วารสาร “บงกช” คือ ความหวานของเด็กมัธยมยุค70s
มีบางเรื่องที่อยากเล่า
24 สิงหาคม 2567
วารสารบงกช เป็นวารสารรายปักษ์ที่ออกมาในช่วงที่ผมยังเรียนมัธยมต้นต่อมัธยมปลาย โดยหัวเรือใหญ่คือ “ศุภักษร” นักเขียนและผู้กำกับหนังแนววัยรุ่นชื่อดังในยุคนั้น
บงกชจะวางเนื้อหาชัดเจนที่จะตอบโจทย์ความหวานของยุคสมัยผม ที่จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับคสามกุ๊กกิ๊กของวัยรุ่น มุมทะเล้น มุขจีบสาวแบบสามบาทสิบบาท
มีเรื่องราวที่เอาใจทั้งวัยรุ่นฝ่ายชาย และวัยรุ่นฝ่ายหญิง
ที่เป็นความตื่นเต้นสำหรับวัยรุ่นมัธยมชายอย่างเราๆคือ การที่เขาจะไปส่องสาวสวยของโรงเรียนมัธยมหญิงล้วน แล้วไปทำสกู๊ป ถ่ายรูป แนะนำตัว ในยุคที่ไม่มีอินสตาแกรม เฟซบุ๊ค วารสารบงกช ก็เป็นเหมือนอินสตาแกรมในยุคสมัยเรา
แถมมีข้อเขียนที่แนะนำการจีบสาวที่ว้าวในสมัยนั้น แต่ถ้าวัยรุ่นยุคนี้ไปอ่านเจอเข้า คงหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็งว่า วัยรุ่นยุค 70s นี่ เขาจีบกับแบบนี้จริงๆนะเหรอ
แต่ไม่ใช่ว่า เนื้อหาของบงกชจะมีแค่ความหวานใสไร้สาระ
ในเนื้อหาที่เป็นประโยชน์กับช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของเด็กมัธยม โดยเฉพาะเกี่ยวกับการเลือกเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย วารสารบงกชก็มีแนะนำคณะ มหาวิทยาลัย การเตรียมตัวถ้าอยากเข้าไป รวมทั้งเข้าไปเจาะบรรยากาศในแต่ละคณะ ในแต่ละมหาวิทยาลัยอย่างละเอียดแบบอินไซด์ ไม่ต่างอะไรกับครูแนะแนว แต่เป็นครูแนะแนวที่เร้าใจกว่า
ปฏิเสธไม่ได้ว่า การเลือกเรียนคณะอะไรในยุคผม หลายคนก็ใช้ข้อมูลจากบงกชเป็นผู้นำทาง
ฐานะทางบ้านผมตอนมัธยม ไม่ได้มีเงินมากพอที่จะซื้อวารสารบงกชมาอ่านเอง ได้แต่ตามอ่านในห้องสมุดของโรงเรียนแทบทุกเล่มจนจบมัธยมปลาย
พอมาเรียนต่อในมหาวิทยาลัย หลายเรื่องที่ได้รับรู้จากวารสารบงกข ก็ช่วยให้เราปรับตัวได้ง่าย แต่หลายเรื่องก็ไม่ได้เหมือนที่เขาเขียนไว้ ต้องเรียนรู้และปรับตัวเอาเอง
ชีวิตในมหาวิทยาลัยมีความน่าตื่นเต้น โลดโผนกว่าที่จะต้องหาอ่านจากวารสารบงกช ทำให้ห่างหายไป จนไม่แน่ใจว่า บงกชได้หายไปจากแผงหนังสือปีไหน
แต่อย่างน้อย ในช่วงเวลาหนึ่ง
วารสารรายปักษ์บงกช ก็มาข่วยเติมสีสัน ความสุขของวัยรุ่นยุคนั้นได้อย่างมีชีวิตชีวาไม่น้อยเลยทีเดียว
Credit photo : เทปพี่ซีดีเพื่อน
#วารสารบงกช
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
