แม้ไม่หนักแต่ก็ไล่ให้พวกเราหาที่หลบ ไม่งั้นอุปกรณ์ถ่ายรูปราคาแพงคงชื้น สุดท้ายผมรอไม่ไหว 4 โมงครึ่งแล้วยังไม่มา หัวก็เริ่มเปียก เลยเก็บข้าวของกลับมาที่รถ แล้วขับกลับที่พัก แต่ที่รีสอร์ตไม่มีฝนเลย เราสั่งมื้อเย็นจากร้านเดิมและต้มบะหมี่กึ่งมาซดร้อนๆ กินกันสองคน และสรุปกันว่าพรุ่งนี้ผมต้องขึ้นคนเดียวเพราะดูแล้วงานจะไม่จบง่ายๆ
วันต่อมา 7 โมงเช้าผมก็ขับรถขึ้นมาคนเดียว จ่ายเงินตรงด่านสามยอด
เสร็จแล้วก็ขับตรงมาจุดที่เฝ้านกเมื่อวานเลย เจอน้องคนเดิม ตำแหน่งเดิม ผมก็หอบข้าวของมานั่งจุดเดิมและถามไถ่ถึงเมื่อวาน ก่อนที่เจ้าตัวจะให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่าล่าสุดเข้ามาป้อนเมื่อซักครึ่งชั่วโมงที่แล้ว คิดว่าอีกไม่น่านาน แล้วก็จริงครับ ไม่นานพ่อแม่นกก็บินมา คาบอาหารมาป้อนให้ลูก ผมสังเกตว่า ก่อนจะบินมาที่โพรง พ่อแม่นกจะบินมาเกาะต้นไม้ใกล้ๆ คอยสังเกตการณ์ความปลอดภัย บางทีถึง 3 จุด แล้วค่อยบินมาที่โพรง อาหารที่นำมา มีทั้งคาบมา ซึ่งผมสังเกตไม่ทันคือตัวอะไร กับขย้อนออกมาจากกระเพาะพัก ยังไงก็ตาม พ่อแม่นก
จะมุดเข้าไปในโพรงเสมอ ได้ยินแต่เสียงลูกนกร้องขออาหาร พ่อแม่นกโผล่หน้าออกมาเป็นระยะ แต่ไม่มีการคาบอึของลูกออกมาทิ้งเลย เสร็จแล้ว โผล่หน้ามาสังเกตการณ์ข้างนอกโพรงแล้วบินออกไปอย่างรวดเร็ว ผมถ่ายรูปต้นไม้ที่พ่อแม่นกเจาะรูสร้างโพรงรังมาเช็คข้อมูลกับกูเกิ้ลเลนส์ ได้คำตอบว่าคือต้นเลี่ยน (Melia azedarach) พืชวงศ์เดียวกับสะเดา แต่จะให้คอนเฟิร์มคงหมดปัญญาเพราะไม่ค่อยมีความรู้เรื่องต้นไม้ พอได้รูปกับคลิปเป็นที่น่าพอใจผมก็เก็บข้าของ ขับรถขึ้นมากินมื้อเช้าที่ร้านค้าบ้านกร่างแค้มป์ ให้รางวัลตัวเอง
ด้วยเมนูปลาคังผัดฉ่ากินกับข้าสวยร้อนๆ ใครมาที่นี่ลองเมนูนี้ดูนะครับ ฝีมือพ่อครัวสุดยอดมาก กินเสร็จก็ขับรถลงมาที่พัก เก็บข้าวเก็บของ แล้วกลับ กทม. ด้วยความอิ่มใจ ต้องขอบคุณน้องคนที่ให้ข้อมูลและเอื้อเฟื้อพื้นที่ให้มีโอกาสได้เก็บรูป ยังไม่ได้ขอคอนแทคกันเลยเพราะคิดว่าเพิ่งรู้จักกัน มีโอกาสเจอกันอีกคงได้ขอเฟส ไม่ก็ไลน์ไว้แน่ๆ
โฆษณา