🔥เขมร ดินแดนสนธยา: จากไข่มุกเอเชีย สู่ยุคเขมือบปัญญา🔥
ครั้งหนึ่ง… “กัมพูชา” คือไข่มุกแห่งเอเชีย!
กรุงพนมเปญเคยถูกเรียกว่า “ปารีสแห่งตะวันออก”
แต่วันนี้… ความรุ่งโรจน์นั้นหายไปเหลือแต่เถ้าถ่าน
หายไปพร้อมกับ มันสมองของประเทศ ที่ถูกสังหารหมู่ในยุคเขมรแดง สติปัญญาถูกฝังไปพร้อมศพของครู อาจารย์ หมอ นักเขียน นักปรัชญา และคนคิดต่าง
สิ่งที่หลงเหลือจึงไม่ใช่ "ชาติ" แต่คือ "กลุ่มประชาชนที่ถูกจูงเหมือนฝูงแกะ"
🧠ฆ่าคนมีปัญญา = ฆ่าอนาคตประเทศ
ยุคเขมรแดงนำโดย พล พต (Pol Pot) ไม่ได้แค่ฆ่าคนเป็นล้าน แต่คือการฆ่าความเป็นมนุษย์
ฆ่าทุกสิ่งที่เรียกว่าความรู้ ความคิด การตั้งคำถาม
ครูถูกฆ่า แพทย์ถูกฆ่า วิศวกรถูกฆ่า
แค่พูดได้หลายภาษา หรือสวมแว่นตา… ก็ตาย
สิ่งที่เหลือจึงเป็น "ประเทศที่ไม่มีคนถามว่า ทำไมเราจึงโง่ซ้ำซาก?"
🇰🇭ผู้นำกินชาติ ประชาชนกราบรูปปั้น
เมื่อไม่มีใครกล้าถามหาเหตุผล
ผู้นำที่เหลือก็เอาแต่นั่งแดก เอาเงินชาติไปซื้ออำนาจ
ประชาธิปไตย? มีแต่ในรูปแบบ — ภายในคือคอกหมูที่ใส่สูท
นักเคลื่อนไหวถูกอุ้มหาย ถูกอพยพ หรือถูกผลักให้อยู่ชายขอบ ต้องหนีไปประเทศอื่นเพื่อเอาชีวิตรอด ประเทศที่เกลียดไทย แต่ต้องพึ่งไทยในทุกลมหายใจ
🛑ด่าประเทศที่ช่วยชีวิตตัวเอง — นี่มันพีคในพีค
คนกัมพูชาจำนวนไม่น้อย
เดินทางข้ามแดนมารักษาตัวในโรงพยาบาลไทย
มาเรียนในมหาวิทยาลัยไทย
มาแอบทำงานในเมืองไทย
หนีภัยการเมือง หนีภัยธรรมชาติ หนีความยากจน
แต่วินาทีที่มีประเด็นทางการทูต หรือข่าวปลุกปั่น...
พวกเดียวกันนั้นกลับ ทำคลิปฉีกธนบัตรไทย ด่าคนไทย ก่นด่าในโซเชียลอย่างบ้าคลั่ง
บางคนที่ด่าก็เป็นคนที่จบจากมหาวิทยาลัยในประเทศไทยด้วยซ้ำ
นี่มันวงการ "กัดมือที่ยื่นข้าวให้แดก" ชัด ๆ
🧬ถูกล้างสมองด้วยชาตินิยมปลอมๆ
ทำไมถึงเกลียดไทยนักหนา?
เพราะคนจำนวนมากถูกป้อนด้วยประวัติศาสตร์ที่เลือกจำ เรียนเรื่อง "ไทยขโมยปราสาทพระวิหาร" แต่ไม่เรียนเรื่องที่ประเทศไทยเคยให้ที่พึ่งพาในสงคราม
ไม่เรียนว่า ขณะเขมรฆ่ากันเองจนเลือดนองแผ่นดิน
คนไทยเปิดชายแดนรับผู้ลี้ภัย ดูแลป้อนข้าวป้อนน้ำ
แต่ในหนังสือเรียนกลับเล่าให้ "โกรธ" แทนที่จะ "สำนึก"
แล้วแบบนี้ชาติจะเดินไปข้างหน้าได้ยังไง?
