บทที่2 ดอกราตรี
สวนหลังบ้านที่มีหุบเขาห้อมล้อมวันนี้อากาศแจ่มใสหลังจากที่เม็ดฝนกระหน่ำลงมาอย่างหนัก
ตั้งแต่เมื่อคืนเกือบจะถึงเช้าของวันใหม่จนมองเห็นเม็ดฝนที่ยังค้างอยู่
บนใบหญ้าซึ่งเป็นลานหญ้าหน้าบ้านของเธอ
เสียงไก่ขันแข่งกันร้องฟังแล้วช่างไพเราะเสนาะหู
ดวงดาราเธอพูด ลอยๆ ผ่านสายลมพี่ดลภักตื่นหรือยังนะ
เธอมองไปยังอีกบ้านหลังหนึ่งและทำให้เธอได้กลิ่นของดอกราตรีส่งกลิ่นหอมโชยเพราะสายลมที่พัดมากระทบกายจนเธอต้องกอดตัวเองไว้แน่น
เธอรู้สึกเย็นวูบผ่านผิวกาย
เด็กสาววัย14ปีที่เป็นสาวแรกแย้มเดินเล่นจนเพลินและมาหยุดตรงที่บ้านของดลภัก
เสียงสาวน้อยเอ่ยถามหญิงคนหนึ่งอายุประมาณ54ปี
คุณป้าคะ
พี่ดลภักตื่นหรือยังคะ
หญิงสูงวัยที่กำลังเก็บผักบุ้งเอ่ยตอบ
อ้าวนึกว่าใครที่แท้ก็ดวงดารานั่นเอง
มาหาดลภักเหรอ
ค่ะคุณป้า
โน่นสงสัยกำลังเดินเล่นชมดอกราตรีอยู่ล่ะมั้ง
งั้นหนูขออนุญาติไปหาพี่ดลภักก่อนนะคะ
สวัสดีค่ะพี่ดลภักกำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ ดวงดารามาพอดีเลย
พี่กะว่าจะไปหาอยู่พอดี
พี่กำลังทำมงกุฎดอกราตรีที่น้องชอบ
สวยไหม
สวยมากค่ะ
นี่พี่ให้เรา
ขอบคุณนะค่ะพี่ดลภัก
มาเดี๋ยวพี่สวมใส่ให้
กลิ่นหอมของดอกราตรีนี้
หอมมากเลยพี่ดลภัก
ทั้งสองคนแลกยิ้มให้กันและกันเหมือนความรักของดอกราตรีที่กำลังก่อตัวขึ้นคือ "วัยกําดัด"
โปรดรอบทที่3นะครับผม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
