Japan 2025 (17)
Japan 2025 (17) : เส้นทางใบไม้ร่วงจาก Narai สู่ Kamaguchi .. บทกวีแห่งขุนเขาและค่ำคืนที่ Bus Stop Hotel
เมื่อรถแล่นออกจากเมืองเก่า Narai-juku ถนนเริ่มคดเคี้ยวลดเลี้ยวผ่านหุบเขาและป่าสนสูงใหญ่ของจังหวัดนากาโนะ .. ทิวไม้สองข้างทางกำลังเปลี่ยนสีอย่างงดงาม ไล่เฉดจากเขียวเข้มไปจนถึงเหลืองทอง ส้มสด และแดงเข้ม
แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านยอดไม้ตกกระทบผืนถนนเป็นประกาย เหมือนธรรมชาติกำลังร่ายบทกวีแห่งฤดูใบไม้ร่วงให้เราได้อ่านด้วยสายตา
ยิ่งขับลึกเข้าไปในหุบเขา เสียงลมยิ่งชัดขึ้น .. กลิ่นไม้เปียกฝนเจือกลิ่นสนจาง ๆ พาให้หัวใจสงบ
เส้นทางจะพาเรามาถึง Azusa Lake และ Nagawado Dam (奈川渡ダム) ... เขื่อนขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางขุนเขา ผืนน้ำกว้างทอดยาวสะท้อนเงาภูเขาและท้องฟ้าเป็นภาพงดงามราวภาพวาด .. เมื่อลมพัดผ่าน ผิวน้ำสะเทือนระยิบระยับ
แสงเย็นยามอาทิตย์ตกค่อย ๆ คล้อยไปตามสันเขื่อน ราวกับธรรมชาติบรรเลงเพลงแห่งฤดูทองให้เราฟังอย่างเงียบงัน
“ถนนสายใบไม้ร่วงจาก Narai สู่ Kamaguchi คือเส้นทางที่ธรรมชาติร่ายบทกวีแห่งสีสัน .. และที่ Nagawado Dam สายน้ำได้สะท้อนความงดงามของฤดูใบไม้ร่วงไว้อย่างอ่อนโยนและนิรันดร์”
🌙 ค่ำคืนในหุบเขา
เราแวะมาที่ Bus Station ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมที่เราจะไปพีกคืนนี้เพื่อเช๊คเรื่อแท็กซี่ที่จะเดินทางไปที่ Kamakuchi ..
ที่นี่ เป็นสถานที่ให้บริการรับ-ส่งผู้โดยสารที่จะเดินทางโดยรถบัส รวมถึงมีบริการรถแท๊กซี่ด้วย
เมื่อเรามาถึงที่พัก Bus Stop Hotel ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว .. มีเพียงแสงไฟจากหน้าต่างไม้และโคมเล็ก ๆ ที่ส่องลอดม่านกระดาษขาวออกมาเบา ๆ
อากาศเย็นและมีกลิ่นใบไม้เปียกชื้นอบอวลในอากาศ — เป็นกลิ่นของป่า ภูเขา และความสงบที่ไม่ต้องมีคำพูดใด ๆ
ที่พักแห่งนี้เรียบง่ายแบบ เรียวกังชนบท มีฟูกปูนอนบนพื้นเสื่อทาทามิ อาหารเย็นเสิร์ฟเป็นข้าวร้อน และ Hot Pot แบบญี่ปุ่น
เสียงน้ำจากลำธารเล็ก ๆ ที่ไหลผ่านหลังบ้านกล่อมเบา ๆ เหมือนเสียงดนตรีที่ธรรมชาติจัดสรรไว้
ภายนอกเงียบจนได้ยินเสียงลมพัดผ่านกิ่งไม้และเสียงแมลงแผ่วเบาใต้แสงดาว
เช้ารุ่งในหุบเขา
รุ่งเช้าวันถัดมา แสงอาทิตย์แรกของวันค่อย ๆ ส่องผ่านยอดเขา หมอกบางลอยเหนือหลังคาไม้ และหยาดน้ำค้างบนใบไม้สะท้อนเป็นประกายระยิบ
เสียงน้ำจากทางน้ำเล็ก ๆ ข้างทางไหลตกลงตามขั้นหินกลายเป็น น้ำตกจิ๋ว (cascade) .. ในอากาศเย็นบริสุทธิ์ เสียงน้ำใสกระทบหินก้องกังวานเหมือนคำอวยพรของขุนเขา
เมื่อมองไปโดยรอบ สีสันของฤดูใบไม้ร่วงยังคงพร่างพราวอยู่เต็มตา .. ต้นเมเปิลแดง ต้นเบิร์ชเงิน และต้นสนสูงเรียงรายปกคลุมแนวเขา
ไกลออกไป เห็นภูเขาอาบแสงทองของเช้าตรู่ เหมือนจิตรกรแต้มสีสุดท้ายก่อนฤดูหนาวจะมาถึง
ในรายทางยังเห็นต้นไม้ผลเล็ก ๆ ที่มีผลสีส้มสดสะดุดตา .. “ต้นพลับประดับ” (Kaki no ki) ซึ่งชาวญี่ปุ่นนิยมปลูกไว้หน้าบ้านหรือริมทางเดิน
ผลพลับเหล่านี้ไม่ได้มีไว้เพื่อเก็บกินเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบูรณ์และความสงบเรียบง่ายของชนบท .. บางบ้านจะปล่อยให้ผลสุกคาต้น เป็นการ “ประดับฤดูใบไม้ร่วง” ให้ภูเขาเต็มไปด้วยสีส้มอ่อนคล้ายโคมไฟเล็ก ๆ ที่จุดไว้บอกทางให้ฤดูหนาวที่กำลังจะมาถึง
ธรรมชาติในบทเรียนของการเปลี่ยนผ่าน
ใบไม้ที่ร่วงหล่นไม่ได้หมายถึงการสิ้นสุด .. หากเป็นจังหวะที่ธรรมชาติใช้พักหายใจ เพื่อเตรียมต้นไม้ให้ผลิใบใหม่ในฤดูถัดไป
ญี่ปุ่นมักเปรียบฤดูใบไม้ร่วงกับ “สัจธรรมแห่งการเปลี่ยนแปลง” ที่งดงามเพราะความไม่จีรัง.. เช่นเดียวกับชีวิต ที่ทุกการจากลาและทุกการร่วงโรย ต่างซ่อนคำว่า “เริ่มต้นใหม่” ไว้เสมอ
ค่ำคืนนั้นเราหลับไปท่ามกลางเสียงน้ำในหุบเขา และยามเช้า เราออกเดินทางต่อไปในแสงอุ่นของวันใหม่
ปล่อยให้ “Bus Stop Hotel” อยู่เงียบ ๆ กลางป่าใหญ่ เหมือนบ้านเล็ก ๆ ที่คอยกล่อมใจผู้เดินทางทุกคน
ให้รู้ว่า…ทุกฤดูกาลย่อมมีความงามของมันเอง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
