Day72 นอนวัดในกัมพูชา
พอหยิบสมุดไดอารี่มาวางทำท่าว่าจะเขียนเท่านั้นแหละไฟก็ดับทันที พัดลมที่พัดเย็น ๆ ก็ไม่พัดแล้ว ไม่เป็นไรโชคดีที่อากาศไม่ได้ร้อนนัก ลมพัดโชยเบา ๆ พอให้นอนได้อย่างสบาย อยู่ในเต็นท์ยุงไม่กัดแต่นอกเต็นท์ก็ไม่แน่ ตอนไปอาบน้ำก็เจอกัดอยู่นิดหน่อย ก่อนนอนคงต้องฉีดสเปรย์กันยุงหน่อย แต่เวลาฉีดสเปรย์ตะไคร้กันยุงนี่ แสบอ่ะ เพราะโดนรอยถลอกจากการเกาของเรา
คืนนี้ได้มาพักที่วัดของหมู่บ้าน Krouch Chhmar ไม่รู้เขียนถูกหรือเปล่า เราค้นโลเคชั่นดูจากแอปแผนที่ในมือถือ มันบอกว่าเราอยู่ที่นี่
วันนี้ก็มัวแต่แวะนั่นนี่สุดท้ายก็ค่ำก่อนถึงที่หมายแต่ไม่เป็นไรเราอยากจะใช้เวลาระหว่างทางให้มากหน่อย เพราะไม่รู้ว่าจะได้ผ่านมาอีกเมื่อไหร่
เมื่อช่วงเย็นปั่นผ่านหน้าโรงเรียน Kid International School เลยแวะถ่ายรูปและคุยกับเด็ก ๆ แต่อาจารย์ก็เชิญเข้าไปนั่งพักได้ว่างั้น เราสงสัยแค่ว่า เห็นโรงเรียนอินเตอร์เยอะมากแต่ไม่ใช่อินเตอร์แบบมีนักเรียนหลายเชื้อชาติมาเรียน แต่เป็นอินเตอร์ที่ใช้ภาษาอังกฤษในการสอน แล้วเห็นมีธงชาติจีนอยู่ด้วยนึกว่าเป็นโรงเรียน 3 ภาษา
เราปั่นผ่านโรงเรียนอินเตอร์มาหลายที่แล้วก็เลยแค่อยากรู้ว่า ทำไมเยอะจัง ลองคุยกับอาจารย์ดูเขาบอกว่า ค่าเทอม 225 US ดอลลาร์ต่อปีเอง หนึ่งปี 2 เทอม ตกเทอมละ 100 กว่าเหรียญ 3,000 กว่าบาทเอง ถูกมาก เด็ก ๆ ที่มาเรียนก็อยู่ในรัศมี 9-10 กิโลเมตร ใครอยู่ไกล ทางโรงเรียนก็มีรถรับส่งให้
อาจารย์ผู้ชายที่พูดภาษาไทยได้ให้เราไปช่วยสอนเด็กก่อนเลิกเรียน เราก็เลยเข้าไปทำหน้าที่ครูจำเป็น ถามโน่นถามนี่เด็ก แล้วก็เล่าเรื่องการเดินทางโดยจักรยานให้เด็กฟังว่า ผ่านที่ไหนมาบ้างสนุกดี เก็บภาพวิดีโอไว้ด้วย ที่แปลกใจคือไม่คิดว่าในชนบทแบบนี้จะมีโรงเรียนหลักสูตรภาษาอังกฤษไง ที่ไทยต้องในจังหวัดใหญ่ ๆ หรือใน กทม. ถึงมี
