ขอโทษ คำพูดที่เราใช้ผิดจุดประสงค์มากที่สุด
ขอโทษเป็นคำที่ควรจะจริงใจที่สุด
แต่ก็กลายเป็นคำที่ถูกใช้หลอกตัวเอง
และหลอกคนอื่นมากที่สุดเหมือนกัน
บางคนขอโทษทั้งที่ไม่ได้รู้สึกผิด
บางคนขอโทษเพราะไม่อยากฟังอะไรอีกแล้ว
บางคนขอโทษเพราะเหนื่อยจะทะเลาะ
บางคนขอโทษเพื่อให้ตัวเองดูดี
บางคนขอโทษเพราะกลัวเสียคนตรงหน้า
แต่ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนอะไร
ทุกวันนี้ ขอโทษ มันไม่ใช่คำที่พูดเพราะรู้สึกผิด
แต่มันกลายเป็นคำที่คนใช้เวลาอยากจบปัญหา
อยากให้เงียบ อยากให้หาย อยากให้ยุติ
ทั้งที่บางเรื่อง ไม่ควรจะจบแค่นั้น
มันง่ายจะพูดว่า ก็ขอโทษแล้วไง
แต่มันยากกว่ามากที่จะพูดว่า เรารู้ว่าเราทำอะไรผิดไป
มันง่ายที่จะขอโทษ
แต่มันโคตรยากที่จะสำนึก
เราเลยสับสน
ไม่รู้ว่าเวลาที่อีกฝ่ายพูดขอโทษ เขาหมายความตามนั้นจริงๆ ไหม
หรือแค่เบื่อหน้าเรา
หรือแค่ไม่อยากให้เรื่องยืดเยื้อ
หรือแค่พูดไปงั้นๆ เพื่อให้เราหยุดพูด
แค่คำเดียว แต่มีหลายความหมาย
แล้วเราก็ต้องมานั่งตีความว่า นี่คือคำขอโทษแบบไหน
ขอโทษแบบไม่รู้ตัวว่าทำผิด
ขอโทษแบบประชด
ขอโทษแบบกลบเกลื่อน
ขอโทษแบบกลวงๆ ที่ไม่มีการกระทำตามมา
หรือขอโทษเพราะกลัวจะเสียไปจริงๆ
คนเราบางทีก็ยอมขอโทษทั้งที่ไม่ได้ผิด
แค่เพราะไม่อยากมีปัญหา
แค่เพราะกลัวจะถูกมองว่าเรื่องมาก
แค่เพราะอีกฝ่ายมีอำนาจกว่า
แล้วสุดท้ายคำขอโทษก็กลายเป็นเครื่องมือของความเงียบ
กลายเป็นบัตรผ่าน
กลายเป็นตัวจบเกม
ทั้งที่คนพูดไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำร้ายอะไรไว้บ้าง
พอเป็นแบบนี้นานๆ เข้า
คำว่าขอโทษเลยหมดความหมาย
ไม่ศักดิ์สิทธิ์ ไม่เยียวยา ไม่ทำให้สบายใจ
กลายเป็นแค่ประโยคบังคับใช้ในสังคมที่ไม่อยากฟังกันจริงๆ
ฟังแค่พอเป็นพิธี แล้วรีบเลื่อนผ่านไป
เราเลยต้องเรียนรู้ว่า
ไม่ใช่ทุกคำขอโทษที่ควรให้อภัย
ไม่ใช่ทุกคำขอโทษที่ต้องรับไว้
และไม่ใช่ทุกครั้งที่เราได้ยินคำนี้
เราจะต้องยิ้มแล้วพูดว่า ไม่เป็นไร
เพราะบางครั้ง
คำขอโทษก็ไม่ได้หมายถึงการสำนึก
แต่มันคือการคิดเองเออเองของคนที่ไม่เคยคิดจะรับผิดชอบอะไรเลย
และหลังจากได้ยินคำนี้บ่อยๆ เราก็ไม่แน่ใจแล้วว่ามันควรจะรู้สึกยังไงดี
- 5
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
