ตาคลีแดนหัวใจ EP.17
สวัสดีครับท่านผู้อ่านทุกท่าน ก่อนที่จะไปอ่านนิยายเรื่องนี้ ผู้เขียนขอให้ทุกท่านโปรดช่วยกดไลก์ กดติดตาม และกดแชร์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนในการทำบทความหรือนิยายต่อๆไป
ไฟสีส้มจากเครื่องยนต์ไอพ่นและจุดสามจุดสีเขียวแดงทั้ง 9 เครื่องกำลังเดินทางกลับฐาน การรบกับทหารจบลงไปแล้วแต่ในความคิดของนักบิน F-16MLU พระเอกของเรื่อง นาวาอากาศโทพิศาล เตชะอำพล "AMERICA" ผู้บังคับฝูงบิน 403 กองบิน 4 ตาคลีเขาคิดว่ามันยังไม่จบ เพราะเขาจะต้องทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อรบกับภัยแล้ง
เปลวไฟสีแดงฉานจากท่อไอพ่น F-16 ทั้ง 9 เครื่องทำให้คนข้างล่างเห็นแสงสว่างวาบขนาดเล็กพร้อมไฟสีแดงเขียวตัดกับความมืดของท้องฟ้าเบื้องบน มันทำให้บรรดาอินฟลู เหล่าคอนเทนต์ครีเอเตอร์จับมือถือขึ้นมาไลฟ์สด บางก็โพสต์ภาพนิ่งเพื่อให้ว่านักบินไทยชนะสงครามแล้ว
ไฟนำทางสีเขียวแดงกะพริบถี่ ๆ ตามลำตัวเครื่องบินสะท้อนผู้ชนะจากสมรภูมิแห่งนี้ มันกำลังมุ่งหน้ากลับสู่ฐานทัพ สู่บ้านของมันที่ ตาคลี
จากด้านล่างบนพื้นดินที่กองบิน 41 เชียงใหม่ ทหารอากาศและนักบิน Gripen ที่บินขึ้นจากถนนไปรบก่อนหน้านี้ มองเห็นแสงไฟดวงเล็ก ๆ กำลังลดระดับลงมาไปในความมืดมิด พวกเขารู้สึกได้ถึงความโล่งใจและชัยชนะที่อยู่เบื้องหน้า
F-16 ผู้คุ้มครองน้านฟ้าไทยทั้ง 9 เครื่องบินต่ำผ่านกองบิน 41 อีกครั้งทำให้กล่าวเป็นภาพที่สวยงามเกินคำบรรยาย อากาศยานระดับแถวหน้าของกองทัพอากาศไทยไม่ว่าจะเป็น F-16 จากตาคลีและโคราชที่บินผ่านด้วยความสูง 1,000 ฟุตเพียงรอบเดียว ทิ้งเสียงคำรามไว้เหนือสนามบินแห่งนี้จนเป็นที่เล่าขานไปอีกยาวถึงเที่ยวบินแห่งชัยชนะในครั้งนี้
เหยี่ยวพิฆาตบินไปแล้วคราวนี้เครื่องบินโจมตีเบา AT-6TH ก็ร่อนลงแตะรันเวย์จากทางทิศใต้
"MICKEY" นักบิน AT-6TH หนุ่มก้าวเดินลงมาแล้ววิ่งโผเข้ากอดนักบินฝูงบิน 411 รุ่นพี่โดยมีช่างเครื่อง เจ้าหน้าที่ภาคพื้น และนักบินทุกนายแสดงความยินดีปรีดา"เราทำสำเร็จ" MICKEY พูด
ขณะนี้มีเฮลิคอปเตอร์ EC-725
บินลงมาจอดบรรดาทหารอากาศมองไปตามๆกัน ก็ปรากฎว่ามีผู้ชายในชุดนักบิน F-16 พร้อมทหารมีอาวุธประจำกายเดินลงมา ใช่แล้ว เขาคือนาวอากาศโทพีรสันต์ กมลเวชช์ "EVIL" นักบิน F-16 ผู้รอดชีวิตจากการถูกยิงตก
เขาไปจับมือและกอดเพื่อนนักบิน Gripen นามเรียกขาน "ODYSSEY" เพื่อบ่งบอกว่ากองทัพไทยมีชัยชนะและไม่เสียผืนแผ่นดินให้แก่ข้าศึกแต่อย่างใด
บนท้องฟ้า F-16 กำลังเดินทางกลับตาคลี นักบินทุกนายยิ้มผ่านหมวกนักบินที่มีท่ออ๊อกซิเจนพร้อมกับถอนลมหายใจ เพราะรู้แล้วว่านักบินทุกนายทราบข่าวจากผู้บังคับการกองบิน 41 ว่า "EVIL" ปลอดภัยแล้ว
