จงอนุญาตให้ตัวเองได้ร้องไห้เถิด น้ำตามิใช่สิ่งอื่นใด นอกจากการแสดงออกของความรักที่ท่านมีต่อเขา อย่าได้ตำหนิตัวเองที่อ่อนแอเลย
ขอให้ท่านจงระลึกถึง "ความทรงจำอันดีงาม" ที่เคยมีร่วมกัน เสียงหัวเราะ, คำสอน, ความห่วงใย... สิ่งเหล่านั้นมิได้จากไปไหน แต่ยังคงสถิตอยู่ในใจของท่านเสมอ ความตายพรากได้เพียงร่างกาย แต่พรากความรักและความทรงจำไปไม่ได้
จงอย่าอยู่เพียงลำพัง... ในยามที่ทุกข์หนักเช่นนี้ กัลยาณมิตรคือสิ่งสำคัญยิ่ง จงพูดคุย ระบายความรู้สึกกับคนที่ท่านไว้ใจ การแบกความทุกข์ไว้คนเดียวนั้นหนักหนาสาหัสนัก
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
