12 ส.ค. เวลา 14:40 • นิยาย เรื่องสั้น

เมื่อดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงสู่ขอบฟ้า

ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนสี—จากฟ้าสว่างกลายเป็นเฉดชมพู ส้ม และม่วงอ่อนที่แผ่ซ่านไปทั่วผืนเมฆ ความงามนี้ไม่ใช่เพียงภาพธรรมชาติ แต่เป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนผ่าน—จากวันสู่คืน จากความเร่งรีบสู่ความสงบ
ต้นไม้ที่โอบล้อมภาพไว้ราวกับกรอบของความทรงจำ พวกมันยืนหยัดในแสงสุดท้ายของวัน เปรียบเสมือนผู้เฝ้ามองการเปลี่ยนแปลง
น้ำเบื้องล่างสะท้อนภาพฟ้าและเงาไม้ ราวกับโลกอีกใบที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำ—โลกของความคิด ความฝัน และความหวัง
ในความเงียบนี้ มีเสียงของความรู้สึกที่ไม่จำเป็นต้องพูดออกมา เป็นช่วงเวลาที่ธรรมชาติและจิตใจมนุษย์หลอมรวมกันอย่างกลมกลืน เป็นบทสนทนาไร้ถ้อยคำระหว่างโลกภายนอกและโลกภายใน
โฆษณา