โลกความจริงช่างวุ่นวาย
โลกออนไลน์ช่างวุ่นวายยิ่งกว่า
โลกความจริงเราสัมผัสด้วยตา
โลกออนไลน์เราสัมผัสด้วยปลายนิ้ว
เราใช้ปลายนิ้วเพื่อเลื่อนดูชีวิตคนอื่นในโลกออนไลน์
แต่เราไม่กล้านั่งสบตาและใช้หัวใจคุยกันกับคนข้างๆในโลกความจริง
เรากล้าเปิดเผยชีวิตตัวเองในบางด้านสู่โลกออนไลน์
แต่ชีวิตจริงอีกด้านหนึ่งเรากลับซ่อนมันไว้ในมุมมืดของโลกความจริง
เราแน่ใจหรือว่านั่นคือตัวตนของเขาในโลกความจริง
เมื่อเราได้เห็นคนอื่นเปิดเผยชีวิตตัวเองในโลกออนไลน์
เราชอบกด like ทันทีเวลาที่ใคร ๆ โพสต์นั่นโพสต์นี่
แต่แน่ใจหรือว่า เรา 'ชอบ' มันจริงๆเวลามีใครอยากคุยอะไรๆให้เราฟังทุกเรื่อง
เราดีใจเมื่อเพื่อนกด 'ถูกใจ' ในโพสต์ของเรา
แต่เราลืมแสดงความจริงใจเมื่อเดินสวนกับใครบางคนที่ส่งยิ้มมาให้
เรามีเพื่อนมากขึ้นทุกวันในโลกออนไลน์
แต่เรากลับมีเพื่อนที่เปิดใจคุยกันได้ทุกเรื่องน้อยลงเรื่อยๆในโลกความจริง
เราเหมือนจะเข้มแข็งขึ้นเมื่อได้รับคอมเมนท์ปลอบโยนในโลกออนไลน์
แต่เรากลับอ่อนแอลงเมื่อต้องเผชิญกับโลกความจริง
เราแสดงความห่วงใยเมื่อเพื่อนโพสต์เรื่องเศร้า ๆ
แต่เราลืมถามว่า "มีอะไรให้ช่วยไหม" เมื่อใครบางคนเดินก้มหน้าเศร้าผ่านเราไป
เราควานหาความสัมพันธ์ที่ดีในโลกออนไลน์
แต่เราก็ตัดขาดความผูกพันที่ดี ๆ ในโลกความจริง
เรายังนอนขดตัว กอดกับความรู้สึกอ้างว้าง โดดเดี่ยวตลอดคืน
ทั้งๆที่เรามีเพื่อนมากมายในโลกออนไลน์
เราตื่นมาพร้อมกับโพสต์ใหม่ๆในโลกออนไลน์
แต่เรากลับปล่อยให้แสงแดดอุ่นอุ่นของเช้าวันใหม่จางหายไปอย่างไร้ร่องรอย
เราชอบภาพวิวสวยๆในโลกออนไลน์
แต่เราไม่ค่อยกล้าออกไปสัมผัสมันด้วยสายตาตัวเองจริงๆสักที
เราวิ่งตามหาบางสิ่งในโลกออนไลน์
และเรากำลังสูญเสียบางอย่างไปจากโลกความจริง
บางอย่างในโลกจริงกำลังเหินห่างจากเราไป
เมื่อรู้ตัว เราก็พบว่าตัวเองอ่อนแอลงเรื่อย ๆ
เราเป็นใคร เรากำลังทำอะไร เราอยู่ในโลกแบบไหนกัน
โลกความจริงช่างวุ่นวาย
โลกออนไลน์ช่างวุ่นวายยิ่งกว่า
โลกความจริงเราสัมผัสด้วยตา
โลกออนไลน์เราสัมผัสด้วยปลายนิ้ว
#สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉยในโลกออนไลน์#21Feb2016-00.52am.
text: Boyd
photo: Rose
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
