กระดูกสันหลังของชาติกับมะเร็งร้ายที่ไม่มีทางรักษาหาย
ณ ผืนนาแห่งนี้คือทุ่งกุลาร้องไห้เป็นพื้นที่แหล่งผลิตข้าวหอมมะลิที่ดีที่สุดในโลก
จะนับว่าเป็นความโชคดีหรือโชคร้ายก็ไม่อาจทราบ
ที่ผมเกิดมาในครอบครัวของเกษตรกร
ผู้ปลูกข้าวนี่คือสิ่งที่ผมนึกถามตัวเองอยู่ในใจมิใช่เพราะดูถูกโคตรเหง้าบรรพบุรุษของตัวเอง
แต่เป็นเพราะราคาที่แสนจะถูกแสนถูก
แต่ถึงแม้ราคาจะตกต่ำแค่ไหน
พวกเราก็ต้องอดทนเอาหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดินทนทำกันต่อไป
บ่อยครั้งที่หลังเก็บเกี่ยวขายข้าวเสร็จหักลบกลบหนี้ค่าลงทุนค่าปุ๋ยค่ายาค่าหว่านไถค่ารถเกี่ยวข้าวหักลบกลบหนี้กันแล้วแทบจะไม่เหลือจนบางปีเงินไม่พอจ่ายค่ารถเกี่ยวข้าวด้วยซ้ำ
โดยเฉพาะปีไหนเจอฝนแล้งเข้าไปหรือไม่ก็น้ำท่วมชาวนาอย่างพวกเราแทบจะนอนเอาเท้าก่ายหน้าผากไม่รู้ว่าปีนั้นจะหาเงินมาจากไหนไปใช้หนี้ดอกเบี้ย เงินที่ลงทุนลงแรงไปก็มามลายหายไปกับน้ำไปเสียหมด
ข้าวที่เหลือจากน้ำท่วมที่ยังพอเก็บเกี่ยวได้ก็เก็บไว้กินได้ไม่ถึงฤดูกาลเพาะปลูกครั้งต่อไปด้วยซ้ำบางปีโชคดีน้ำท่าอุดมสมบูรณ์ได้ผลผลิตตามที่ควรจะเป็นพอจะลืมตาอ้าปากได้
ราคาก็ตกต่ำเหมือนหนีเสือมาปะจระเข้
โชคดีหน่อยก็ได้ราคากิโลละ 6 บาท
ถึง 7 บาท คิดแล้วก็ตลกที่เรามาถึงจุดที่มาม่าแพงกว่าข้าวที่คนทั้งประเทศใช้บริโภค
แต่ในทางกลับกันข้าวสารที่ขายตามท้องตลาดที่ผ่านกลไกของโรงสีและระบบนายทุนกลับมีราคาสูงอย่างน่าอัศจรรย์
โดยคิดแล้วมีราคาค่าส่วนต่างมากกว่าราคาข้าวเปลือกถึง 20 กว่าบาท
อย่างน่าเหลือเชื่อมันดูไม่สมเหตุสมผลและยากที่จะหาคำอธิบาย
แล้วจะให้กระดูกสันหลังของประเทศอย่างพวกเราลืมตาอ้าปากได้อย่างไร
หรือแค่เหล่าบรรดาผู้มีอำนาจในประเทศแค่นิยามคำว่ากระดูกสันหลังของชาติเพื่อพยายามจะสื่อความหมายว่าชาวนาคือผู้ที่สำคัญที่คอยปลูกข้าวหล่อเลี้ยงคนทั้งประเทศมันก็ไม่ผิด
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