กว่าจะเดินทางต่อจากจุดที่แวะตรงโรงเรียนนั่นก็ 4 โมงครึ่งแล้วกับระยะทางที่เหลือประมาณ 50 กิโลเมตร แต่ก็หาได้แคร์ไม่ เพราะมั่นใจว่าไม่ถึงจุดหมายแน่ แล้วก็หาซื้อเสบียงเป็นนมและขนมเตรียมไว้เป็นมื้อเย็นเลย แล้วพอเจอวัดตอนประมาณ 6 โมงเย็นก็เลี้ยวเข้ามาถามขอพัก พระก็อนุญาตให้ขึ้นมาพักบนศาลาวัด ตอนแรกเรากะว่าจะไปกางเต็นท์นอนใต้อาคารอะไรสักอย่าง แต่พระบอกให้ไปกางเต็นท์บนศาลา ก็เลยมานี่แหละ ก็ดีเพราะหลังศาลามีห้องน้ำห้องส้วมพร้อม ไม่ต้องเดินไกล
เช้านี้ตื่นเสร็จอาบน้ำแต่งตัวเก็บของแล้วก็ออกมาหาของกินที่ตลาด แต่ไม่ค่อยเจออะไรน่าสนใจนัก เจอร้านข้าวอยู่แค่ร้านเดียวเลยนั่งกินข้าวที่นั่น
เราตัดสินใจเลือกปั่นมาตามถนนเลียบน้ำโขงซึ่งมีช่วงที่ลาดยางและช่วงที่เป็นถนนดินแดงหลายกิโลเมตรอยู่ ช่วงกม. 64 จากกระแจ นั่นก็เริ่มเข้าสู่ช่วงยาว 13-14 กิโลเมตรของถนนแดง เลยโรงเรียนอินเตอร์ไปก็ยังไม่จบ
เรารู้สึก Enjoy กับการแวะกินนั่นนี่และได้ทักทายกับเด็ก ๆ กัมพูชา พวกเขาส่งเสียงทักเราว่า Hello ตลอดทาง ไม่มีใครทักทายเป็นขแมร์เลยสักคน เด็ก ๆ น่ารักมาก บางคนนี่ก็เรียกว่าหล่อแต่เด็กเลย เราก็ถ่ายรูปไว้บ้างไม่ได้ถ่ายบ้างเพราะได้แต่รีบปั่นเลยไม่ได้แวะ เสียดายเหมือนกัน เราเหมาะกับการปั่นเที่ยวคนเดียวจริง ๆ แหละ เพราะชอบแวะเบี้ยบ้ายรายทางไปเรื่อย ๆ ไม่ค่อยแคร์นักว่า จะถึงที่หมายหรือเปล่า
วันนี้ปั่นผ่านชุมชนชาวมุสลิมในเขมรเยอะมาก ผ่านมัสยิดนับไม่ถ้วน ไม่นึกว่าจะมีชาวเขมรมุสลิมเยอะขนาดนี้ แต่งตัวเหมือนมุสลิมทางใต้ของไทยแล้วก็ในมาเลเซียเลย คือผู้ชายจะใส่โสร่งแล้วก็หมวกครอบหัว ส่วนผู้หญิงก็จะมีผ้าคลุมผม แต่ผู้หญิงที่นี่หลายคนผ้าคลุมผมของเธอก็คือผ้าขาวม้าสไตล์เขมรนั่นแหละ เอามาโพกหัว เห็นหลายคนทำแบบนั้น
เราชอบตรงที่คนที่นี่เขายิ้มแย้มแจ่มใสดี ปั่นจักรยานผ่านทางไหนขนาดเราคลุมหน้า เราพยักหน้าให้ เขาก็ยิ้มตอบกลับแทบทุกคน เราว่าเส้นทางที่เราปั่นก็คงมีนักปั่นปั่นผ่านมาไม่น้อยแล้วแหละ ไม่งั้นเขาคงไม่คุ้นเคยขนาดนี้ เด็ก ๆ ผู้ใหญ่ก็ด้วย พูด Hello ทักทายตลอด
นับตั้งแต่ช่วง 30 กิโลเมตรออกจากกระแจก็เจอชาวมุสลิมตลอด บางช่วงก็เจอเยอะแต่เราก็รู้สึกว่า เขาก็อยู่ร่วมกันกับคนพุทธนะ เพราะบางบ้านก็เห็นมีรูปพระอยู่ บางบ้านก็มีแผ่นคำภาษาจีนปิดที่ประตู เขาก็อยู่รวมกันแบบนี้แต่ช่วงนี้ดีกว่าช่วงก่อนนี้ที่ไม่ค่อยเจอวัด เส้นที่ปั่นผ่านวันนี้เจอวัดบ่อยมาก มีแต่วัดใหญ่ ๆ ทั้งนั้นด้วย แล้วก็เจอมัสยิดใหญ่ ๆ หลายแห่ง เจอเยอะจนตกใจ ไม่คิดว่า จะเยอะขนาดนี้ บางที่ใหญ่กว่าวัดด้วยซ้ำ
