ก้อนเมฆน้อยผู้เหงาหงอย
ณ ท้องฟ้ากว้างใหญ่ไพศาล มีก้อนเมฆน้อยก้อนหนึ่งชื่อ “ปุยเมฆ” ปุยเมฆเป็นเมฆสีขาวนุ่มฟู แต่เขารู้สึกเหงามาก เพราะก้อนเมฆก้อนอื่น ๆ ต่างก็จับกลุ่มกันลอยอยู่ใกล้ ๆ มีเพื่อนเล่นด้วยกันเสมอ แต่ปุยเมฆมักจะลอยห่างออกมาจากกลุ่มอยู่บ่อย ๆ
“เฮ้อ… เมื่อไหร่จะมีใครมาเล่นกับเรานะ” ปุยเมฆบ่นพึมพำกับตัวเอง เขาลอยไปลอยมาอย่างไร้จุดหมาย มองดูนกที่บินเล่นกันอย่างสนุกสนาน และมองดูสายลมที่พัดผ่านต้นไม้ไหว
วันหนึ่ง ปุยเมฆลอยต่ำลงมาใกล้พื้นโลก เขาเห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งกำลังนั่งมองท้องฟ้าอยู่ เด็กผู้หญิงคนนั้นดูเงียบ ๆ คล้ายกับปุยเมฆเลยทีเดียว
ปุยเมฆอยากจะทักทาย แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรดี จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่า ตัวเองสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้!
ปุยเมฆลองเปลี่ยนตัวเองให้เป็น รูปกระต่าย เด็กผู้หญิงเห็นดังนั้นก็ยิ้มออกมา “อุ๊ย! เมฆเป็นรูปกระต่ายด้วย!”
เมื่อเห็นเด็กผู้หญิงยิ้ม ปุยเมฆก็รู้สึกดีใจ เขาลองเปลี่ยนเป็น รูปปลาวาฬตัวใหญ่ เด็กผู้หญิงหัวเราะคิกคัก “ฮ่าๆๆ! คราวนี้เป็นปลาวาฬ!”
ปุยเมฆยิ่งสนุก เขาเปลี่ยนรูปร่างเป็น รูปหัวใจ, รูปเครื่องบิน, และ รูปดอกไม้ เด็กผู้หญิงหัวเราะและปรบมือด้วยความสุข
หลังจากเล่นเปลี่ยนรูปร่างอยู่พักใหญ่ ปุยเมฆก็ลอยขึ้นไปสูงอีกครั้ง เด็กผู้หญิงโบกมือลาปุยเมฆ แล้วก็วิ่งกลับบ้านไปเล่าเรื่องก้อนเมฆวิเศษให้คุณแม่ฟัง
ปุยเมฆลอยกลับไปรวมกลุ่มกับเพื่อนเมฆตัวอื่น ๆ เขารู้สึกไม่เหงาอีกต่อไปแล้ว เพราะวันนี้เขาได้ทำให้ใครบางคนมีความสุข และเขาก็รู้แล้วว่า การแบ่งปันความสุขให้กับผู้อื่น ทำให้เรามีความสุขไปด้วย
นับตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่ปุยเมฆเห็นเด็ก ๆ หรือใครก็ตามที่ดูเหงา เขาก็จะแอบเปลี่ยนรูปร่างให้กลายเป็นรูปสัตว์น่ารัก ๆ หรือสิ่งของสนุก ๆ เพื่อสร้างรอยยิ้มให้กับทุกคน และปุยเมฆก็ไม่รู้สึกเหงาอีกเลย เพราะเขารู้สึกได้ถึงความสุขที่เกิดจากการแบ่งปันนั้นเองค่ะ
✨ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า บางครั้งการที่เราได้มอบความสุขให้กับผู้อื่น ก็เป็นการเติมเต็มความสุขให้กับตัวเราเองได้เช่นกัน หลับฝันดีครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