สำหรับเครื่องบินขับไล่ F-16 ตัวเอกของนิยายทั้ง 3 Season ขอเล่าย้อนกลับไปเมื่อเกือบ 50 ปีก่อน (พ.ศ.2531) ณ กองบิน 1 โคราช ที่นี่เป็นฐานทัพสำคัญในภาคอีสานที่ดูแลพื้นที่ขนาดใหญ่และมีพรมแดนติดกับประเทศเพื่อนบ้าน ความเงียบสงบริมชายแดนเปลี่ยนไปเมื่อเครื่องบินขับไล่ F-16 มาประจำการในกองทัพอากาศไทยเมื่อปีนั้น หลังจากนั้นก็มีเครื่องบินแบบดังกล่าวประจำการตามๆกันมา โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
ฝูงบิน 102 กองบิน 1 โคราช เริ่มใช้งาน F-16 ในปีพ.ศ.2545 มีนามเรียกขานว่า "สตาร์" "STARS" ฝูงนี้เป็น F-16 ที่ค่อนข้างเก่าและได้ปลดประจำการไปแล้วด้วย Gripen E/F จำนวน 12 เครื่องซึ่งกองทัพอากาศจัดซื้อจากบริษัท Saab สวีเดน ด้วยงบประมาณเกือบ 60,000 ล้านบาท
ต่อมาเป็นฝูงบิน 103 ที่พระเอกและพระรองทำการบินกับ F-16 ในสงครามไทย-กัมพูชา ใช้นามเรียกขานฝูงบินว่า "LIGHTNING" (ไลท์นิ่ง) ฝูงนี้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เพราะเป็นฝูงบินเครื่องบินขับไล่ F-16 ฝูงแรกของกองทัพอากาศไทยและมีบทบาทในหลายความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในดินแดนไทย
แม้เมื่อหลาย 10 ปีกว่าก่อนมันจะเก่าแต่กองทัพอากาศได้มีการปรับปรุงโครงสร้างเพื่อยืดอายุการใช้งานออกไปได้อีกเกือบ 10 ปีข้างหน้า
มีอยู่ช่วงหนึ่งกองทัพอากาศไทยได้รับเครื่องบิน F-16 เพิ่มเติมอีก 7 เครื่องจากกองทัพอากาศสิงคโปร์ เพื่อตอบแทนที่ไทยอนุญาตให้ใช้พื้นที่ฝึกที่สนามบินอุดรธานี
นับตั้งเครื่องบิน F-16 เข้ามาประจำการที่ฝูงบิน 103 จวบจนปัจจุบันมันยังคงเป็นกำลังหลักในการปฏิบัติภารกิจคุ้มครองน่านฟ้า ในอดีต ฝูงบิน F-16 นี้เคยเป็นกำลังรบหลักที่ใช้บินไปถล่มโจมตีข้าศึกในสงครามกับเขมรเมื่อปีพ.ศ. 2568 ในช่วงที่กองทัพไทยปะทะกับกองทัพเขมร
มันได้สร้างความเสียหายให้แก่กองทัพเขมรอย่างย่อยยับด้วยความแม่นยำสูง แต่ไม่เป็นพิษภัยต่อพลเรือนที่อยู่เบื้องล่าง จากสถานการณ์ที่ผ่านมาเครื่องบิน F-16 ได้แสดงศักยภาพอย่างเต็มที่ทั้งในการรบทางอากาศและการบินโจมตีสนับสนุนภาคพื้นดิน สามารถสร้างจุดเปลี่ยนทางการรบด้วยการทำลายเป้าหมายทางทหารได้อย่างหนักหน่วงและแม่นยำ และยังสามารถทำลายขวัญและกำลังใจของข้าศึกได้อย่างเต็มรูปแบบ
แม้จะเป็นชื่อเก่าในวงการทหาร แต่มันได้รับการปรับปรุงให้มีความทันสมัยและพร้อมปฏิบัติการตลอด 24 ชั่วโมง ทั้งกลางวันและกลางคืน ทั้งนี้การทำสงครามครั้งใดกองทัพอากาศยึดมั่นในหลักมนุษยธรรม ทั้งนี้กองทัพอากาศไทยยืนยันชัดเจนเหมือนที่ผ่านมาว่าการปฏิบัติการยึดถือการตอบโต้ตามหลักสากลที่ได้สัดส่วน และคำนึงถึงมนุษยธรรมตามกฎบัตรสหประชาชาติมาตรา 51 ในการป้องกันตนเอง
