เมื่อก่อนเราก็เคยมีความคิดว่า คนแก่ประสบการณ์เยอะ ควรจะถ่ายทอดให้คนรุ่นหลัง
แต่พอแก่จริงๆ พบว่า ความรู้ที่ตนเองมีล้าหลังเกินจะสอนใคร มีแค่ประสบการณ์ความชำนาญที่เขาเลิกใช้กันแล้ว
ส่วนความคิดจะไปสอนเด็ก เด็กก็บ่นว่าหัวโบราณอีก บางอย่างจะเตือน เด็กก็บอกไม่ต้องมาห้าม แก่แล้วอย่าพูดมาก
สรุปแก่แล้ว อยู่นิ่งๆดีกว่า พูดไปเด็กก็ไม่ฟัง
ประสบการณ์เป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้เอง บอกไป สอนไป บางทีก็ไม่เชื่อ ให้เจอกับตัวเอง แล้วรู้สึกเอง นั่นแหละถึงจะเชื่อ ปล่อยเด็กไปเรียนรู้เองเถอะ
สิ่งที่คนแก่ควรจะทำคือ ตามยุคสมัยให้ทัน อย่าเป็นภาระคนรุ่นหลัง ที่ต้องมาคอยช่วยเหลือ คอยบ่นทำไมทำโน้นไม่เป็น ทำนี่ไม่ได้ โดยเฉพาะเทคโนโลยี อย่าปฏิเสธการเรียนรู้ อย่าโยนหน้าที่ให้เด็กทำแทน
เรื่องสุขภาพเป็นเรื่องส่วนตัว ที่ไม่ควรให้ใครมาต้องมาเป็นห่วงแทน ไม่ควรให้ใครต้องมาเตือน ห้ามโน้น ห้ามนี่ ปากตัวเอง ท้องตัวเอง กินอะไรรู้ตัวเอง เป็นอะไรก็ช่วยเหลือตนเอง ไม่ใช่ป่วยแล้วโทษลูกหลานไม่มาดูแล ก็ทำตัวเองมาทั้งชีวิต จะโทษคนอื่นทำไม ดูแลตัวเองให้ดี
สิ่งที่ไม่ควรทิ้งไว้ก่อนตายคือ หนี้ มรดกไม่มี ไม่เป็นไร แต่หนี้สิน ไม่ควรเป็นภาระใคร ถ้าจะอยู่ต่อไป ก็ไม่ควรทำให้ใครต้องเป็นหนี้ด้วย ถ้าลูกหลานไม่มีเงินรักษา ก็ปล่อยไปตามธรรมชาติ อย่ายื้อเอาไว้ด้วยการสร้างหนี้ กู้เงินมารักษา ก็ไม่ควร รักแค่ไหน กตัญญูแค่ไหน ก็ไม่ควรต้องเดือดร้อนเกินจำเป็น
ส่วนใครมีนโยบายจะกอบกู้โลก จะทำเพื่อประเทศชาติ ความฝันที่ตกค้าง ก็รีบทำก่อนจะเดินไม่ได้ ก่อนอัลไซเมอร์มาเยือน เพราะสุดท้ายแล้ว เหลือแค่แรงลุกไปเข้าห้องน้ำเองได้ก็เก่งแล้ว
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
