watthakhanun
แบบเดียวกับในปัจจุบันนี้ ผู้ใต้บังคับบัญชาเงินเดือนไม่กี่สตางค์รบอยู่แนวหน้า เอาร่างกายของตนเองเป็นรั้ว ปกป้องพี่น้องชาวไทยของเรา แต่ว่าบรรดาผู้บังคับบัญชาเงินเดือนเป็นแสน ดีแต่สั่งการอยู่ในห้องแอร์ แถมยัง "คอยฉุดขาหลัง" เอาไว้ ทำให้ทหารของเรารบได้ไม่ถนัด รบได้ไม่เต็มที่ เขมรถึงได้สามารถที่จะแผลงฤทธิ์ อวดโอ้ความสามารถของตนเองอยู่ตลอด จนกระทั่งมีคนกล่าวว่า "เรายึดพื้นที่ได้สักเท่าไรก็ไม่มีประโยชน์ เพราะว่ารัฐบาลเขมรยึดรัฐบาลไทยไปแล้ว..!"
สิ่งที่พวกเราทั้งหลายควรจะทำตอนนี้ก็คือ ถ้าหากว่าทางทหารต้องการการสนับสนุน ก็ควรที่จะรีบหาให้ เพราะว่าเรื่องของราชการ ส่วนใหญ่ก็ติดด้วยขั้นตอนเอกสารต่าง ๆ ที่กระผม/อาตมภาพเบื่อที่สุด เนื่องเพราะว่าตอหลดตอแหลกันแทบทั้งนั้น..! ออกฝึกแต่ละที อาวุธกระสุนสูญหายไม่รู้เท่าไรต่อเท่าไร..!
กระผม/อาตมภาพจะต้องพิมพ์เอกสารขอจำหน่ายจากบัญชีชิ้นละ ๑๒ ชุด แล้วสมัยนั้นไม่ใช่สั่งคอมพิวเตอร์ได้ แต่ต้องพิมพ์ทีละตัว ทีละหน้า แล้วก็ซ้อนกระดาษก็อปปี้เข้าไป ข้อความเหมือน ๆ กันหมด "เนื่องจากสถานที่เป็นป่าเขารกทึบและมืดมาก" เพราะฉะนั้น..อาวุธกระสุนสามารถที่จะสูญหายได้ทั้งคลัง..! ไอ้ตรงนี้ไม่มีหรอก..บอกไปไม่ได้ เสร็จแล้วก็เอาไปขายกันเองครึกครื้น..!
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็เลยทำให้การสนับสนุนบางทีไม่คล่องตัวเท่าที่ควร แล้วบ้านเราส่วนใหญ่ก็กลัวประเทศชาติจะเจริญ กลัวทหารจะรบชนะ ใครที่สนับสนุน กูก็ต้องหาทางตำหนิด่าว่า จนกระทั่งเขาหมดกำลังใจ บุคคลประเภทนี้ถ้าหากว่าอยู่ในพื้นที่กฎอัยการศึก ต้องจับขังคุกขี้ไก่เสียให้เข็ด..! เนื่องเพราะว่าแม้ว่าจะเป็นคนไทยก็จริง แต่ไม่เคยคิดอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อชาติบ้านเมืองของเราเลย นอกจากทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์กับข้าศึกศัตรู..!
แต่เรื่องพวกนี้เราก็ได้แต่ทน เพราะว่าสมัยนั้นสิ่งหนึ่งที่ต้องตะโกนอยู่หน้าธงชาติทุกเช้าก็คือ "ทหารเป็นสุภาพบุรุษของชาติ ฉะนั้น..ต้อง ๑ - ๒ - ๓ - ๔" ว่าไป เหมือนอย่างกับบังคับตัวเองว่าจะต้องดี แต่ไปเจอผู้บังคับบัญชาเลี้ยวซ้ายบ้าง เลี้ยวขวาบ้าง ทหารก็ตามไม่ทัน..!
เรื่องพวกนี้บ้านเรามีมานานแล้ว แต่ว่าในช่วง "หน้าสิ่วหน้าขวาน" "หน้าศึกหน้าสงคราม" ควรที่จะรวมใจเป็นหนึ่งเดียวกัน เพื่อที่จะช่วยปกป้องประเทศชาติของเรา ไม่ใช่ "คนโน้นทำดีเดี๋ยวเกินหน้า กูต้องเบรกไว้ก่อน" "คนนี้ทำดีเดี๋ยวกูไม่ได้คะแนนเสียง ต้องเบรกเอาไว้ก่อน"บุคคลประเภทโง่แล้วขยันนี่ ถ้าหลักสูตรของทหาร เขาบอก "ต้องยิงทิ้งให้หมด..!"
ดังนั้น..พวกเราก็ได้แต่เอาใจช่วยทางด้านแนวหน้า ขออย่าได้ให้สูญเสียมากไปกว่านี้ เนื่องเพราะว่าฝ่ายเขมรนั้นไม่สนใจ ยิ่งประชาชนของเราตายมากเท่าไรยิ่งดี ส่วนของเราตอบโต้ไปตามหลักสากล ก็คือทำลายเฉพาะที่ตั้งทหาร กลายเป็นว่าเหมือนกับโดนมัดมือมัดเท้าเอาไว้ เพราะว่าอีกฝ่ายก็มักจะเอาอาวุธหนักไปซุกอยู่ท่ามกลางบ้านชาวบ้านเขา แต่ว่าถ้าปล่อยให้ทหารแนวหน้าเขาตัดสินใจตามสถานการณ์ ทุกอย่างจะดีขึ้นมาก
พวกเราทั้งหลายก็ได้แต่เอาใจช่วย สวดมนต์ภาวนา ขอบารมีพระหรือพรหมเทวดา ที่ปกปักรักษาประเทศไทย ช่วยกันคุ้มครองให้ทหารของเราปลอดภัยให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ส่วนใครที่ทำไม่ดีต่อประเทศชาติของตนเอง จะเป็นไส้ศึกหรือว่าจะเป็นการรักษาผลประโยชน์ของตน โดยไม่เห็นแก่ผลประโยชน์ของประเทศชาติ คนเหล่านั้นก็รอเวลากรรมสนองไปก็แล้วกัน..!
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๘
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
