ทำไมคนรวยจึงไม่แคร์คนอื่น?
คนที่ใช้รถยนต์ราคาแพงมีแนวโน้มที่จะไม่หยุดให้คนข้ามทางม้าลายมากกว่าคนที่ใช้รถยนต์ราคาธรรมดา
นั่นคือข้อสรุปที่ พอล เค พิฟฟ์ (Paul K. Piff) และคณะทำวิจัยจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ได้จากการเฝ้าดูพฤติกรรมของคนร่ำรวยที่ขับรถผ่านบริเวณทางแยกในเมืองซานฟรานซิสโกซึ่งมีกฎหมายให้คนขับรถต้องหยุดให้คนข้ามทางม้าลาย
ตัวผมเองเคยพบเหตุการณ์ที่สอดคล้องกับผลการวิจัยชิ้นนี้ ตอนที่ผมกำลังมองหาที่จอดรถริมถนนเพื่อลงไปซื้อของร้านสะดวกซื้อ เห็นรถญี่ปุ่นคันหนึ่งกำลังตีไฟเลี้ยวเข้าจอดแต่แล้วก็หันออกไป ผมจึงจะเข้าไปแทนที่ ตอนกำลังจะเข้าจอด เห็นป้ายและรูปภาพบนพื้นถนนบอกชัดเจนว่าเป็นที่จอดรถสำหรับคนพิการ จึงถึงบางอ้อว่าทำไมรถคันหน้าจึงหันหัวออก
ผมจึงขับเลยไปจอดซอยด้านหน้าแล้วเดินย้อนกลับมา ขณะเดินมาถึงหน้าร้านก็เห็นรถยุโรปคันหนึ่งกำลังเข้าจอดพื้นที่ตรงนั้น คนขับเปิดประตูแล้วเดินเข้าร้านอย่างรวดเร็ว ผมไม่เห็นความพิการใดๆ ของเขาจากภายนอกเลย หรือสายตาของผมอาจจะไม่ดีเอง จึงแยกผิดชอบชั่วดีไม่ออก
นอกจากผลวิจัยเรื่องการไม่หยุดรถให้คนข้ามทางม้าลายแล้ว พอลยังพบอีกว่า ในการทดลองเล่นเกมเศรษฐี ผู้เล่นที่มีเงินในมือมากกว่าจะแสดงอาการข่มและวางตัวเหนือกว่าผู้เล่นที่มีเงินน้อยกว่า ทั้งที่ผู้เล่นรู้ว่าเป็นเงินปลอมและเป็นเกมอย่างหนึ่ง
รวมทั้งยังทดลองให้ทั้งสองกลุ่มตัวอย่างนั้นหยิบลูกอมฟรีจากขวดโหล ก็ปรากฏว่ากลุ่มตัวอย่างที่มีเงินในมือมากกว่าหยิบขนมในขวดโหลไปมากกว่ากลุ่มตัวอย่างที่มีเงินในมือน้อยกว่า และยังทดลองให้กลุ่มตัวอย่างนั้นบริจาคขนมให้คนอื่นนอกกลุ่ม ผลที่ได้ก็คือกลุ่มตัวอย่างที่มีเงินในมือมากกว่าบริจาคขนมน้อยกว่ากลุ่มตัวอย่างที่มีเงินในมือน้อยกว่า
จากผลวิจัยข้างต้น บอกได้ระดับหนึ่งว่าคนที่มีเงินมากกว่า มักทำตัวมีอำนาจ มีความไม่รู้จักพอ และมีความเห็นแก่ตัวมากกว่าคนที่มีเงินน้อยกว่า
มีหลายสาเหตุที่ประกอบกัน คนรวยอาจจะรู้สึกว่าทำอะไรได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องพึ่งพาใคร ไม่ต้องแคร์หรือสนใจใคร แก้ปัญหาเองได้อาจจะโดยใช้เงิน จึงไม่ค่อยเห็นอกเห็นใจใคร ไม่เคยมีประสบการณ์สัมผัสความยากจนหรือความเดือดร้อนขัดสนมาก่อน จึงทำให้เข้าไม่ถึงอารมณ์และความรู้สึกที่คนจนต้องพบเจอ แถมยังรู้สึกว่าตัวเองมีอภิสิทธิ์ มีออฟชั่นพิเศษเหนือกว่าคนอื่น จึงมักจะทำอะไรได้เปรียบกว่าคนอื่น จนคนอีกกลุ่มที่มีฐานะด้อยกว่ามองว่าเป็นความเอาเปรียบ เห็นแก่ตัว และพยายามทำตัวอยู่เหนือกฎหมาย
ความจริงแล้วผลการวิจัยข้างต้นเป็นการวิจัยแค่กลุ่มตัวอย่างเล็กๆ ในเมืองเมืองหนึ่งเท่านั้น ทั้งจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นคนรวยจริงและคนรวยที่เกิดจากบทบาทสมมุติจากการเล่นเกม มันอาจจะไม่สามารถเป็นตัวแทนที่จะสรุปเป็นภาพรวมเพื่อสะท้อนความจริงของความแตกต่างระหว่างคนรวยและคนจนได้ทั้งหมด แต่อย่างน้อยเราก็ได้เห็นปรากฏการณ์อะไรบางอย่างที่อาจจะเป็นเหตุผลที่เป็นที่ไปที่มาของการทำวิจัยได้เป็นอย่างดี
สุดท้ายเราไม่อาจสรุปได้ชัดเจนว่าคนรวยเป็นคนไม่ดีหรือคนจนเป็นคนที่ดีกว่า ทุกสิ่งมีทั้งดีและไม่ดี มิหนำซ้ำในสิ่งดีอาจจะมีสิ่งไม่ดีปนอยู่ และในสิ่งไม่ดีก็อาจจะมีสิ่งดีปนอยู่เช่นเดียวกัน ไม่มีอะไรที่ขาวบริสุทธิ์หรือดำไร้สิ่งเจือปน
ไม่ควรมีใครดีกว่าใคร หรือใครควรจะมีคุณค่ามากกว่าใคร
ดังนั้นคำถามที่ว่าทำไมคนรวยจึงไม่แคร์คนอื่น? จึงตอบว่าใช่ก็ได้หรือไม่ใช่ก็ได้
คุณว่าจริงมั้ยครับ?
ไม่มีใครดีกว่ากันหรือด้อยกว่ากัน ทุกสิ่งมีดีและมีไม่ดีเสมอ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
