🚀 ยาน Voyager ของ NASA ค้นพบ "กำแพง" อุณหภูมิ 30,000-50,000 เคลวิน ณ ขอบระบบสุริยะ
ในปี 1977 องค์การนาซาได้ปล่อยยานสำรวจ วอยเอเจอร์ ทั้งสองลำออกไปเพื่อสำรวจขอบนอกของระบบสุริยะและอวกาศระหว่างดวงดาวที่อยู่ไกลออกไป ในที่สุด ยานทั้งสองลำก็ได้เผชิญหน้ากับสิ่งที่ถูกเรียกว่า "กำแพงไฟที่ลุกโชน" ที่บริเวณขอบเขตของระบบสุริยะ โดยตรวจวัดอุณหภูมิได้สูงถึง 30,000 ถึง 50,000 เคลวิน (ประมาณ 54,000 ถึง 90,000 องศาฟาเรนไฮต์) ขณะที่พวกมันเคลื่อนผ่าน
ขอบเขตระบบสุริยะคืออะไร?
เราสามารถนิยาม "ขอบ" ของระบบสุริยะได้หลายแบบ เช่น จุดที่ดาวเคราะห์สิ้นสุดลง, กลุ่มเมฆออร์ต (Oort cloud), หรือบริเวณที่อิทธิพลแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์สิ้นสุดลง
แต่นิยามที่สำคัญในการค้นพบนี้คือ "ขอบของสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์" ซึ่งเป็นจุดที่สนามแม่เหล็กนี้ปะทะกับสสารระหว่างดวงดาว (interstellar medium) บริเวณนี้เรียกว่า "เฮลิโอพอส (Heliopause)"
เฮลิโอสเฟียร์ (Heliosphere): ดวงอาทิตย์ปล่อยอนุภาคมีประจุที่เรียกว่า ลมสุริยะ (solar wind) ออกมาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเดินทางผ่านดาวเคราะห์ทั้งหมดออกไปไกลกว่าระยะทางถึงดาวพลูโตถึงสามเท่า ก่อนจะถูกชะลอความเร็วโดยสสารระหว่างดวงดาว ลมสุริยะนี้จะสร้าง "ฟองขนาดยักษ์" ที่โอบล้อมดวงอาทิตย์และดาวเคราะห์ไว้ นี่คือสิ่งที่เรียกว่า เฮลิโอสเฟียร์
เฮลิโอพอส (Heliopause): คือ เขตแดน ระหว่างลมสุริยะกับลมระหว่างดวงดาว เป็นจุดที่แรงดันของลมทั้งสองสมดุลกัน ทำให้ลมสุริยะหันกลับและไหลไปตาม "หาง" ของเฮลิโอสเฟียร์
โบว์ช็อก (Bow Shock): ขณะที่เฮลิโอสเฟียร์เคลื่อนที่ไถลไปในอวกาศระหว่างดวงดาว จะเกิดสิ่งที่เรียกว่า โบว์ช็อก คล้ายกับคลื่นที่เกิดขึ้นเมื่อเรือแล่นในมหาสมุทร
🔥 กำแพงไฟที่ไม่ได้ร้อนอย่างที่คิด
ยานวอยเอเจอร์ 1 เป็นยานลำแรกที่เดินทางข้ามเฮลิโอพอสเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2012 ตามมาด้วย ยานวอยเอเจอร์ 2 ในปี 2018
ก่อนที่ยานจะข้าม นักวิทยาศาสตร์ไม่รู้แน่ชัดว่าขอบเขตนี้อยู่ตรงไหน แต่การที่ยานทั้งสองลำข้ามในระยะทางที่ต่างกันได้สนับสนุนการคาดการณ์ที่ว่า ขอบของเฮลิโอสเฟียร์สามารถ "ขยายและหดตัวได้" ตามกิจกรรมของดวงอาทิตย์ คล้ายกับการหายใจเข้าออกของปอด
สิ่งที่เรียกว่า "กำแพง" หรือ "กำแพงไฟ" นี้ไม่ได้มีขอบเขตที่แข็งทื่อ แต่เป็นบริเวณที่ยานทั้งสองลำวัดอุณหภูมิที่สูงมากถึง 30,000–50,000 เคลวิน
ทำไมยานอวกาศถึงรอด?
แม้ว่าอนุภาคที่วัดได้จะมีพลังงานสูงมาก (หมายถึงอุณหภูมิสูง) แต่บริเวณนี้ของอวกาศก็มีความ เบาบางของอนุภาค สูงมากเช่นกัน ทำให้โอกาสที่จะเกิดการชนกันและถ่ายเทความร้อนไปยังยานมีน้อยมาก จนไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับยานได้
ยานวอยเอเจอร์ยังคงส่งข้อมูลกลับมาให้เราอย่างต่อเนื่องจากพ้น "กำแพง" นี้ ซึ่งเป็นการมองเห็นนอกระบบสุริยะครั้งแรกของเรา และได้ค้นพบความประหลาดใจหลายอย่าง
🌌 การค้นพบที่น่าทึ่ง
หนึ่งในการค้นพบที่สำคัญคือ:
สนามแม่เหล็กที่จัดเรียงตัว: เครื่องมือวัดสนามแม่เหล็กของยานวอยเอเจอร์ 2 ยืนยันผลลัพธ์ที่น่าประหลาดใจจากวอยเอเจอร์ 1 นั่นคือ สนามแม่เหล็กในบริเวณที่อยู่เลยเฮลิโอพอสไป (ในอวกาศระหว่างดวงดาว) นั้น "ขนาน" กับสนามแม่เหล็กที่อยู่ภายในเฮลิโอสเฟียร์
ก่อนหน้านี้ นักวิทยาศาสตร์มีข้อมูลเพียงจุดเดียวจากวอยเอเจอร์ 1 จึงไม่แน่ใจว่าการจัดเรียงตัวนี้เป็นลักษณะของทั้งบริเวณภายนอกหรือไม่ แต่การยืนยันจากวอยเอเจอร์ 2 แสดงให้เห็นว่า สนามแม่เหล็กทั้งสองมีการจัดเรียงตัวในแนวเดียวกัน
ยานวอยเอเจอร์เป็นเพียงยานสำรวจสองลำเดียวที่เดินทางข้ามขอบเขตนี้ได้สำเร็จตลอดระยะเวลาเกือบ 50 ปีที่ถูกปล่อยออกไป!
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