แม้จะไม่ค่อยมีวิวอะไรให้หยุดแวะถ่ายรูป แต่ก็สนุกกับการเล่นกับเด็ก ๆ เขมร อบอุ่นกับรอยยิ้มและคำทักทายจากคนทั้งสองข้างทาง ทำให้ความรู้สึกดีในการปั่นจักรยานในเขมรเกิดขึ้น จากเดิมที่มีความกังวลเล็กน้อย
ร้อนจังมีพัดลมพัดอยู่ดี ๆ ตอนนี้ไฟดับซะงั้น แต่น่าจะโดนตัดไฟมากกว่า เพราะเมื่อกี้ยังเห็นไฟที่กุฏิอาจารย์ติดอยู่เลย เสียงโทรทัศน์ก็ดังมาถึงนี้ ตอนนี้เขาปิดไฟเข้านอนกันหมดแล้ว เหลือแต่เรา 4 ทุ่มก็นอนแล้วแหละ
พรุ่งนี้กะว่าจะไปค้างในตัวเมืองกำปงจามสัก 1 คืนแล้วมะรืนค่อยปั่นไปพนมเปญ 120 กิโลเมตรจากกัมปงจาม อยู่ที่พนมเปญสัก 4 คืนคือ 30 มิถุนายน 1-3 กรกฎาคม แล้วค่อยปั่นลงจังหวัดตาแก้ว แล้วก็ไปข้ามพรมแดนไปเวียดนามภายในวันที่ 7 ก่อนจะกลับออกมาใหม่
เรากะว่าจะข้ามพรมแดนเข้าไทยวันที่ 16 กรกฎาคมเพื่อปั่นไปให้ทันร่วมวิ่งพัทยามาราธอน 21 กรกฎาคม อยู่เที่ยวพัทยาสักคืนแล้วค่อยปั่นเข้ากรุงเทพฯ จัดการทำธุระต่าง ๆ ให้เสร็จ จากนั้นค่อยปั่นลงใต้ต้องถามเรื่องการข้ามพรมแดนที่สถานทูตพม่าก่อน เพราะเราจะได้วางแผนการเดินทางได้ถูก
อิสร์ เสรีพัก
ศุกร์ 28 มิถุนายน 2013 กัมพูชา - 72
สถิติการปั่นวันนี้
ระยะทาง 93.56 กิโลเมตร
อัตราเร็วเฉลี่ย 15.4 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
อัตราเร็วสูงสุด 26 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พลังงาน 920 กิโลแคลอรี่
คาร์บอนไดออกไซด์ 14.03
ระยะทางรวม 4,519 กิโลเมตร
ระยะเวลาที่ใช้ 6 ชั่วโมง 3 นาที 51 วินาที
ค่าใช้จ่ายวันนี้
1 มื้อเช้า 4,500 เรียล
2 ค่าห้อง 24,000 เรียล
3 เติมเงินมือถือ 20,000 เรียล
4 ไอติม + ขนม 3,000 เรียล
5 มื้อเที่ยงข้าวราด 7,000 เรียล
6 นม + ขนม 2,900 เรียล
7 น้ำอ้อย 1,000 เรียล
รวม 58,400 เรียลหรือประมาณ 438 บาท
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
