Japan 2025 (20)
Japan 2025 (20) : เส้นทางเดินกลับสะพานกัปปะ .. แสงบ่าย ความเงียบและความสุขใจ
หลังจากยืนชื่นชมสายน้ำใสสงบของ Myojin Pond อยู่พักใหญ่ เสียงกระซิบของลมเบา ๆ ผ่านยอดไม้ก็ชวนให้เริ่มออกเดินกลับ
เมื่อก้าวเท้าข้าม สะพาน Myojin Bridge ด้านหน้าเป็นเส้นทางยาวทอดผ่านป่าที่อาบด้วยแสงอุ่นของบ่ายคล้อย เหมือนธรรมชาติกำลังร่ายบทเพลงอำลาวันแห่งฤดูใบไม้ร่วง
จาก Myojin Bridge มีทางแยก 2 ทาง .. ด้านซ้ายจะมีทางเดินยาวไปที่ Tokugawa และเลยไปจนถึง Yokoo Ohashi และจะต้องใช้เวลายาวนานหลายชั่วโมง
เราเลือกที่จะเลี้ยวทางขวากลับไปยัง Kappa Bridger
เส้นทางขากลับต่างจากตอนขามา — ทางเดินกว้างกว่า ละมุนตาไปด้วยต้นไม้ใหญ่ที่ยืนเรียงรายอย่างเป็นมิตร บางต้นคลุมด้วยมอสสีเขียวชอุ่มที่แนบแน่นกับเปลือกไม้ราวกับผ้าคลุมแห่งกาลเวลา
อีกด้านคือทางน้ำใสสะท้อนเงาภูเขา ที่ทอดตัวยาวเป็นฉากหลัง เหมือนภาพในจิตฝันที่แต้มด้วยสีทองจากใบสนและสีเขียวจากขุนเขา
บางช่วงของทางเดิน มีลำแสงตกกระทบพื้นดินเป็นลายระยิบระยับ เหมือนผืนผ้าที่ธรรมชาติปักด้วยแสง เข็มกลัดของฤดูใบไม้ร่วงยังคงปรากฏตามข้างทาง —
ใบไม้สีแดง ส้ม เหลือง ผลัดเปลี่ยนกันปลิวไหวอยู่ในอากาศเย็นใส เสียงกรอบแกรบใต้ฝ่าเท้าให้ความรู้สึกคล้ายจังหวะดนตรีของป่า
เราเดินต่อไปจนเข้าสู่แนวป่าสนสูงที่เรียงตัวเป็นระเบียบงาม ใบสนเปลี่ยนเป็นสีทองอ่อนส่องแสงเมื่อแสงอาทิตย์สาดลอดมา เป็นภาพที่ทั้งสงบและเปี่ยมชีวิต ทุกสิ่งรอบตัวนิ่งงันแต่เต็มไปด้วยความหมาย
ในป่านั้นมีลานกว้าง ซึ่งเป็น camp site สำหรับนักเดินทางที่ต้องการพักค้างแรมใต้ร่มไม้ บางเต็นท์มีควันไฟลอยคลุ้ง กลิ่นอาหารจาง ๆ ลอยมากับลมหนาว ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นแปลกตา — ความเงียบที่มีชีวิต
ไม่นานนัก เสียงสายน้ำอาซูสะเริ่มชัดขึ้นอีกครั้ง บ่งบอกว่า สะพานคัปปะ (Kappa Bridge) อยู่ไม่ไกล เราเดินออกจากป่าสนสู่ลานโล่งริมธาร สายลมพัดแรงขึ้นเล็กน้อย กลิ่นน้ำเย็นและใบไม้ชื้นผสมกันในอากาศ
เบื้องหน้า — สะพานไม้ทอดข้ามแม่น้ำ ฟ้าสีฟ้าสดไล้ขอบเขาสีทองอมเขียว เส้นทางทั้งหมดเหมือนพาเรากลับมาสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง แต่ในหัวใจกลับต่างออกไป
ความเหนื่อยจางหาย เหลือเพียงความอิ่มเอมและความสงบที่ยากจะบรรยาย
เราเลือกพักที่ร้านอาหารในโรงแรทตรงข้ามกับสะพานคัปปะ .. อาหารกลางวันมื้อนั้นเหมือนเป็นของขวัญที่ธรรมชาติมอบให้ —
ข้าวแกงกะหรี่ร้อน ๆ หอมเครื่องเทศและความอบอุ่น
พาสต้าโบโลเนสที่ซอสเข้มข้นพอดีลิ้น
สเต๊กเนื้อนุ่ม เสิร์ฟคู่มัสตาร์ดและผักย่างหลากสี
และปิดท้ายด้วยของหวานน่ารัก — มูสสตรอว์เบอร์รีสีชมพูอ่อน เค้กคาราเมล และชีสเค้กคัสตาร์ดหอมละมุน
แสงบ่ายจากหน้าต่างสะท้อนบนจานขาว ขณะที่เรานั่งมองแม่น้ำและภูเขาเบื้องหน้า เสียงน้ำยังคงไหลอยู่ไม่ห่าง ความรู้สึกในตอนนั้นเหมือนเวลาได้หยุดนิ่ง ให้เราได้ดื่มด่ำกับความสุขอย่างเรียบง่าย
แสงบ่ายวันนั้นอบอุ่นและเงียบสงบ เหมือนธรรมชาติได้กระซิบเบา ๆ ว่า —
“การเดินทางอาจจบลงที่สะพานเดิม แต่หัวใจของคนเดินทางไม่มีวันเหมือนเดิมอีกเลย”
ทุกย่างก้าวในเส้นทางกลับจาก Myojin สู่ Kappa Bridge เหมือนเป็นการเดินผ่านบทเรียนเล็ก ๆ ของธรรมชาติ — จากแสงสว่างในป่า มอสเขียวบนต้นไม้ใหญ่ สายธารใส และใบสนสีทองที่ไหวในลม ล้วนบอกเราว่า “ความงดงาม” ไม่ได้อยู่เพียงปลายทาง หากแฝงอยู่ในทุกช่วงของการเดินทาง
เมื่อได้กลับมาหยุดพักที่สะพานเดิมอีกครั้ง เหมือนเวลาทั้งหมดได้หมุนวนครบหนึ่งรอบ — จากความเหนื่อยกลายเป็นความสงบ จากความเงียบกลายเป็นความอบอุ่น จากผู้สังเกตกลายเป็นผู้เข้าใจ ความเรียบง่ายของแสงบ่ายที่ส่องบนแม่น้ำอาซูสะจึงงดงามกว่าครั้งใด
อาหารมื้อนั้นที่โรงแรม Kama-michi ก็ไม่ต่างจากของขวัญจากธรรมชาติ — อบอุ่น ละเมียด และเต็มไปด้วยความใส่ใจในรายละเอียด เหมือนบันทึกสุดท้ายของวันซึ่งทั้งร่างกายและหัวใจได้พักพิงพร้อมกัน
บางครั้ง… “ความสุข” ก็ไม่จำเป็นต้องค้นหาที่ไหนไกล
มันอยู่ตรงจังหวะที่เราหยุดมองธรรมชาติ — แล้วเห็นตัวเองยิ้มอยู่ในแสงบ่ายนั้นอย่างเงียบงาม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
