#เด็กหญิงต้นข้าว ep 20
เช้าวันรุ่งขึ้น กอหญ้าและเอกได้ไปลาทุกคนที่บ้านปู่เสม เอกหันไปบอกต้นข้าว
“บ้านปู่เสมน่าอยู่ สนุกมาก พี่ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างที่นี่ พี่ประทับใจมาก โดยเฉพาะต้นข้าวน่ารักดูมีความสุขดีจัง พี่ไม่ลืมบ้านนี้แน่นอน พี่จะขอจำต้นข้าว และทุกคนที่นี่ตลอดไป ถ้ามีโอกาสพี่จะขอมาเที่ยวอีกได้ไหม”
“ได้เลย พี่เอกจะมาวันไหนก็ให้ลุงปลัดบอกกับปู่นะคะ บ้านนี้ก็อยู่กันง่าย ๆ แบบนี้แหละ ถ้าพี่เอกชอบ ก็ดีใจด้วยคะ”
“ต้นข้าวเราก็ชอบ เราอาจจะขอพ่อให้พามาอีกก็ได้นะ”
ปลัดทวียื่นซองเงินให้กับปู่เสม
”ผมขอช่วยค่าใช้จ่ายนะครับ“
”ฉันไม่รับหรอก ฉันไม่ได้เสียเงินอะไรเลย ของกินก็ไม่ได้ซื้อหามา ล้วนเก็บเกี่ยวไปหากันตามธรรมชาติ แต่ฉันเป็นผู้ได้รับมากกว่า ที่ได้เห็นลูกของปลัดมีความคิดที่เปลี่ยนไป เริ่มมีมุมมองกับชาวนาดีขึ้น ได้เห็นความรักของพี่น้องที่มีมากขึ้น ฉันได้รับมาแล้ว แค่นี้ฉันก็ดีใจ อย่าเอาเงินมาให้เลย บางครั้งมันจำเป็น แต่..สำหรับที่คุณเอาลูกมาพักที่นี่ ฉันได้รับจากเด็กสองคนมันมีค่ามากกว่าเงินตรา
ฉันดีใจที่สองพี่น้องเริ่มหันเข้ามาผูกพัน รักใคร่ ห่วงใย กัน ฉันว่ามันมีค่าเกินกว่าจะประเมินได้ อย่าให้ฉันต้องรับเงินเลยนะคุณปลัด“
“เด็กสองคนจะกลับบ้านไหมลุงไปส่ง”
“ไม่กลับจ๊ะ”
“ครูขึ้นรถเลยครับไปอำเภอกันเลย”
“ต้นข้าว ปู่ไปเปลี่ยนชื่อให้เจ้าตามที่หลวงปู่ตั้งนะ เจ้าเข้าใจที่ปู่บอกแล้วใช่ไหมว่า ชื่อของหลวงปู่เป็นสิริมงคลกับตัวเจ้า”
“หนูเข้าใจแล้วจ๊ะ ตามใจปู่ได้เลย ถึงจะใช้ชื่ออะไร หนูก็คือต้นข้าวหลานของปู่เสมเหมือนเดิม”
“เก่งมาก ต้นข้าวเข้าใจอะไรได้ไว รับฟังเหตุผล ลุงก็คิดว่าชื่อที่พระท่านตั้งมาให้ ต้องเป็นสิริมงคลกับต้นข้าวแน่นอน”
“ขอบคุณลุงปลัดค่ะ แล้วลุงพาพี่เอกกับกอหญ้ามาอีกนะคะ อีกไม่นานก็จะเกี่ยวข้าวแล้ว หนูอยากชวนมาเกี่ยวข้าวกัน แล้วมาดูเขานวดข้าวหนูว่าสนุกดีค่ะ”
“ลุงจะพามาบ่อย ๆ ได้ไหม มาก่อนถึงวันเกี่ยวข้าว มาเรื่อย ๆ ตราบเท่าที่ลุงได้ทำงานอยู่ที่นี่”
ปลัดทวีขับรถส่งลูกเข้าบ้านพัก และพาปู่เสมไปทำการเปลี่ยนชื่อให้ต้นข้าวที่อำเภอ
เมื่อมาถึง ผู้คนที่อำเภอพากันมายืนต้อนรับพร้อมส่งเสียง
“นายอำเภอมาถึงแล้ว พวกเราขอแสดงความยินดีกับท่านนายอำเภอทวีด้วยกัน”