🌾แผ่นดินอุดมสมบูรณ์ แต่หัวใจประชาชนแห้งแล้ง
ดินฟ้าอากาศดี ทรัพยากรเพียบ
แต่ไม่สามารถปกป้องประชาชนจากความหิวโหย ความเจ็บป่วย และการล้างสมอง
คนดีๆ ต้องหนีไปต่างประเทศ
เหลือไว้แต่ ฝูงชนนิ่งเงียบกับมือถือที่เปิด TikTok ด่าประเทศเพื่อนบ้าน
⚖️เขมร: เหยื่อของตนเอง หรือเหยื่อของการไม่ยอมโตสักที?
จะโทษแต่ไทยไม่ได้
จะโทษแค่เขมรแดงก็ไม่ได้
ในเมื่อวันนี้โอกาสมีให้พัฒนา แต่ยังเลือกเดินทางแห่งความโง่งม เลือกที่จะ “รักชาติแบบตาบอด”
เลือกที่จะ “เกลียดศัตรูปลอม” มากกว่าต่อสู้กับผู้นำที่กินชาติจริงๆ
จะอยู่แบบภักดีต่อความโง่
หรือจะลุกขึ้นถามว่า “กูเป็นทาสใคร?”
กัมพูชาในวันนี้ไม่ใช่ประเทศที่ล้าหลังเพราะโชคชะตา
แต่มันล้าหลังเพราะประชาชนจำนวนมากถูกสอนให้ "เชื่อง" ถูกฝึกให้ "จงรักภักดีต่อคนที่ยืนข้างบน"
โดยลืมไปว่า... แผ่นดินนี้ควรเป็นของประชาชน ไม่ใช่ของชนชั้นนำที่แค่เปลี่ยนหน้ากันแดก
และจนกว่าวันที่ประชาชนกล้าตั้งคำถามจะมาถึง
"ไข่มุกแห่งเอเชีย" จะยังคงเป็นเพียงตำนาน
ที่ถูกฝังอยู่ใต้เท้าเผด็จการ และเสียงตบมือของฝูงชนไร้สติ
จะด่าศัตรู หรือจะช่วยกันสร้างชาติที่ไม่ใช่คอกหมู?
ถ้ายังด่าประเทศเพื่อนบ้าน เพื่อเบี่ยงเบนจากความล้มเหลวของผู้นำ ถ้ายังปล่อยให้คนโกงนั่งบนบัลลังก์ แล้วบูชาเขาเหมือนเทพ ประชาชนก็จะเป็นแค่เบี้ยในกระดานที่ไม่มีวันได้เดินเอง
อย่าให้ “ความรักชาติ” กลายเป็นฝาครอบหัวที่กดไว้กับความโง่ อย่าให้ “ความเกลียดไทย” เป็นแค่ยาสะกดจิตที่ทำให้ลืมว่าใครคือศัตรูตัวจริง
📌 คำถามสุดท้ายก่อนจากกัน:
คุณอยากเห็นกัมพูชาเป็นประเทศแบบไหนในอีก 20 ปีข้างหน้า?
ประเทศที่เต็มไปด้วยคนกล้าคิด กล้าพูด กล้าฝัน หรือประเทศที่ยังคงกราบรูปผู้นำ และจ้องด่าประเทศเพื่อนบ้าน
#เขมรดินแดนสนธยา
#กัมพูชาหลังฆ่าปัญญาชน
#สันติภาพต้องมากกว่าชาตินิยม
#เมื่อผู้นำโกงแล้วคนยังเงียบ
#ความโง่ไม่ใช่กรรมพันธุ์แต่เป็นการปลูกฝัง
#อย่ากัดมือที่ยื่นข้าวให้แดก
#วิพากษ์เพื่อเปลี่ยน
#กัมพูชาในเงามืดของตัวเอง
#ตื่นเถิดประชาชน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
