เปลี่ยนปลายทาง แต่เป้าหมายคงเดิม
ระหว่างทางที่เดินทางกลับจากพาคณะแขกไปเยือนน้ำตกแม่ราก ซึ่งเป็นน้ำตกขนาดค่อนข้างใหญ่และเข้าถึงได้ไม่ยาก และห่างจากริมถนนเส้นแม่แตง-ปายไม่มากนัก สายตาก็ไปสะดุดเข้ากลับสีชมพูของพันธุ์ไม้ที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีจึงชี้ชวนให้ผู้ที่ร่วมนั่งอยู่ในห้องโดยสารได้เห็น ดอกไม้ของหนึ่งในต้นไม้ที่โปรดปรานที่สุดเป็นอันดับต้น ๆ ที่บานเต็มต้นริมถนนที่เส้นที่เดินทางกลับที่พัก
ต้องยอมรับว่า “พญาเสือโคร่ง” หนนี้บานเร็วกว่าครั้งไหนๆ เนื่องจากปกติทราบมาว่า จะบานช่วงกลางเดือนมกราคมเป็นต้นไป แต่ครานี้ยังไม่ทันสิ้นปี ก็บานแล้ว
กลับถึงห้องพัก พอว่างก็ปัดนิ้วไถฟีดเลื่อนดูความเป็นไปของชาวโลกบนเฟสบุ๊คในมือถือ ทั้งผู้ที่คุ้นเคย และเคยคุ้น ตลอดจนผู้ที่ไม่มีส่วนข้องเกี่ยวกับชีวิตเลยว่า เขาเป็นอย่างไรกันบ้าง จึงทำให้ทราบว่า พญาเสือโคร่งบนดอยอินทนนท์นั้นบานถึง 80 % แล้ว (วันสองก่อนเพิ่งเห็นบางเพจระบุว่าที่ภูลมโล ซึ่งตั้งอยู่บนรอยต่อเพชรบูรณ์-เลย บานไป 30 %)
ไม่รอช้า เช้าวันต่อมาเมื่อได้พบหน้ากับผู้ที่คุ้นเคยกันมากระดับหนึ่ง จึงบอกเล่าและชักชวนให้ไปดูดอกพญาเสือโคร่งกัน ซึ่งตอนแรกเป้าหมายที่อยากจะไปเยือนที่สุดคือดอยอินทนนท์ แต่กลายกลับเป็นว่า ชื่อสถานที่ที่เอื้อนเอ่ยนำเสนอให้ไปคือ ห้วยน้ำดัง เพราะเห็นว่าอยู่ใกล้ที่สุด เพื่อจะได้ทำให้ผู้ที่ถูกชวนตัดสินใจง่ายและไวขึ้น
ทั้งๆ ที่ได้ข้อสรุปด้วยความเห็นที่เป็นเอกฉันท์ของผู้ร่วมเดินทางทั้ง 4 ชีวิต ว่าเป้าหมายในการเดินทางคือ ห้วยน้ำดัง แต่ครั้นพอออกเดินทางได้เพียงสักครู่และสนทนากันไม่นาน เป้าหมายปลายทางกลายเป็น “ดอยอ่างขาง” โดยไม่มีการคัดค้านและทักท้วงจากผู้หนึ่งผู้ใด
ถือว่าการเดินทางหนนี้เป็นการเดินทางมาทิศเหนือสุดของเชียงใหม่และประเทศไทยบนถนนเส้นนี้ (ไม่รวมเดินทางไปที่เชียงรายและแม่สายที่ไปถนนคนละเส้น) และเมื่อเช็คจากพิกัดลนแผนที่ดาวเทียม บริเวณที่ไปอยู่ห่างจากชายแดนไทย-พม่าทางทิศตะวันตกเพียง 1.5 กิโลเมตรเท่านั้นเอง….. ว้าว ว้าว ว้าว
ขอบอกตรงๆ ว่า การเดินทางครั้งนี้ ไม่ทำให้ผิดหวังเลย…. แม้ว่าจะทำให้เสียขวัญไปบ้างเมื่อพญาเสือโคร่งต้นแรกที่มองเห็นเป็นเพียงต้นเปล่าเปลือยไร้ดอกไร้ใบ จนทำให้ผู้ร่วมทริปบางคนออกอาการ “กลัวเสียเที่ยวอย่างชัดเจน
แม้เป้าหมายปลายทาง คือศูนย์วิจัยฯ ดอยอ่างขาง แต่พญาเสือโคร่งก็เบ่งบานรอต้อนรับการไปเยือนของพวกเราล่วงหน้าเป็นระยะอยู่หลายบริเวณ และกลับกลายเป็นว่า เป้าหมายปลายทางที่หวังไว้ ไม่ได้ทำให้รู้สึก ”ว้าว“ เท่าใดเลย
…. กลับเป็นว่าเส้นทางลงจากดอย ที่เราเลือกไม่ลงทางเดิม กลับมีพญาเสือโคร่งที่กำลังเบ่งบาน ปลูกเป็นแปลงขนาดใหญ่ ที่ดึงดูดความสนใจคณะของพวกเรา รวมทั้งผู้เดินทางคณะอื่นๆ ได้มากว่า….. แต่ก็นั่นแหละ แดดบ่ายไม่ได้เอื้อต่อการบันทึกภาพสักเท่าใด แม้จะกดชัตเตอร์ไปมากมาย ภาพที่ถูกใจจริงๆ มีเพียงไม่กี่ภาพ
….. นึกไม่ออก จำไม่ได้จริงๆ ว่า ”ยินชื่อ“ และรู้จักพญาเสือโคร่งครั้งแรกเมื่อใด จำได้เลาๆ ว่าเห็นจากข่าวในสื่อทีวี และทันทีที่ได้ยินชื่อและรู้จัก ก็รู้สึกอยากไปทำความรู้จัก สร้างความคุ้นเคยกับเจ้าตัว และเมื่อได้มีโอกาส พบปะกันครั้งแรก ก็ตกอยู่ในภวังค์ชนิดถอนตัวไม่ขึ้น
ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านมานานเพียงไหน แต่ความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อพันธุ์ไม้ชนิดนี้ ไม่ได้ลดน้อยถอยลงแต่อย่างใด และไม่ว่าจะพบเจอครั้งใด หรือที่ไหน จะอยู่โดดๆ หรืออยู่เป็นกลุ่ม เป็นทิวแถว หรือพรืดดงขนาดใหญ่ ใจก็เรียกร้องให้ลงไปพลปะทักทายทุกครั้ง อยู่ร่ำไป
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