“พวกคุณเอาอะไรมาพูดเล่นกัน ผมไม่ได้มาทำงานที่อำเภอแค่วันเดียว ถึงกับมาล้อกันเล่นแบบนี้คงไม่ดีหรอก”
“เรื่องจริงครับ มีเรื่องมาที่อำเภอจริง ๆ นี่คือคำสั่ง ที่นายอำเภอต้องไปรายงานตัวที่จังหวัดด้วยครับ”
“วันนี้ช่างเป็นวันดีของนายอำเภอทวี ฉันยินดีด้วยจริง ๆ”
“ผมฝากให้เจ้าหน้าที่ทำเรื่องให้แล้ว ครูไปพบกับเจ้าหน้าที่ได้เลย ผมต้องขออนุญาตไปเปลี่ยนชุดไปพบท่านผู้ว่าราชการจังหวัดเพื่อรายงานตัวก่อนนะครับ คงไม่ได้ไปส่งครู ผมจะให้รถที่แผนกไปส่งให้นะครับ”
“ฉันกลับเองได้ นายอำเภอไปทำหน้าที่เถอะไม่ต้องเป็นห่วง”
นายอำเภอทวีกลับเข้าบ้านไปเปลี่ยชุดข้าราชการ ลูกทั้งสองคนต่างสงสัย นทีเอ่ยถามขึ้น
“พ่อมาเปลี่ยนชุดไปไหนครับ”
“พ่อต้องไปจังหวัดไปรายงานตัวกับท่านผู้ว่าราชการจังหวัด พ่อได้เลื่อนเป็นนายอำเภอที่นี่แทนคนเก่าที่ป่วยและลาออกไป”
“ตื่นเต้นจัง ปู่เสมกลับไปยังครับ”
“ยังทำเรื่องเปลี่ยนชื่อของต้นข้าวอยู่ที่อำเภอ มีอะไรหรือลูก”
“ไม่มีอะไรหรอกครับ พ่อรีบไปเถอะครับ เอ้อต้นข้าวเปลี่ยนเป็นชื่ออะไรครับ”
“ใช้ชื่อสิรีธร หลวงปู่ท่านตั้งให้”
“โอ้โฮ ชื่อของ ต้นข้าวเพราะจัง”
“ยังไง ชอบชื่อน้องหรือ เราสองคนก็หาซื้อของขวัญไปให้ต้นข้าวด้วยก็ดีนะ พ่อไปก่อนนะ“
หลังบิดานั่งรถออกไปแล้ว นทีชวนกอหญ้าทันที
“กอหญ้าไปหาปู่เสมกัน พี่ว่าเราไปวางแผนจัดงานให้พ่อที่บ้านปู่ดีไหม”
“ดีจ้า กอหญ้าเห็นด้วย”
สองคนเดินมาที่อำเภอเจอปู่เสมทำเรื่องเสร็จกำลังจะกลับพอดี
“ปู่ครับ…ปู่อย่าเพิ่งไป”
“มีอะไรหรือ เอก”
”ผมอยากปรึกษากับปู่ครับ“
“นานไหม ปู่เกรงใจ รถเขาจะไปส่ง“
“ไม่นานครับ คือว่า ผมอยากจัดงานที่บ้านปู่ เลี้ยงฉลองให้พ่อที่ได้เลื่อนเป็นนายอำเภอครับ”
" เราคิดจะจัดวันไหน ปู่จะได้เตรียมการให้”
“วันเสาร์นี้ได้ไหมครับ”
“ได้ แต่ว่าพ่อเราจะว่างไหม พอรับตำแหน่งใหม่ผู้คนก็จะมาห้อมล้อมเลี้ยงฉลองให้พ่อเราด้วยนะ”
“ผมว่าพ่ออยากไปบ้านปู่มากกว่า ผมจะไปล่วงหน้าก่อนนะครับ ผมจะปั่นจักรยานไปกับน้องขอไปค้างที่บ้านปู่อีกนะครับ”
“ให้ปู่มารับดีไหม ปู่จะมากับพ่อสมเขาต้องออกมาหาซื้ออะไหล่ และแม่สายแกต้องมาจ่ายตลาด ”
“พี่เอกรอปู่มารับก็ดี กอหญ้าอยากนั่งรถพ่วงของพ่อสมด้วย”
”ก็ได้เอาตามนั้น ผมจะรอปู่อยู่ที่บ้านพักนะครับ“
"พี่เอกจะจัดงานให้พ่ออย่างไร กอหญ้านึกไม่ออก"
