‘เฮียฮ้อ’ New Gen ยุคอนาล็อก ฝ่ามรสุมดิจิทัลสู่บทเรียนจำนำหุ้น RS
‘เฮียฮ้อ’ หรือ สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ หนึ่งในตำนานของอุตสาหกรรมเพลงไทย ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทอาร์เอส จำกัด (มหาชน) ที่เคยเป็นอาณาจักรบันเทิงแถวหน้าของอุตสาหกรรมเพลงไทย
‘เฮียฮ้อ’ เกิดในครอบครัวคนจีนที่มีพี่น้อง 7 คน มีพี่ชายคนโต คือ ‘เกรียงไกร เชษฐโชติศักดิ์’ ที่เป็นผู้เริ่มต้นธุรกิจของ Rose Sound จากธุรกิจให้บริการตู้เพลงที่เป็นจุดกำเนิดของ RS จนถึงปัจจุบัน ‘เฮียฮ้อ’ ยอมรับอยู่เสมอถึงฐานะครอบครัวที่ลำบากและทำให้อยู่ในระบบการศึกษาเพียงชั้น มศ.5 และเริ่มทำงานในร้าน Rose Sound เต็มตัวจากเดิมที่ก่อนหน้านั้นจะเคยช่วยงานมาตั้งแต่อยู่ชั้น มศ.1
จากร้าน Rose Sound ได้ปรับโครงการธุรกิจมาเป็นบริษัท อาร์เอส.ซาวด์ จำกัด ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มต้น 2 ล้านบาท ในยุคที่เทปคลาสเซ็ทมีส่วนแบ่งในตลาดเพลงเพิ่มมากขึ้น โดยให้บริการบันทึกเพลงลงเทปคลาสเซ็ทจำหน่ายเป็นการให้บริการลูกค้าที่ต้องการเทปเพลงแบบรวมฮิต ซึ่งในยุคนั้นถือเป็นเรื่องปกติของการนำเพลงคนอื่นมาบันทึกเทปจำหน่าย เพราะยังไม่มีแรงกดดันจากต่างชาติโดยเฉพาะสหรัฐอเมริกาถึงปัญหาการละเมิดลิขสิทธิ์ ถึงแม้ประเทศไทยจะเริ่มมี พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ มาตั้งแต่ปี 2521 ที่มีการกำหนดแนวทางการคุ้มครองงานดนตรี
ประสบการณ์จากร้าน Rose Sound ทำให้ ‘เฮียฮ้อ’ ได้ฟังเพลงจำนวนมาก โดยเฉพาะเพลงสากลที่เป็นที่นิยมในประเทศไทย เช่น The eagle , Bee Gees และได้มีความเข้าใจเกี่ยวกับการผลิตเพลงเพื่อการพาณิชย์ หรือรู้ว่าผลิตเพลงอย่างไรให้ดัง ถึงแม้ว่าจะเป็นคนที่ไม่เล่นดนตรีหรือร้องเพลงเลยก็ตาม
เปิดค่ายเพลงตอนอายุ 21 ปี ในช่วงรอยต่อของการรับรู้ประเด็นลิขสิทธิ์ในประเทศไทยที่เพิ่มมากขึ้น ซึ่ง Rose Sound ไม่สามารถนำเพลงมาอัดเทปคลาสเซ็ทจำหน่ายได้เหมือนในอดีต จึงตัดสินใจผลิตผลงานเพลงเองขึ้นมาเพื่อบันทึกเทปจำหน่าย ทำให้ต้องมีวงดนตรีของตัวเอง ลงทุนเริ่มต้น 50,000 บาท และ ‘วงอินทนิล’ เป็นวงดนตรีแรกของ Rose Sound ที่ออกอัลบั้มแรกเมื่อปี 2525 เป็นจุดเริ่มต้นของธุรกิจค่ายเพลงในยุค 80 ที่ต่อมาเปลี่ยนจาก Rose Sound เป็น RS Promotion
“การทำธุรกิจตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน หลายอย่างมาจากสถานการณ์และโอกาส อาจไม่ได้มาจากการวางแผน ตอนนั้นเห็นว่าเมื่อมีกฎหมายลิขสิทธิ์ สิ่งเดียวที่ต้องทำ คือ ต้องมีวงดนตรีของตัวเอง เริ่มจากตรงนี้เพราะต่อยอดจากสิ่งที่ทำอยู่” เฮียฮ้อ ให้สัมภาษณ์รายการป๋าเต็ดทอล์ค เมื่อปี 2564 ซึ่งเป็นช่วงครบรอบ 40 ปี ของการออกอัลบั้มแรกของค่าย RS
แนวคิดการทำธุรกิจดังกล่าว สะท้อนตัวตนการทำธุรกิจเพลงของ RS ได้เป็นอย่างดี เมื่อเปรียบเทียบกับค่าย Grammy ซึ่งเป็นต้นแบบของอุตสาหกรรมเพลงสมัยใหม่ที่มีการวางสายการผลิตที่แยกระหว่างการผลิตเนื้อร้องทำนอง การพัฒนานักร้อง การจัดอีเวนท์ โดยมีการตั้งค่ายเพลงย่อยเพื่อแยกเซกเมนต์ตามกลุ่มผู้ฟังเพลง ซึ่งให้ผู้เชี่ยวชาญทั้งด้านดนตรีและด้านครีเอทีฟมาเป็นผู้บริหารค่ายเพลง และ Grammy พัฒนามาสู่โมเดลธุรกิจเพลงแบบครบงวจร หรือ Integrated Music Business
ในขณะที่รูปแบบการทำงานของ RS ไม่ได้มีรูปแบบโครงสร้างองค์กรชัดเจนเหมือนค่าย Grammy โดยการตัดสินใจขั้นสุดท้ายส่วนใหญ่อยู่ที่ ‘เฮียฮ้อ’ ซึ่งข้อดีของการบริหารงานลักษณะนี้ทำให้มีการปรับเปลี่ยนได้เร็วเมื่อรู้ว่าอัลบั้มเพลงที่ไม่ได้การตอบรับก็มีการปรับเปลี่ยนทันที หรืออัลบั้มที่ได้รับการตอบรับเกินคาดได้สร้างนวัตกรรมการตลาดใหม่ในยุค 90 ด้วยการ “เพิ่มเพลงเปลี่ยนปก” ทำให้อัลบั้มดังกล่าวจำหน่ายรอบ 2 และได้เงินจากแฟนเพลงอีกรอบ ซึ่งเป็นแนวทางที่เกิดขึ้นจากการคิดนอกกรอบ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