ไม่เน้นการโจมตีที่สร้างความเสียหายต่อพลเรือนหรือโจมตีแบบที่ฝ่ายตรงข้ามเบ่นงานประชาชนในแผ่นดินเรานั่นเอง
เครื่องบินขับไล่แบบนี้มีความสามารถในการใช้ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์และ GPS ที่มีความแม่นยำสูง เช่นระเบิดร่อน KGGB ที่สั่งซื้อจากเกาหลีใต้ ซึ่งมีมูลค่าสูงและแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะไปทำลายบ้านเรือนพลเรือนตามที่ฝ่ายตรงข้ามจงใจใช้ข่าวปลอมเล่นงาน แต่จะทำลายจุดยุทธศาสตร์ทางทหารเป็นสำคัญ
หลักการสำคัญของกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศที่ใช้กำกับการโจมตีทางอากาศของนักบินขับไล่โจมตีไทยได้แก่ หลักการแบ่งแยกเป้าหมายทางทหารออกจากพลเรือน หลักการได้สัดส่วนกล่าวคือความเสียหายต่อพลเรือนต้องไม่เกินกว่าความได้เปรียบทางทหารที่คาดว่าจะได้รับ หลักการใช้มาตรการระวังล่วงหน้า หลักการห้ามโจมตีแบบไม่เลือกเป้าหมาย และ หลักความจำเป็นทางทหารและมนุษยธรรม ดังนั้นกองทัพอากาศไทยยึดมั่นในหลักการนี้มาโดยตลอดไม่มีออกนอกลู่นอกนอกทาง
แม้ F-16 จะเป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีอายุการใช้งานมานานและมีบทบาทมากที่สุดในนิยายแผ่นดินของเราทั้ง 2 Season รวมถึงภาคต่ออย่างตาคลีแดนหัวใจ แต่ด้วยการอัปเกรดอย่างต่อเนื่องและมีการจัดหาเพิ่มเติม ทำให้มันยังคงเป็นอาวุธที่มีประสิทธิภาพสูงและพร้อมรบ
นี่อาจเป็นจุดเด่นที่ทำให้นักบินต้องใช้ทักษะและความเข้าใจในเครื่องบินที่ได้รับการปรับปรุงมาอย่างดี ไม่เพียงเท่านี้ F-16 บล็อคใหม่ยังสามารถปฏิบัติการตลอด 24 ชั่วโมง มีการรบทั้งกลางวันและกลางคืน นี่แสดงให้เห็นถึงความท้าทายของนักบินและความสามารถของเครื่องบิน F-16 ทั้งแบบเก่าและแบบใหม่ในการโจมตีเป้าหมายภาคพื้นดินอย่างแม่นยำ
"แผ่นดินของเรา
ย่อมเป็นของเรา ชาติไทย
ใกล้ไกล
ย่อมเป็น ของเรา ชาติไทย
เลือดไทยไหลโลม ลงดิน
ใครหมิ่น ศักดิ์ศรี คนไทย
ย่อมมีวัน สักวัน ให้ไทย
ล้างใจ อัปรีย์
..แผ่นดิน ของเรา
ย่อมเป็น ของเรา อยู่ดี
ที่ใด ย่อมเป็นของไทย อยู่ดี
หากเชือดเฉือนไป คราใด
ย่อมแสน หวั่นไหว ชีวี
ปฐพี แหลมทอง ช่วยกัน
คุ้มครองป้องกัน"
เนื้อเพลง แผ่นดินของเรา-กรกันต์ สุทธิโกเศศ
และแล้วเรื่องราวการรบก็ผ่านพ้นไปพวกเขาได้รับความสุขจากการทำหน้าที่ แม้จะต้องห่างไกลคนรัก ห่างไกลครอบครัว พวกเขาเลือที่จะปกป้องน่านฟ้าไทยสืบไป ไม่ใช่แค่ F-16 ที่ปกป้องน่านฟ้า ทหาร ตำรวจ รวมถึงอาสาสมัครที่เห็นแก่ความมั่นคงของชาติเหนือสิ่งอื่นใด ย่อมได้รับการเชิดชูในวีรกรรมอันหาญหาญ ถึงตัวจะตายที่ชื่อยังอยู่ นี่หัวใจอันกล้าหาญของนักรบไทยผู้เสียสละทุกนาย
