The First Bubbles in Deep Water (เมื่อน้ำลึกเริ่มมีฟองอากาศ)
หลักฐานของชีวิตที่ยังไม่ยอมหมด
เมื่อคนจมน้ำจนหมดแรง...
ทุกอย่างจะนิ่ง
ไม่มีการเคลื่อนไหว
ไม่มีการตอบสนองใดๆ
> “คนตายแล้ว ย่อมไม่รู้อะไรอีก”
(ปัญญาจารย์ 9:5)
แต่ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ
ไม่ว่าจะอ่อนแรงเพียงใด
จะยังมีบางสิ่งลอยขึ้นมา
ช้า ๆ
เบา ๆ
แทบไม่มีใครสังเกตเห็น
> “ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ ความหวังยังไม่สูญสิ้น”
(โยบ 27:3)
ฟองอากาศไม่ต้องส่งเสียง
มันไม่ประกาศตัว
มันเพียงบอกว่า
> “ฉันยังอยู่”
“ฉันยังไม่ตาย”
> “เพราะไม้อ้อที่ช้ำแล้ว พระองค์จะไม่หัก
และไส้ตะเกียงริบหรี่ พระองค์จะไม่ดับ”
(อิสยาห์ 42:3)
---
บางคนดูเข้มแข็ง
ดูผ่านได้
ดูเหมือนไม่ต้องการใคร
แต่ข้างใน…
ไม่มีฟองอากาศเหลือแล้ว
> “มนุษย์มองที่รูปลักษณ์ภายนอก
แต่พระเจ้าทรงมองที่จิตใจ”
(1 ซามูเอล 16:7)
ในขณะที่บางคน
พูดไม่เก่ง
อธิษฐานไม่เป็น
รู้เพียงจะกระซิบว่า
> “พระเจ้า…ช่วยด้วย”
> “ข้าแต่พระเจ้า เมื่อข้าพเจ้าร้องทูล
พระองค์ทรงฟังเสียงข้าพเจ้า”
(สดุดี 66:19)
---
และนั่นเอง
คือฟองอากาศที่พระเจ้าทรงมองเห็น
เพราะพระองค์
ไม่ได้มองที่ภาพภายนอก
แต่ทรงมองตรงไปถึงหัวใจ
> “พระเจ้าทรงใกล้คนใจแตกสลาย
และทรงช่วยผู้ที่จิตใจสำนึกผิด”
(สดุดี 34:18)
---
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
