23 ก.ย. 2024 เวลา 08:49 • นิยาย เรื่องสั้น

อาถรรพ์​ต้นไม้ใหญ่

สวัสดีครับผมเป็นคนบ้านป่า​ บ้านผมยังอยุ่ไกลความเจริญ​มากต้องใช้ตะเกียง​ พ่อผมมีอาชีพทำไร่
แล้วก็เที่ยวป่า​ แล้วก็ตีผึ้งเพื่อเอาน้ำผึ้งมาขาย
วันนี้ผมกับพ่อได้มานั่งคุยกันตามประสาพ่อลก​ พ่อได้
เล่าประสบการณ์​ครั้งหนึ่งที่ได้ไปตีผึ้งกับปุ่​ มันเป็น
เหตุการณ์​ที่ทำให้พ่อไม่มีวันลืมันนั้นพ่อกับปุ่ได้นัดเพื่อนอีกสองคนจะเข้าป่าใหญ่ไปตีผึ้งกัน​ หลังจาก
จัดข้าวของเสร็จก็ได้ออกเดินทางกันเลยพอไปถึงก็
เย็นจึงได้ช่วยกันจัดที่พักก่อไฟกินข้าวกันเพราะ
ทุกคนมีความคิดเห็นครงกันว่าคืนนี้จะตีผึ้งกันเลยไม่รอช้า
พอไปถึงพ่อบอกต้นไม้ใหญ่มากและสูงมาก
เพื่อนปู่คนหนึ่งทักขึ้นมาว่าพี่ตั้งแต่ตีผึ้งมาไม่เคย
เห็นต้นไม่ใหญ่ขนาดนี้แล้วรังผึ้งก็ใหญ่มากขนาดเรา
มองขึ้นไปก็สูงยังเห็นว่าใหญ่เลย
ทุกคนเตรียมอุปกรณ์​แล้วนั่งรอให้มืดอีกสักหน่อย
ปู่เป็นคนเก่าแก่พอมีคาถาติดตัวบ้าง
ปู่บอกให้พ่อกับเพื่อนอีกคนรอรับน้ำผึ้งอยุ่ข้างล่าง
แล้วปู่กับเพื่อนอีกคนจะเป็นคนขึ้นไปตีผึ้งบนต้นไม้
พอปู่ขึ้นไปยิ่งสูงก็ยิ่งเห็นไฟริบรี่เพราะสูงมาก
คนเก่าแก่จะสั่งไว้เลยว่าถ้าเข้าป่าห้ามพูดห้ามทัก
อะไรทั้งนั้นเวลาได้ยินเสียงอะไรหลังจากหลังจากผ่าน
ไปสักพักพ่อได้ยินเหมือนเสียงคนโยนก้อนหินใส่
แต่ไม่โดนนะแล้วพี่คนที่อยุ่กับพ่อก็พูดออกเสียงว่า
หึ"แล้วพ่อกับพี่คนนั้นก็หันมามองหน้ากันแล้วอยุ่ๆ
ก็มีลมพัดแรงพอสมควรแล้วก็หยุดแล้พ่อก็หันขึ้นไป
มองบนต้นไม้แต่ไม่เห็นไฟปู่ที่เอาไว้ตีผึ้งเลย
แล้วเชือกในมือผมก็กระตุก​ เป็นสัญญาณ​ว่าคนข้างบน
จะส่งน้ำผึ้งลงมาให้สมัยก่อนเขาจะใช้ปีบใส่น้ำผึ้ง
แล้วจะมีเชือกดึงส่งกันไปมา​ ส่วนผมก็อ่อนๆแต่ไม่หยุด
พ่อกับพี่อีกคนช่วยกันรับน้ำผึ้งมีากำลังโดนหย่อนลงมาแต่รุ้สึกว่ามันหนักมากเราพ่อช่วยกันเอาลงวางแล้ว
หยิบไฟฉายมาส่องพ่อบอกตกใจหัวใจแทบหยุดเต้น
เพราะสิ่งที่เห็นในนั้นไม่ใช่น้ำผึ้งแต่เป็นศพเพื่อนปุ่ที่
ที่ชึ้นไปด้วยกันยัดอยุ่ในนั้น.ส่วนพ่อก็เริมร้องน้ำตาไหล​ แต่ไม่สามารถเรียกปุ่ให้ได้ยินเพราะมันสูงมาก
ส่วนพี่อีกคนแทบสติหลุดแต่ก็ตั้งสติได้แล้วก็เดินมา
บอกพ่อว่าเราต้องกลับก่อนแล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยพาคน
ในหมู่บ้านมาช่วย​ พ่อบอกไม่กลับจะนอปู่แล้วพี่เขา
ก็ไม่พูดอะไรสักพักพ่อก็ได้ยินเสียงมีคนลงจากต้นไม้
ปู่กำลังลงมาสภาพของปู่ที่ลงมานั้นพ่อบอกว่า
มือสั่นขาสั่นปากสั่นแล้วก้อช่วยกันประคองกลับบ้าน
ใช้เวลาเป็นเดือนกว่าปุ่จะยอมพูดยอมคุย
แล้วก็เล่าว่าอยุ่มีลมแรงแล้วก็เกมือนมีใครมาปัดไฟไห้ดับแล้วกลุดมือไป​ มองอะไรก็ไม่เห็นจะเรียกหาเพื่อน
อีกคนที่ขึ้นไปด้วยกัน​ ยังไม่ทันเรียกก็ได้ยินเสียงร้อง
โอ๊ะ"ตามด้วยเสียงกรอบแกรบปู่บอกรีบท่องคาถา
วนไปวนมาอยุ่อย่างนั้นเพราะดูท่าจะไม่ดีแล้วพยายาม
ตั้งสติไม่ให้จิตหลุดถ้าหลุดก็ไปแน่แล้วรุ้สึกเหมือนมี
คนวนอยุ่ใกล้ๆปุ่พยายามจับต้นไม่ไว้แน่นขาแขนสั่นไปหมดแล้วพอลมหยุดปู่ก็พยายามค่อยๆลงมา
แล้วสภาพศพของเพื่อนปู่ก็กักหมดเลยคอหัก​ ขาหัก​ แขนหัก​ บิดเบี้ยวไม่เป็นรูปเป็นร่าง
 
.......... ขอบคุณทุกท่าน​ที่อ่านครับ​ ... .
โฆษณา