นาวาอากาศเอกวิสุทธิ์ เดือนเพ็ญ "CANON" ผู้บังคับการกองบิน 4 ตาคลีที่ร่วมรบในครั้งนี้โล่งใจที่นักบินในหมู่บินสามารถนำเครื่องบินกลับมาได้อย่างปลอดภัยแม้จะมีการสูญเสียเสียงไปเพียงเครื่องเดียว ในขณะที่ F-16MLU พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในยามค่ำคืน พลอากาศเอกเจษฎากรณ์ พลังวาณิช "VIRUS" เหลือบมองลงไปเห็นแสงไฟอันงดงามของเมืองในยามราตรี
"นี่คือชัยชนะที่ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง ผมขอบใจพวกคุณมาก" VIRUS ติดต่อกับนักบินทุกนาย
"ขณะนี้เรากำลังจะมุ่งหน้ากลับสู่ฐานทัพ เพื่อรอวันที่จะได้กลับไปพบคนรัก ครอบครัว อีกครั้งหลังเสร็จจากการปฏิบัติภารกิจ" ท่านผบ.ทอ.กล่าวต่อ
ผู้การกองบิน 4 คุยกับท่าน "ผมไม่นึกเลยว่าสงครามมันจะจบไวขนาดนี้ ขอบคุณท่านนะครับ ที่ท่านเสียสละเวลามาร่วมรบเพื่อปกป้องประเทศเรา ผมภาคภูมิใจที่ร่วมบินกับท่านในทุกสมรภูมิครับ"
"ต่อจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะปกป้องท้องฟ้านี้ไว้ แม้จะต้องถูกยิงตก เราก็คือวีรบุรุษตัวจริงในการปกป้องอธิปไตย ถ้ารอดมาได้เราก็คือวีรบุรุษเหมือนกัน ไม่ว่าตายหรืออยู่ผมขอชื่นชมที่พวกเราร่วมกันต่อสู้จนคนไทยในแนวหลังปลอดภัย" VIRUS กล่าวทิ้งท้าย
เสียงคำรามที่ดังสนั่นหวั่นไหวจากเครื่องยนต์ไอพ่นของเครื่องบิน F-16 ท้้งเก้าเครื่องประสานเสียงกันจนกลายเป็นเสียงเดียวที่ก้องกังวานไปทั่วนภาอันสีดำสนิท เครื่องบินขับไล่ไอพ่นแต่ละเครื่องบินทะยานผ่านท้องฟ้าในยามค่ำคืนใต้แสงดาวอย่างพร้อมเพรียงกัน พวกมันไม่ได้บินเดี่ยว แต่เป็นหมู่เก้าที่แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของฝูงบินตาคลีและฝูงบินโคราชในภารกิจเดียวกัน
แม้ความมืดมิดจะเข้าปกคลุม แต่แสงสีแดงฉานจากท่อไอพ่นก็ส่องประกายอย่างเป็นเอกภาพในหมู่บินเดียวกัน พวกมันที่พุ่งไปบนท้องฟ้าเหมือนกับเหยี่ยวที่กำลังจะกลับรังรอวันล่าเหยื่อตัวใหม่ครั้งต่อไป แต่ละเครื่องบินในระยะที่ใกล้กันจนแทบจะสัมผัสได้ แสดงถึงความเชื่อใจในทักษะของนักบินและท่านผบ.ทอ.ผู้นำฝูงบินที่อยู่ตรงหน้า
ขณะที่ AMERICA กำลังบินอยู่ เขามองไปยังเครื่องบิน F-16 เครื่องอื่น ๆ ที่บินเคียงข้างกันอย่างสงบ และรู้สึกได้ถึงความผูกพันที่เกิดขึ้นจากการต่อสู้ด้วยกัน เปลวไฟที่พ่นออกจากท่อไอพ่นของเครื่องข้าง ๆ ทำให้เขาหนึ่งในผู้ที่บังคับอากาศยานระดับแถวหน้าอย่าง F-16 รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย
เมื่อเขาหันไปข้างหลัง เขาก็เห็นแสงไฟนำทางของเครื่องบิน F-16 แบบเดียวกับที่เขาขับ บินมาไม่แตกแถว เขารู้สึกภูมิใจที่ได้เป็นผู้บังคับฝูงบิน การบินในครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการบินเพื่อปฏิบัติภารกิจ แต่เป็นการยืนยันถึงความสามารถและหัวใจที่แข็งแกร่งของนักรบทุกนายที่มาจากฝูงบิน 103 และ ฝูงบิน 403
