ความทรงจำผม ที่ชัดเจนในตอนเด็ก
คือวันที่ผมไปโรงเรียนอนุบาลวันแรก
ในตอนนั้นผมไม่รู้ว่าคืออะไร
แม่พาผมมาทำไม?
ผมถูกพาขึ้นมาชั้น2 ของโรงเรียน
ผมเดินไปที่หน้าต่าง
ผมเห็นแม่ผมกำลังเดินออกจากโรงเรียน
ผมตะโกนเรียน แม่!!!
แม่หันมายิ้มให้ผมและโบกมือ
ผมก็ร้องไห้ไม่หยุด
ตอนนั้นผมคิดว่า
คงไม่ได้เจอแม่อีก
แต่ไม่นานช่วงบ่ายๆ
แม่ก็มารับผม มันทำให้ผมในตอนนั้นเข้าใจว่า
ยังไงเดียวแม่ก็ต้องมารับ
แม่เล่าว่าระหว่างวันนั้นก็แอบมาดูผม
เป็นห่วงว่าเป็นอย่างไรบ้าง อยู่ได้ไหม
18 พ.ย.2568 เวลา 8.55น.
การจากลาในครั้งนี้
แม่ไม่ได้หันมายิ้มให้ และไม่ได้โบกมือลา
แต่รู้ได้เลยว่าคงไม่ได้เจอแม่อีกแล้ว
ผมคิดว่าตอนนี้แม่ก็คงกำลังแอบดูผมอยู่
เป็นห่วงว่าผมจะอยู่ได้ไหม
เศร้าเสียใจขนาดไหน
และเมื่อถึงเวลา
ผมเชื่อว่าแม่ก็คงมารับผม
รักและคิดถึงเสมอนะแม่
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
