อยากเริ่มต้นใหม่ ไม่ใช่เพราะอนาคต แต่เพราะทนปัจจุบันไม่ไหว
คนที่อยากเริ่มต้นใหม่ ไม่ใช่คนที่มองเห็นอนาคตสดใสหรอก
แต่เป็นคนที่มองปัจจุบันไม่ออกว่าจะอยู่ต่อยังไงดี
บางคนไม่ได้อยากไปเริ่มใหม่หรอก
แค่ไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว
ไม่อยากตื่นมาแล้วต้องทำหน้าเหมือนปกติ
ไม่อยากฝืนยิ้มให้ใคร
ไม่อยากตอบคำถามซ้ำๆ
ไม่อยากต้องอธิบายอะไรอีกแล้ว
ไม่ใช่เพราะขี้เกียจ หรือไม่สู้
แต่เพราะสู้มาทุกวันจนร่างมันไม่ไหว
ใจมันไม่ไหวแล้ว
มันเลยอยากเริ่มใหม่ ในที่ที่ไม่ต้องทน
บางคนลาออกจากงานทั้งที่ไม่มีที่ใหม่รองรับ
ไม่ใช่เพราะอยากเป็นฟรีแลนซ์
แต่อยากเป็นอิสระจากความเครียด
จากหัวหน้าแย่ๆ
จากเพื่อนร่วมงานที่เอาแต่โยนงานให้
จากสภาพแวดล้อมที่ต้องระวังคำพูดทุกคำ
บางคนเลิกเรียนทั้งที่เหลือไม่กี่ตัวจะจบ
ไม่ใช่เพราะไม่เอาไหน
แต่เพราะเรียนไปก็ไม่รู้เรียนให้ใคร
ไม่มีแพสชัน ไม่มีแรง ไม่มีจุดหมาย
มีแค่ความเครียด
มีแต่เสียงด่า มีแต่ความกดดัน
จนกลายเป็นฝันร้ายทุกครั้งที่ต้องไปเรียน
บางคนเลิกกับคนรัก
ทั้งที่ไม่มีมือที่สาม ไม่มีใครผิด
แค่ใจมันไม่ไปต่อแล้ว
ความสุขที่เคยมีหายไปนานแล้ว
เหลือแต่ความอึดอัด ความคาดหวัง ความเงียบ
ความรู้สึกผิดเวลาจะพูดคำว่าเลิก
แล้วเราก็จะโดนพูดว่า ทำไมไม่อดทนอีกหน่อย
อีกนิดเดียวจะผ่านแล้ว
อย่าทิ้งไปแบบไม่มีแผน
มันจะทำให้ชีวิตพังนะ
พังเหรอ
แล้วตอนนี้มันไม่พังอยู่เหรอ
มันพังทุกคืน พังในใจ พังในร่าง
พังจนรู้ว่าถ้าทนอีกนิดเดียว มันจะไม่เหลืออะไรให้ซ่อมแล้ว
ไม่มีใครตัดสินใจทิ้งอะไรทั้งที่ยังรัก
ไม่มีใครอยากเริ่มใหม่บ่อยๆ
ไม่มีใครอยากนับหนึ่งซ้ำซาก
แต่บางทีต่อให้ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ก็ยังอยากเสี่ยง
เพราะรู้แน่ๆ ว่าถ้าอยู่ตรงนี้ต่อไป มีแต่พัง
สำหรับบางคน
การได้อยู่ในที่ที่ไม่ต้องฝืน
การได้ตื่นมาโดยไม่ต้องร้องไห้
การได้หายใจโดยไม่รู้สึกผิด
นั่นแหละ คือความสำเร็จแล้ว
คนที่กล้าทิ้งทุกอย่าง
ไม่ใช่เพราะเขาไม่คิด
แต่เพราะเขาคิดมาเยอะมาก
คิดจนรู้ว่าถ้าทนต่อไปจะเสียตัวเอง
เขาเลยเลือกเริ่มใหม่
ไม่ใช่เพื่ออนาคต
แต่เพื่อรักษาเศษของหัวใจที่ยังเหลืออยู่
มันอาจไม่มีใครเข้าใจ
ก็แค่คิดเองเออเอง
อาจไม่มีเสียงเชียร์
แต่มันคือสิ่งที่เขาต้องทำ
- 4
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