"ไม่มีอะไรหรอก เราก็แค่ไปช่วยกันทำกับข้าวที่พ่อเคยชอบกิน พี่จำได้ พี่จะให้ แม่สายแม่ของต้นข้าวช่วยสอน พ่อเคยบอกว่าย่าเคยทำให้กินบ่อย ๆ"
"กอหญ้า ทำกับข้าวไม่เป็นจะทำอะไรดี"
"กอหญ้าก็มาช่วยพี่ก็ได้ช่วยเด็ดผักอะไรก็ได้ แค่พ่อรู้ว่าเราตั้งใจทำให้พ่อก็คงดีใจแล้ว"
ไว้อีกสองสามวันพี่ค่อยขอพ่อว่าเราอยากไปบ้านปู่เสม อีก พ่อต้องอนุญาตแน่นอน
ก่อนถึงวันนัดหมาย กอหญ้าได้รับจดหมายจากแมรี่มารดา กอหญ้าดีใจที่มารดาเขียนจดหมายมาหา เอ่ยขึ้น
“พี่เอก แม่ส่งจดหมายมาหา กอหญ้าขอตัวไปอ่านจดหมายก่อนนะคะ เรื่องงานจัดเลี้ยงให้พ่อ พี่เอกคิดไปเลยว่าจะทำอะไร”
ใกล้จะถึงวันนัดหมาย นทีเดินไปบอกบิดา
"พ่อครับผมอยากไปค้างที่บ้านปู่เสมอีกครั้ง ในวันศุกร์นี้ได้ไหมครับ พ่อค่อยไปรับผมกับน้องวันเสาร์นะครับ"
"เอกชอบหรือ บ้านครูเสมไม่สะดวกอะไร ทำไมถึงอยากไปอีก"
"ผมกับกอหญ้าไม่เคยได้สัมผัสแบบธรรมชาติ บ้านปู่อบอุ่น ทุกคนเขาแสดงความจริงใจดี ผมไม่เคยได้สัมผัสอะไรแบบนี้เลยครับ"
"กอหญ้าชอบอะไร "
"กอหญ้าก็ชอบแบบเดียวกับพี่เอกค่ะ และชอบต้นข้าวด้วย“
"พ่อก็นึกแล้วว่ากอหญ้าต้องคิดถึงต้นข้าว แต่ทำไมน้ำเสียงของกอหญ้าฟังดูเนือย ๆ ไม่ค่อยจริงจังเลย ถ้าครูเสมไม่ว่าอะไร พ่อก็ให้ไปค้างได้ แล้ววันเสาร์สาย ๆ พ่อจะตามเข้าไป แต่ว่าเราควรมีของไปฝากครอบครัวเขาทุกคน พรุ่งนี้พ่อไปประชุมที่จังหวัด พ่อจะให้เงินเราไปหาซื้อของไปฝาก เราหาซื้อเฉพาะให้ต้นข้าวสักสองชิ้น เป็นของเอก และกอหญ้าคนละชิ้น ส่วนของแสนเราเลือกพวกเสื้อยืดก็ดีนะ ส่วนของเด็กอีกสองคนยังเล็กหาพวกนิทานให้ดีกว่า ส่วนของผู้ใหญ่พ่อประชุมเสร็จตอนเที่ยงเราไปช่วยกันเลือก ดีไหม"
”พ่อคะสำหรับต้นข้าวพี่เอกกับหนูรวมเงินซื้อเป็นชิ้นเดียวนะคะ“
“ตามใจเราสองคนก็แล้วกัน”
"ดีเลยครับ ขอบคุณพ่อครับที่อนุญาตให้ผมและน้องได้ไปบ้านปู่เสมอีก"
”พี่เอกเราไม่ต้องไปค้างได้ไหม เราซื้อของแล้วฝากปู่เอาไป วันรุ่งขึ้นขอแรงให้อาสมมารับเราที่นี่ได้ไหม กอหญ้าไม่อยากไปกวนเขาบ่อย ๆ“
”ไปค้างเถอะ พ่ออนุญาตให้ไปค้างได้แล้ว เกิดอะไรขึ้นมา ถึงไม่อยากไปค้าง ทีเมื่อก่อนรบเร้าจะไปอยู่กับต้นข้าว“
”ปะ..เปล่า… ไม่มีอะไร… ค้างก็ค้าง …ตามใจพี่เอกก็ได้“
ธ กฤตยา
2568
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
