ความเงียบคือคำตอบที่เข้าใจทุกอย่างแล้ว
แล้วดาก็ถามอีกว่าแล้วลูกของเราหละแล้วนนท์กลับ
ตอบว่ากลับไปถามพ่อแม่ของเทอซิจะเอายังไง
มันเป็นคำตอบที่ทำให้ดาอึ้งมากแล้วดาก็ร้องไห้
นนท์ก็วางสายไปดานั่งคิดทบทวนทั้งคืนพอรุ่งเช้า
ดาเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้วเดินทางกลับต่างจังหวัด
ท้องดาก็เริ่มใหญ่ขึ้นทุกวันดานั่งรถน้ำตานั้งคิดทบทวบ
ความหลังเก่าๆแล้วก็โทษตัวเองที่ไม่เชื่อพ่อแม่เชื่อในความรักมากเกินไปดาได้มาลงที่ท่ารถแล้วเดินไปที่ตุ้
โทรศัพท์ดาเหมือนคนหมดความหวังหมดหนทางที่จะก้าวต่อไปได้อีกดายกโทรศัพท์โทไปหานนท์พอนนท์
ได้ยินเสียงดาก็รีบถาม ดาอยุ่ไหน ดาอยุ่ไหนกลับมา
เราจะได้อยุ่พร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูกแต่ดาตอบ
ไปว่ามันสายไปแล้วพี่นนท์ดาแค่โทมาลาปันหามันเกิดที่ดา ดาจะเป็นคนแก้ปันหาด้วยตัวของดาเอง
ลาก่อนนะพี่นนท์ แล้วดาก็วางสายดาเดินไปที่สะพาน
ร้องไห้ขอโทษนะค่ะพ่อ ขอโทษนะค่ะแม่
ต่อไปจะไม่ใครทุกข์ใจเพราะหนูอีกแล้ว แล้วดาก็
ตัดสินใจกระโดดน้ำตาย🖤🖤