เพราะอย่างนั้น พระพุทธเจ้าถึงทรงสรรเสริญความกตัญญูว่าเป็นคุณธรรมที่หายาก เป็นเครื่องหมายของคนดี เป็นสิ่งที่มนุษย์ควรมีติดตัวไม่ให้ขาดหาย ใครที่รู้คุณและหาทางตอบแทนคุณ เรียกว่าเป็นผู้ไม่ลืมรากเหง้า แต่ใครที่เนรคุณ พระองค์ถือว่าเป็นคนอกตัญญู แต่ในทางกลับกัน ความกตัญญูก็ต้องใช้ด้วยปัญญา ไม่ใช่หลับหูหลับตาเอามารวมกับการเข้าข้างในสิ่งที่ผิด