20 ธ.ค. 2025 เวลา 00:45 • นิยาย เรื่องสั้น

#เสน่ห์จันทร์ ep2

จันทร์ครุ่นคิดการหารายได้เลี้ยงตัวเอง เดินออกมาจากห้องเช่า อย่างไม่มีจุดหมาย เงินติดตัวก็หร่อยหรอลงไปเกือบหมด งานก็หาไม่ได้ ต่อไปจะทำอย่างไร
เดินสวนกับคนรับซื้อของเก่า เหลือบเห็นหนังสือเก่าในกะบะที่เขาหาบสวนมา และกำลังจอดแวะซื้อของเก่ากับชาวบ้าน จึงเดินแวะไปดูว่าตนเองจะเอาของที่ติดตัวมาออกขายอะไรได้บ้าง
จันทร์เห็นหนังสือเก่า ๆ ที่หาบของเขา จึงเดินหยิบมาอ่านดู เห็นหนังสือเก่า ๆ ที่เกี่ยวกับบริหารงาน และอีกเล่มเกี่ยวกับแนวคิดการสร้างความรวย จึงหยิบหนังสือสองเล่ม ถามราคา
"อาแป๊ะ ฉันขอซื้อหนังสือสองเล่มนี้ ราคาเท่าใด"
อาแป๊ะมองหน้าจันทร์
"ลื้ออยากได้ก็เอาไปเถอะ วางอยู่บนหาบนานแล้ว อั๊วเอาไปชั่งกิโลขาย ร้านรับของเก่าเขารับแต่กระดาษหนังสือพิมพ์ "
จันทร์ดีใจรับหยิบหนังสือสองเล่ม เดินกลับห้องเช่าทันที
เมื่อถึงห้องก็หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน จนลืมไปทำความสะอาดบ้านให้กับครูช้อย
เสียงเคาะประตูลั่น ตามด้วยเสียงเรียกของครูช้อย
"จันทร์ทำอะไรอยู่วันนี้ไม่เห็นมาทำงานบ้านให้ป้า"
จันทร์สะดุ้งนึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ไปทำงานบ้านให้ รีบออกมากล่าวขอโทษ
"ป้าหนูขอโทษ มัวแต่อ่านหนังสือเพลิน"
"ติดอ่านนิยายอยู่หรือ"
"ไม่ใช่จ๊ะ หนูได้หนังสือมาจากอาแป๊ะรับซื้อของเก่า เป็นหนังสือเกี่ยวกับบริหารธุรกิจ กับหนังสือเกี่ยวกับการอยากรวย"
"เธอนี่แปลกกว่าเด็กสาวคนอื่น เราอายุเท่าใดแล้ว "
"หนูอายุ 19 ปี จ๊ะ หนูเคยแต่งงานตอนเพิ่งเรียนจบมัธยม อายุ 16 ปี แม่ให้ไปแต่งงานใช้หนี้ หนูมีลูกชาย อายุได้ขวบเศษ แฟนหนูเป็นทหารเกณฑ์เขาส่งไปอยู่ชายแดนถูก ผกค ยิงตาย พ่อผัวเขาเข้าหาหนู แม่ผัวมาเจอเข้าข้างผัวเขา
หนูถูกไล่ออกมา เขาไม่ให้ลูกมาด้วย แล้วพ่อแม่หนูเอาไปขายให้เสี่ยแก่ ๆ หนูขโมยเงินแล้วหนีขึ้นรถมากรุงเทพ"
"เธอเคยมากรุงเทพไหม"
"ไม่เคยจ๊ะ หนูเห็นรถจอดก็ลงมาเลยคิดว่าถึงกรุงเทพแล้วเดินหาเช่าที่พัก ถึงได้มาเจอกับครูช้อย
เงินติดตัวจะหมด หนูก็คิดว่าจะหาอะไรทำให้มีรายได้ พอดีป้าจะให้หนูเช่าแผงขายผัก
