เราไม่ได้เติบโตมาในครอบครัวที่แสดงความรักทางกายหรือคำพูด ไม่เคยกอดพ่อแม่ ไม่เคยมีคำพูดว่ารัก เพราะ พ่อของเราเป็นประธานบริษัท(หนังจีนหยอกๆ) เป็นเถ้าแก่ที่มีลูกน้องเยอะ เราก็เลยต้องทำตัวเชื่อฟังคำสั่งเหมือนลูกน้อง แต่เป็นคุณหนู ตอนเด็กๆพ่ออาจจะอุ้มหรือกอดเรา แต่พอโตเป็นสาว ก็จะไม่มีการแตะเนื้อต้องตัว จึงไม่เคยมีการแสดงความรักด้วยการกอดกันเลย
แต่สิ่งที่พ่อเรามอบให้ดีที่สุดแล้ว คือลูกไม่ต้องทำอะไรเลย เนี่ยแหละรักที่สุดแล้ว มีหน้าที่แค่ เรียน กิน เที่ยว อยู่บ้านดูทีวี เราไม่เคยต้องทำงานบ้านอะไรเลย มีคนรับใช้ทำให้หมด ไม่เคยโดนเรียกไปล้างจาน มีแต่เรียกกินข้าว เสร็จแล้วก็ลุกไปเลย มีคนเก็บโต๊ะให้ ไม่พอใจอาหารที่แม่ครัวทำให้ก็ให้คนไปชื่อมาให้ทาน วันหยุดก็พาไปกินข้าวที่ร้านอาหารนอกบ้าน
แม่เราเป็นคุณนายที่ไม่ต้องทำอะไรเลย เป็นแม่บ้านที่มีคนรับใช้ทำให้ มีหน้าที่สั่งอย่างเดียว แต่ก็ดูแลลูกน้องเยอะมาก จึงไม่ค่อยมีเวลาเลี้ยงลูก เราก็โตมากับพี่น้องและคนรับใช้ มีแต่พี่เลี้ยงที่อยู่กับเรา
แต่สิ่งที่เราได้รับคือการเป็นแบบอย่างที่ดี คำสั่งสอนที่ดี ถึงจะเลี้ยงลูกตามใจ แต่ก็ไม่เคยปล่อยให้เสียคน เราภูมิใจในตัวพ่อแม่ ที่มีคนรักและเคารพมากมาย เราเคารพ เชื่อฟัง ทำตามสิ่งที่สอนมา นี่คือสิ่งที่ลูกแสดงความรักตอบแทน คือไม่เคยทำให้เสียใจเลย
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
