ปฐมบทและความเป็นมาของเพจ
"เปอรานากัน (Peranakan)" หมายถึง คำที่ใช้อธิบายกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีรากเหง้าจากการแต่งงานระหว่างชาวจีนโพ้นทะเลและสตรีท้องถิ่นในแถบคาบสมุทรมลายู ซึ่งหลอมรวมวัฒนธรรมทั้งสองเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นอัตลักษณ์เฉพาะตัว ซึ่งพบได้ทั่วไปในแถบอาเชียอาคเนย์ เช่น สิงคโปร์, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, และภาคใต้ของไทย
ส่วนคำว่า "บาบ๋า-ย่าหยา (Baba-Nyonya)" หมายถึง คำที่ใช้เรียกกลุ่มชาติพันธุ์ชาวจีนฮกเกี้ยนที่แต่งงานกับสตรีท้องถิ่นมลายู โดยคำว่า "บาบ๋า (Baba)" ใช้เรียกผู้ชาย และ "ย่าหยา (Nyonya)" ใช้เรียกผู้หญิง อย่างไรก็ตาม ในบริบทของไทย "บาบ๋า" ใช้เรียกชาย-หญิงชาวเปอรานากัน ในขณะที่ "ย่าหยา" ใช้เรียกชื่อเครื่องแต่งกายของผู้หญิงชาวเปอรานากัน
วิถีชีวิตของชาวบาบ๋า-ย่าหยานั้นงดงามราวกับผืนผ้าที่ถักทอด้วยความประณีต ทั้งจากอาหารที่ใช้เวลาปรุงอย่างยาวนาน การแต่งกายที่วิจิตรบรรจงด้วยผ้าลูกไม้และงานปัก และสถาปัตยกรรมแบบชิโน-ยูโรเปียน (Sino-European) ที่สะท้อนถึงการผสมผสานอย่างลงตัว แต่หัวใจสำคัญของวัฒนธรรมที่ยังมีชีวิตนี้คือ "ภาษา" ซึ่งใช้ในการเรียกชื่ออาหาร การเล่าเรื่องราวในครอบครัว และการสืบทอดภูมิปัญญา ซึ่งกำลังอยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยงและต้องการการส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
เพจ "𝐓𝐡𝐞 𝐏𝐡𝐮𝐤𝐞𝐭𝐢𝐚𝐧 𝐁𝐚𝐛𝐚-𝐍𝐲𝐨𝐧𝐲𝐚"" ถือกำเนิดขึ้นภายใต้แนวคิด "รักษา-สานต่อ-ส่งต่อ" เพื่อธำรงไว้ซึ่งภาษาและวัฒนธรรมบาบ๋า-ย่าหยาภูเก็ตให้คงอยู่สืบไป โดยมุ่งเน้นการวิจัยภาษาบาบ๋า-ย่าหยาภูเก็ต (Phuket's Baba-Nyonya Language) จาก "พจนานุกรมภาษาถิ่นภูเก็ต พุทธศักราช ๒๕๖๐" ซึ่งได้รับอภินันทนาการจาก "นายไชยยุทธ ปิ่นประดับ (เตี่ยวก๊องจ้อ)"
ข้าพเจ้าเชื่อว่า การมอบความรู้ที่ถูกต้องจะช่วยจุดประกายให้เยาวชนคนรุ่นใหม่มองเห็นความสำคัญและคุณค่าของภาษาถิ่นที่อยู่ในสายเลือดของตนเอง ข้าพเจ้าจึงใคร่ "รักษา-สืบสาน-ส่งต่อ" มรดกทางภาษาและวัฒนธรรมนี้ เพื่อให้ "บาบ๋า-ย่าหยา" ไม่เป็นเพียงแค่คำศัพท์หนึ่งในประวัติศาสตร์ แต่เป็น "วิถีชีวิต" ที่ยังมีลมหายใจอยู่คู่ภูเก็ตตลอดไป
สามารถสนับสนุนเพจเพื่อเป็นทุนการศึกษาได้ที่
💵PromptPay: 0954289757
.
สามารถสั่งซื้อหนังสือนิยายเรื่อง "เป็นบาบ๋าเพราะรู้สึก" แบบ E-bookได้ที่
🛒https://www.mebmarket.com/ebook-408552-
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
