ไม่มีสุขใดจะสุขเท่าใจที่ปล่อยวางได้กับทุกเรื่อง (แม้แต่ความเพลินจากการคิด) แต่ก็ทำตามบทบาทหน้าที่ได้โดยไม่มีขาดตกบกพร่อง อยู่กับทุกข์ก็วางเฉย อยู่กับสุขก็วางเฉย เพราะมันคือ ตถตา แปลว่า มันเป็นไปเช่นนั้นเอง และมันจะเกิดขึ้น ดำรงอยู่ เสื่อม จางคลาย ดับไป ไม่ว่าจะสิ่งใดก็ตาม ทั้งนามธรรม และรูปธรรม