หนูไปเดินดูแผงในตลาดมาแล้ว ก็คิดว่าจะขายผักอย่างไรให้มีรายได้พอส่งให้กับป้าได้"
"เธออยากรวยหรือ"
"หนูอยากมีรายได้ให้แยะ ๆ หวังว่าจะได้กลับไปเอาลูกมาอยู่ด้วย ถ้าหนูยังย่ำแย่คงไม่มีปัญญาไปเอาลูกมาได้ จึงต้องยอมให้ปู่ย่าเขาเลี้ยงไว้ แต่หนูก็คิดถึงลูกจ๊ะ"
จันทร์เล่าไปร้องไห้ไป ครูช้อยได้ฟังเรื่องราวเกิดความเอ็นดูว่าเด็กคนนี้มีชีวิตที่ลำบาก มีพ่อแม่ไม่ดี มีความตั้งใจอยากทำมาหากินให้มีฐานะ
"ไหนเอาหนังสือมาให้ฉันดูหน่อย"
จันทร์หยิบหนังสือมาให้ดู
"นี่มันหนังสือเรียนระดับมหาวิทยาลัย เธออยากเรียนหนังสือให้สูงหรือไม่"
"ก็เคยคิดจ๊ะ แต่จังหวะชีวิตหนูมันโชคร้าย พ่อแม่ติดการพนัน เลยถูกยกหนูไปใช้หนี้ ที่จริงแฟนหนูเขาก็เป็นคนดี แต่มาตายอายุไม่มาก"
"ตอนที่ผัวเธอตายเขามีเงินให้ เราเป็นเมียก็ต้องได้นี่"
"หนูไม่ได้แต่งงาน และไม่ได้จดทะเบียน เงินที่ได้จึงตกไปที่พ่อแม่ และลูกก็ถูกพ่อแม่ยึดไปเลี้ยงเอง"
"เด็กอยู่กับปู่ย่า ก็ไม่เป็นไรหรอก เด็กคงไม่ลำบาก ตอนนี้อยู่ที่เธอนั่นแหละจะไปรอดอย่างไร
ฉันเห็นเธอไฝ่ดีวันนี้ก็ไม่ต้องไปถูบ้านให้ฉัน อ่านหนังสือไปเถอะ แล้วเธอกินข้าวไปหรือยัง "
"หนูยังพอมีมาม่าอีกห่อ กะไว้กินพรุ่งนี้"
"แสดงว่าเธอไม่มีเงินแล้วใช่ไหม"
จันทร์ก้มหน้านิ่งเงียบไม่ตอบว่าอะไร
"ตามฉันมา ไปกินข้าวเป็นเพื่อนฉัน ปกติฉันก็กินข้าวคนเดียว ต่อไปมากินข้าวกับฉันทุกวัน แลกกับที่เธอมาช่วยทำงานบ้าน
ส่วนที่เธอคิดค้าขายอะไรก็ลองอ่านหนังสือพวกนี้ไปก่อนให้เข้าใจ แล้วค่อยคิดว่าจะทำอย่างไร"
"ทำไมป้าถึงใจดีกับหนูไม่เห็นเป็นเช่นที่คนทั่วไปเขาพูด"
"คนแถวนี้เป็นพวกหาเช้ากินค่ำ ว่างก็เล่นหวย หมดเงินก็มากู้ที่ฉัน ถ้าใจดีกับคนพวกนี้มันก็โกง เพราะเมื่อก่อนที่ฉันใจดีโดนไอ้พวกนี้มันโกงไปมากแล้วพอ ๆ กับพวกที่มาเช่าห้อง ถ้าฉันไม่เรียกเก็บเงินล่วงหน้า มันก็หนีหนี้กันอยู่บ่อย ๆ
เดี๋ยวนี้พอใกล้เงินล่วงหน้าจะหมด ฉันก็ต้องเก็บล่วงหน้าไปเรื่อย ๆ ถึงไม่โดนโกง
อย่าเพิ่งคุยกันเลยไปกินข้าวกับฉันก่อน วันต่อไปก็มากินข้าวกับฉันทุกมื้อ ต่อไปเธอทำงานบ้านให้ฉัน ก็จะมีเงินเดือนตอบแทน“
”หนูต้องกินข้าวกับป้าอยู่แล้ว ไม่ต้องให้เงินหนูหรอก ไว้หนูหาทางขายของเอง”
“ค่อยคุยกัน ตอนนี้ไปกินข้าวกันก่อน”
ธ กฤตยา
โฆษณา