หมู่บิน F-16 ทั้งเก้าเครื่องทะยานขึ้นสูงเหนือเมฆ พวกมันบินเรียงแถวเป็นขบวนอย่างสมบูรณ์แบบ ดวงดาวนับล้านดวงส่องประกายระยิบระยับอยู่เบื้องบน เหมือนกำลังเป็นพยานให้กับการเดินทางอันแสนยิ่งใหญ่ของเหล่านักรบ
"ZEUS" มองออกไปนอกกระจกห้องนักบิน ดวงตาของเขากวาดมองไปยังผืนฟ้าอันกว้างใหญ่ ก่อนจะลดสายตาลงมายังเบื้องล่าง ที่นั่น คือผืนพรมแห่งแสงไฟระยิบระยับของเมืองยามค่ำคืน
แสงไฟจากบ้านเรือนและท้องถนนของ
จังหวัดกำแพงเพชร ส่องสว่างไสวตัดกับความมืดมิดของภูมิประเทศโดยรอบ มันไม่ใช่เพียงแค่แสงไฟธรรมดา แต่เป็น แสงแห่งความหวัง เป็นสัญญาณจากผู้คนข้างล่างที่กำลังรอคอยการกลับมาของพวกเขา
แต่ละจุดของแสงไฟคือบ้าน คือครอบครัว คือคนที่พวกเขาทิ้งไว้เบื้องหลังเพื่อปกป้องประเทศ แสงไฟเหล่านั้นคือคำสัญญา ว่าจะมีคนรอคอยการกลับมาของเหล่านักบินผู้กล้าเสมอ
F-16 ทุกเครื่องบินเกาะหมู่ผ่านท้องฟ้ายามราตรี โดยมีดวงดาวและแสงไฟจากเมืองเบื้องล่างเป็นฉากหลัง พวกเขามุ่งหน้ากลับสู่ฐานทัพด้วยความภาคภูมิใจในภารกิจที่สำเร็จลุล่วง และด้วยความหวังที่จะได้กลับไปพบกับผู้คนที่รักอีกครั้ง
บนเที่ยวบินที่กำลังมุ่งหน้าสู่กรุงเทพฯ ผู้โดยสารส่วนใหญ่กำลังหลับใหล กัปตันสุทิน พลกล้า อดีตนักบิน Gripen วัย 50 ปีที่เคยรบในสงครามไทย-กัมพูชา พร้อมด้วยนักบินผู้ช่วยบังคับเครื่องบิน Boeing 737 สายการบิน Nok Air ท่ามกลางความมืดมิด กัปตันสุทินเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเห็น แสงไฟสีแดงเก้าดวงพุ่งทะยานไปบนหัวด้วยความเร็วสูง
"พี่ครับ สงครามจบแล้วใช่ไหม" นักบินผู้ช่วยถามเขา "พี่ภูมิใจที่เพื่อนพี่ได้ออกรบ ถึงพี่จะลาออกจากกองทัพอากาศมาแล้ว แต่พี่ก็ปลาบปลื้มที่วันนี้นักบินทุกคนปลอดภัย" อดีตนักบินรบยศนาวาอากาศโทกล่าว
เขารู้ทันทีว่านั่นคือเครื่องบินขับไล่ F-16 และมันไม่ใช่การบินตามปกติ ไฟท้ายของเครื่องบินรบแต่ละเครื่องสว่างจ้า ราวกับกำลังเผาไหม้เชื้อเพลิงอย่างเต็มที่ พวกมันพุ่งทะยานขึ้นไปข้างหน้าก่อนที่จะปรับทิศทางเพื่อบินขนานไปกับเครื่องบินของเขาในระยะที่ปลอดภัย
ในความมืดมิดยามค่ำคืน กัปตันสุทิน มองเห็นรูปร่างของเครื่องบินขับไล่เหล่านั้นที่บินเหนือหัวเครื่องบินพาณิชย์ที่เขาขับอย่างชัดเจน เขาคิดในใจว่ารุ่นน้องอย่างผู้ฝูงพิศาลที่ทำงานกับกองทัพอากาศไทยได้ทำหน้าที่รักษาท้องฟ้าไทยไว้จนกระทั่งดินแดนขวานทองกลับคืนสู่สันติสุข เครื่องบิน F-16 บินผ่านไปแล้ว เหลือไว้เพียงความเงียบของห้องนักบินเครื่องบินพาณิชย์ที่กำลังมุ่งหน้าสู่ดอนเมือง
Credit ข้อมูลและภาพประกอบนิยาย
Gemini AI
โหนกระสุน
กองทัพอากาศไทย
เรียบเรียงโดย : THUNDERBIRD
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
