เราอยุ่ในฝั่งของสังขาร
มิตินี้มีภาษาที่เป็นสมมุติบัญญัติ
เพื่อสื่อสารให้เข้าใจตรงกัน
เรานำเอาภาษาที่เป็นสมมุติ
มาสวมทับให้ทุกอย่างในการใช้ชีวิต
อยู่ในฝั่งของสังขาร มีเวลามีเรื่องราว
มีเรามีเขามีรวยมีจนมีมืดมีสว่าง
เพราะมิตินี้มีธรรมที่เป็นของคู่
ทุกอย่างมีจริงแต่เป็นความจริง
โดยสมมุติ
แต่ในฝั่งของวิสังขารคือฝั่งที่ไม่ปรุงแต่ง
ไร้เรื่องราวไร้ภาษาไร้สมมุติ
มีแต่ความเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นเป็นเช่นนั้นเอง
จะออกจากฝั่งสังขารได้ต้องเข้าใจในวิสังขาร
ให้ชัดเพื่อวนออกจากมิติปรุงแต่งของฝั่งสังขาร
เพราะฝั่งที่เป็นวิสังขารเป็นความจริงแท้
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
