20 ก.ค. เวลา 13:31
หนูกำลังมองตัวเองให้ออกมาในแบบที่ตรงกันข้ามกับสิ่งที่อยากให้ตัวเองเป็น....
ความคาดหวังในตัวเอง ความพยายามแล้วไม่สำเร็จจนพาลคิดไปว่า นี่คือความไม่เอาไหนของเรา ...
แต่หนูลืมชื่นชมความอึด ฮึด อดทน พยายาม และลงมือสู้ของตัวเองไปเลย สิ่งเหล่านี้คือคุณค่าที่มีอยู่ในตัวหนู มีมันอยู่เต็มเปี่ยม ...แม้สิ่งที่เราลงมือจะยังไม่สำเร็จก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่มีค่า เราล้มเหลว เราสู้คนอื่นไม่ได้ เราไม่เอาไหน .....
ทำซ้ำๆ พยายามค่ะ ทุกครั้งที่เราพยายามสมองและหัวใจจะเรียนรู้ อ่านแล้วจพฝำไม่ได้ อ่านใหม่ ทำแล้วทำไม่ได้ทำใหม่ ฝึก ฝึก และฝึก ....ไปจนถึง เปลี่ยนหนทาง ปรับเปลี่ยนเป้าหมายให้มันเหมาะกับเรา ....
พี่มาเริ่มเรียนอะไรบางอย่างตอนแก่นะ...บอกเลยว่าตอนเห็นหลักสูตร เห็นเนื้อหา ก็ท้อนะ ถามตัวเงเหมือนกัน เรามาทำอะไรที่นี่ กลัวว่าเราจะทำไม่ได้ เกือบถอดใจ....
สุดท้ายถามตัวเองว่าเราต้องการอะไร เมื่อตอบได้ชัด มันก็มองเห็นความหวังลึกๆในใจว่าเราจะทำได้ แล้วนั่นก็เป็นแรงผลักดันให้พยายาม ทำแล้วทำอีก หาทางออกเพื่อไปให้ถึงเป้าหมาย...แค่มั่นใจว่าเราทำได้ เราเก่งพอ อย่างน้อยก็จะทำให้เต็มกำลัง ผลออกมายังไงก็จะไม่เสียใจเลย...ภูมิใจทุกก้าวที่เดิน แม้จะมีล้มบ้าง หลงทางบ้าง แต่นั่นคือประสบการณ์ที่จะช่วยให้เราเติบโต แข็งแกร่ง
ความสำเร็จกอมหวาน แต่หนทางที่จะไปให้ถึงมามีแต่ขวากหนามเป็นธรรมดานะคะ...
ใฝ่รู้ ลงมือทำ อดทน พยายาม...คือคาถา
โฆษณา