1. ได้โปรดหยุดปั่นหัวตัวเอง ด้วยการใช้คำว่า "จงทำดี" เพราะการใช้คำว่า "จงทำดี" คือการสะกดจิตตัวเอง เป็นวิถีแบบฮินดู วิถีแบบพุทธ คือการที่คุณใช้สติตั้งมั่น และใคร่ครวญด้วยตัวเองว่า "คุณทำอย่างนั้นอย่างนี้ ไปเพราะอะไร"
2. เมื่อคุณสะกดจิตตัวเองด้วยการกล่าวว่า "จงทำดี" คุณจะไม่เกิดปัญญา เพราะคุณจะ "สักแต่ทำ" โดยขาดการพิจารณาใคร่ครวญ และเมื่อคุณสักแต่ทำ แล้วปรากฎผลเป็นตรงกันข้ามกับสิ่งที่คุณคิดหรือคาดหวัง คุณจะเกิดความคิดลบผุดขึ้นมาในหัวทันที อาทิเช่น....
"...ทำดีได้ดี มีที่ไหน
ทำชั่วได้ดี มีถมไป.."
นี่คือคำพูดล้อเลียนเสียดสี
คำสอนว่า "จงทำดี"
ซึ่งที่สุดแล้วมักเป็นการ "สักแต่ทำ"
3. วิถีแบบพุทธ คือการใช้สติตั้งมั่น และใคร่ครวญว่า เราทำอย่างนี้อย่างนี้ เพราะอะไร...
เพราะเราสงสารและเห็นใจในเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน (นี้คือการได้เจริญเมตตาในเสี้ยวอัตโตวินาทีแล้วหนึ่ง) เพราะเรามีมากจนล้น เราจึงอยากให้คนที่เขาไม่มี (นี้คือการได้เจริญอามิสทานในเสี้ยวอัตโตวินาทีแล้วสอง) เพราะเรามีความรู้มากในเรื่องนั้นๆ เราจึงอยากให้ความรู้ที่ถูกต้องแก่เขา เพื่อให้พ้นจากการถูกหลอกลวง (นี้คือการได้เจริญธรรมทานในเสี้ยวอัตโตวินาทีแล้วสาม) เพราะเขากระทำผิดในครั้งแรก และทำไปด้วยอัตตาและความหุนหัน เราจึงไม่ยึด ไม่ถือโทษโกรธเคือง (นี้คือการได้เจริญอภัยทานในเสี้ยวอัตโดวินาทีแล้วสี่)
ทุกขณะเสี้ยวอัตโตวินาที
มุนษย์ทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ตั้งแต่เกิดจนตาย
บางขณะทำดี บ้างขณะทำเลว
บางขณะทำชอบ บางขณะทำไม่ชอบ
จึงไม่มีใครทำดี หรือทำเลวได้ตลอดเวลา
เพราะพวกเรายังอยู่ในโลกีวิสัย
ยังไม่พ้นโลกกันเลยสักคน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
